
Στις 6 Οκτωβρίου επρόκειτο να πραγματοποιηθεί στην Εξ-αν-Προβάνς (Aix-en-Provence) μια ημερομηνία της περιοδείας «Η Νύχτα του Κοινού Καλού» (La Nuit du bien commun), που παράγεται και χρηματοδοτείται από τον ακροδεξιό δισεκατομμυριούχο Πιερ-Εντουάρ Στερέν (Pierre-Édouard Stérin”. Αυτές οι βραδιές ευεργεσίας συγκεντρώνουν από τη μία πλευρά έναν κύκλο ακροδεξιών επενδυτών και από την άλλη επιλεγμένους συλλόγους. Στόχος είναι να προσφέρουν στους μεν μια φιλανθρωπική φοροαπαλλαγή, και στους δε χρηματοδότηση αντιδραστικών πολιτικών δράσεων.
Αν γνωρίζουμε τον Πιερ-Εντουάρ Στερέν για το σχέδιό του PERICLES, συνδέεται λιγότερο συχνά με τη «Νύχτα του Κοινού Καλού», η οποία ωστόσο προωθείται από την εταιρεία του, Obole. Αυτό το ίδρυμα αποτελεί ανοιχτή πόρτα στη διάδοση ακροδεξιών ιδεών, στην ακμάζουσα ανάπτυξη συλλόγων που εφαρμόζουν αυτές τις πολιτικές και στην αποδαιμονοποίηση των φασιστικών κινημάτων.
Η περιοδεία της «Νύχτας του Κοινού Καλού» επρόκειτο λοιπόν να κάνει στάση στο 6MIC, έναν χώρο στην Εξ-αν-Προβάνς. Από την ανακοίνωση της εκδήλωσης, αγωνίστριες και αγωνιστές έκαναν καμπάνια ενημέρωσης για την πραγματικότητα αυτής της βραδιάς και ευαισθητοποίησαν τις ομάδες του χώρου καθώς και τους κατοίκους της πόλης. Αυτή η ευρεία κινητοποίηση (σύλλογοι, συνδικάτα, επιτροπές αγώνα, πολιτικές οργανώσεις) επέτρεψε να γίνουν γνωστά τα παρασκήνια της συμφωνίας: υπό εξουσιοδότηση του δήμου Εξ-αν-Προβάνς, ο χώρος μισθωνόταν από αυτόν. Μπροστά στη σιωπή του δημαρχείου και παρά τη δέσμευση των εργαζομένων του 6MIC υπέρ της κινητοποίησης, η καμπάνια ενάντια στην εκδήλωση —παρότι μαζικά επενδεδυμένη— δεν κατάφερε να ακυρώσει την ημερομηνία. Το χρώμα είχε ανακοινωθεί: θα ήμασταν παρόντες και παρούσες την ημέρα της εκδήλωσης αν αυτή διατηρούνταν.
Η αρχή: η απεργία
Εδώ και πολλούς μήνες, ο πολιτιστικός τομέας κινητοποιείται ενάντια στις ολοένα και πιο δύσκολες συνθήκες ύπαρξής του: περικοπές επιχορηγήσεων, υπουργικές μεταρρυθμίσεις, επισφαλείς συμβάσεις, μειωμένη ανεργιακή ασφάλιση κ.ά. Η έλλειψη πόρων ανοίγει τον δρόμο σε μια νέα ακροδεξιά μορφή ευεργεσίας. Οι πολυάριθμοι εκατομμυριούχοι που τη στηρίζουν μπορούν έτσι να ασκήσουν ολοένα και μεγαλύτερη επιρροή: τα χρήματα είναι με το μέρος τους και είναι πλέον απαραίτητα για την επιβίωση του τομέα. Αγορά τηλεοπτικών καναλιών (CNews και Canal+), εφημερίδων (JDD, αλλά και ολόκληρης της αλυσίδας Relay) και εκδοτικών οίκων (ο όμιλος Hachette: Fayard, Grasset, Larousse κ.λπ.), έλεγχος δισκογραφικών (Les Plus Belles Fêtes de France), φεστιβάλ-βιτρινών υπό το πρόσχημα της κληρονομιάς (οι Ιωαννικές Γιορτές της Ορλεάνης)· η εμπλοκή της ακροδεξιάς στις πολιτιστικές σφαίρες διευρύνει την επιρροή και την εμβέλεια των λόγων της. Η δέσμευση των εργατριών και εργατών είναι επομένως ακόμη μεγαλύτερη για να αναχαιτίσουν την κυριαρχία της πάνω στους συλλόγους, διεκδικώντας δημόσιους πόρους ώστε να πάψει η εξάρτηση από ιδιωτικές χορηγίες.
