
Στη φωτογραφία εικονίζεται ο μαύρος Βραζιλιάνος αναρχικός Candido Costa (με καταγωγή από το Minas Gerais), ξυλουργός στο επάγγελμα, κατά τη διάρκεια ομιλίας του σε διαδήλωση κατά της πείνας, μπροστά από τα κεντρικά γραφεία της Ομοσπονδίας Εργαζομένων του Ρίο ντε Τζανέιρο, το 1913.
Ο Candido Costa, εκτός από τις διαδηλώσεις κατά της πείνας, ήταν μέλος της Ομοσπονδίας Εργαζομένων του Ρίο ντε Τζανέιρο / Βραζιλιάνικη Συνομοσπονδία Εργατών, συμμετείχε στις διαδηλώσεις κατά του Πρώτου Παγκοσμίου Πολέμου, στα Συνέδρια των Βραζιλιάνων Εργατών, στη Γενική Απεργία του 1917, στο Ρίο ντε Τζανέιρο, ενώ μίλησε σε διάφορες διασκέψεις στο Κέντρο Cosmopolitan, στην Αντικληρικανική Ένωση και σε άλλες ταξικές ενώσεις, συμπεριλαμβανομένης, μαζί με την Ισπανίδα αναρχική Juana Rouco Buela, με θέμα την οργάνωση.
Ήταν τόσο ενεργός, που συμμετείχε ακόμη και σε εκδηλώσεις αντίθετες με τα ιδανικά που υπερασπιζόταν, για να διαφωνήσει με τους αντιπάλους του, όπως όταν συμμετείχε σε μια συγκέντρωση του Καθολικού Κόμματος. Σύμφωνα με τον Τύπο της εποχής: «Ο ομιλητής μόλις είχε τελειώσει την ομιλία του, όταν ένας μαύρος άνδρας ανέβηκε τρέχοντας τις σκάλες και απευθύνθηκε στο πλήθος. Η ομιλία του ήταν βίαιη και επιθετική προς το Καθολικό Κόμμα. Ακούστηκε μια εκκωφαντική κραυγή. Υπήρξαν χαστούκια, κλωτσιές. Ο Candido Costa, που ήταν το όνομα του εν λόγω ομιλητή, είναι ξυλουργός και ενθουσιώδης αναρχικός. Τελειώνοντας την ομιλία του που “αναρχοποίησε" τη συγκέντρωση, ο ομιλητής μεταφέρθηκε από τους ομοϊδεάτες του στη Βραζιλιάνικη Συνομοσπονδία Εργαζομένων και στη συνέχεια το πλήθος διαλύθηκε».
Σχετικά με το ίδιο επεισόδιο, ο αναρχικός Τύπος έγραψε: «Αν μεταξύ μας υπήρχαν μισή ντουζίνα Candido Costas, δηλαδή αν παντού όπου τα οπισθοδρομικά στοιχεία εμφανίζονταν δημόσια για να κοροϊδεύουν τους αδαείς και τους εύπιστους, οι αναρχικοί εμφανίζονταν για να αντικρούσουν τα υποτιθέμενα επιχειρήματά τους, να τους ξεσκεπάσουν και να τους ξεσκεπάσουν, δεν θα υποφέραμε τόσο πολύ το βάρος αυτού του περιβάλλοντος που μας καταπιέζει, μας συνθλίβει και μας ασφυκτιά. Μια μεγάλη αγκαλιά στον Καντίδο Κόστα για την ευγενή στάση του. Είθε το παράδειγμά σου να αποφέρει καρπούς».
*Πηγή: Marcolino Jeremias.
...
Τα έργα τέχνης με αναρχικά θέματα και αναρχικές μορφές δεν είναι το ίδιο με την τέχνη που περιέχει αναρχικά συνθήματα. Η τελευταία περιλαμβάνει ορισμένα ποιήματα των Kenneth Rexroth, Jackson Mac Low ή ακόμα και της Jenny Holzer, οι οποίοι παραθέτουν φράσεις που μπορούν να κατανοηθούν ή να ερμηνευθούν ως αναρχικές, αλλά δεν διαφέρουν τυπικά από τους τίτλους των εφημερίδων, οι οποίοι δεν είναι τέχνη - απλώς τίτλοι εφημερίδων. Ένα άλλο καλλιτεχνικό αριστούργημα που γράφτηκε από αναρχική είναι το Living My Life (1930) της Emma Goldman, το οποίο τελικά δεν μεταφέρει αναρχικά θέματα, αλλά την ιστορία της ατομικής επιτυχίας παρά τις...

Σημείωση μεταφραστή*: Ένα ιστορικό κείμενο του Μιχαήλ Μπακούνιν το 1871, μετά την Παρισινή Κομμούνα όπου εξηγεί γιατί οι Αναρχικοί αρνούνται την πολιτική συνεργασία με όσους επιζητούν την συμμετοχή σε κόμματα, κοινοβούλια και γενικά εντός του Κράτους. Η οξυδερκής του πρόβλεψη επαληθεύτηκε στο έπακρο με τραγικά αποτελέσματα.
Αρνούμαστε δυναμικά κάθε συμμαχία με την αστική πολιτική, ακόμη και της πιο ριζοσπαστικής φύσης. Έχει δηλωθεί προσποιητά, ανόητα και συκοφαντικά, ότι αποκηρύξαμε κάθε τέτοια πολιτική συμμετοχή επειδή υπερασπιζόμαστε το μεγάλο ζήτημα της Ελευθερίας και αδιαφορούσαμε μόνο για την οικονομική ή υλική πλευρά του προβλήματος. Έχει διακηρυχθεί ότι, κατά συνέπεια, τοποθετηθήκαμε στις τάξεις...
Στο κτήριο της Ελληνικής κοινότητας της Μελβούρνης στις 18/07/2019
Με τον Ελευθεριακό στο Αυτοδιαχειριζόμενο Στέκι Πέρασμα, 22/01/2018