Οι εργαζόμενοι και εργαζόμενες με διακεκομμένη απασχόληση στον χώρο του θεάματος πλήττονται ιδιαιτέρως. Πολλές εμβληματικές απεργίες έχουν ήδη γίνει το τελευταίο διάστημα για να ευαισθητοποιήσουν σχετικά με την επιδείνωση των συνθηκών εργασίας τους [2]. Όσοι και όσες είχαν προσληφθεί για τη βραδιά από υπεργολάβο της «Νύχτας του Κοινού Καλού» ανταποκρίθηκαν στο εθνικό κάλεσμα της CGT Spectacle και κήρυξαν την έναρξη της απεργίας τους το πρωί της 6ης Οκτωβρίου. Υποστηριζόμενοι/ες από τη διασυνδικαλιστική ένωση των τεχνών και του θεάματος (CGT Spectacle, CNT-SO, Sud Culture), κράτησαν δώδεκα ώρες απεργίας υπό την πίεση των διοργανωτών.
Ένα...

Σε αυτό το κείμενο διεισδύουμε σε μια τόσο άγνωστη μορφή του διεθνούς αναρχικού κινήματος όπως του Ζοζέφ Ντεζάκ (Joseph Déjacque), όσο και της οξυδέρκειας και πρωτοπορίας του έργου του, που ήταν μέχρι πρότινος σχεδόν άγνωστο στην Ελλάδα - και όχι μόνο.
Ο Ντεζάκ είναι αυτός ο οποίος παίρνει την λέξη ελευθεριακός (Libertaire) που ήδη προϋπήρχε αλλά ήταν σε αχρηστία. Την καθαρίζει από την αρχική μεταφυσική – θεολογική διάστασή της και της προσδίδει πολιτικό νόημα. Την τοποθετεί δε αντιπαραθετικά σε σχέση με τη λέξη φιλελεύθερος. Δημιούργησε λοιπόν αυτόν τον νεολογισμό το 1857 για να επεξηγήσει τον κοινωνικό χαρακτήρα της νέας εκκολαπτόμενης Ιδέας της Αναρχίας και του...

Του Ντιέγκο Αμπάδ ντε Σαντιγιάν
Μετάφραση: Στάθης Κώστογλου
Από την εισαγωγή του βιβλίου
Η εξέγερση των εργατών της Παταγονίας και η απερίγραπτη καταστολή που την ακολούθησε αποτελεί μια σχετικά άγνωστη και ξεθωριασμένη ιστορία στη μνήμη του παγκόσμιου ελευθεριακού κινήματος. Ευτυχώς για το ελληνικό κοινό σχετικά με τα συγκεκριμένα γεγονότα υπάρχει το εξαιρετικό και λεπτομερές έργο του Οσβάλντο Μπάγιερ, Η εξέγερση στην Παταγονία (εκδόσεις Κουκκίδα, 2012). Η δική μας προσπάθεια με τη μετάφραση μιας συλλογής κειμένων της ιστορικής εφημερίδας La Protesta , την οποία επιμελήθηκαν οι σύντροφοι και συντρόφισσες της Ελευθεριακής Ομοσπονδίας Αργεντινής (FLA) και των εκδόσεων «Reconstruir»...
Στο κτήριο της Ελληνικής κοινότητας της Μελβούρνης στις 18/07/2019
Με τον Ελευθεριακό στο Αυτοδιαχειριζόμενο Στέκι Πέρασμα, 22/01/2018

