Λεπτομέρειες

ngnm

Αναρχική Θεωρία

16 Δεκεμβρίου 2025

Σημείωση Μεταφραστή*: Σε αυτό το απόσπασμα από το «Dittatura e Rivoluzione» του 1921, ο αναρχικός Λουίτζι Φάμπρι (Luigi Fabbri) εξηγεί και αναλύει τι σημαίνει Επανάσταση για τους Αναρχικούς και γιατί αυτή η αντίληψη όχι μόνο είναι ξένη, αλλά και μισητή από τους υποστηρικτές του αριστερού εξουσιαστικού -κρατικού σοσιαλισμού. Ένα κείμενο που αναδεικνύει γιατί οι Αναρχικοί -αν και σοσιαλιστές- δεν έχουν καμία σχέση με την αριστερά, τόσο στα μέσα όσο και στους σκοπούς.

Η μισαλλοδοξία πολλών σοσιαλιστών, ακόμη και επαναστατών, απέναντι στον αναρχισμό εξαρτάται σε μεγάλο βαθμό από την απόλυτη άγνοιά τους για τις ιδέες, τους στόχους και τις μεθόδους των αναρχικών. Είναι εκπληκτικό να παρατηρεί κανείς πώς μερικοί από τους πιο έξυπνους ανθρώπους, με μια τεράστια πολιτική και οικονομική κουλτούρα, μεταξύ των σοσιαλιστών, όταν πρόκειται για αναρχία, δεν μπορούν να πουν τίποτα άλλο παρά τα συνηθισμένα ανόητα κλισέ που διαδίδονται από τον χειρότερο αστικό Τύπο: τις πιο αλλόκοτες και δυσφημιστικές δηλώσεις, τις πιο ανόητες ερμηνείες. Όλη η σοσιαλιστική γνώση περί αναρχισμού φαίνεται συμπυκνωμένη σε εκείνο το παλιό φυλλάδιο, στο οποίο ο Πλεχάνοφ, το 1893, εξέφρασε την αντιαναρχική του χολή, χωρίς κανένα σεβασμό για την αλήθεια και χωρίς καμία πνευματική ειλικρίνεια· ή στο γνωστό βιβλίο του Λομπρόζο για τους αναρχικούς, το οποίο δέχεται ως αληθινά έγγραφα τις αναφορές της αστυνομίας και των διευθυντών των φυλακών, και -ποιος ξέρει γιατί- καταλόγους μεταξύ των αναρχικών, ανθρώπων που για εννέα δέκατα δεν ονειρεύτηκαν ποτέ να γίνουν αναρχικοί!

Αμέτρητες σοσιαλιστικές αντικρούσεις του αναρχισμού έχουν εμφανιστεί σε εφημερίδες, βιβλία και περιοδικά. Αλλά, με αξιέπαινες εξαιρέσεις, σχεδόν πάντα αντέκρουαν ιδέες που δεν ήταν καθόλου αναρχικές, αλλά αποδίδονταν στους αναρχικούς είτε από άγνοια είτε από πολεμική τεχνασματολογία. Ειδικά σχετικά με την έννοια της επανάστασης, έχουν κυκλοφορήσει ψευδείς αναρχικές θεωρίες που ήταν τόσο υπερβολικές που οδηγούν κάποιον να αμφιβάλλει για την καλή πίστη όσων τις διατυπώνουν. Πόσο μελάνι σκορπίστηκε για να αποδειχθεί στους «παραπλανημένους αναρχικούς» ότι η επανάσταση δεν γίνεται με πέτρες, με παλιά τουφέκια ή μερικά περίστροφα, ότι τα οδοφράγματα δεν ανταποκρίνονται πλέον στις ανάγκες του σημερινού αγώνα! Ότι οι μεμονωμένες και ξαφνικές κινήσεις δεν αρκούν! Ότι οι μεμονωμένες επιθέσεις από μόνες τους δεν κάνουν την επανάσταση! Ότι η εξέγερση είναι ένα πράγμα και η επανάσταση είναι κάτι άλλο!... Και ούτω καθεξής, με μοναδικές ανακαλύψεις παρόμοιου είδους - αγνοώντας ή προσποιούμενοι ότι αγνοούν πως οι αναρχικοί έχουν την πιο ακριβή έννοια της επανάστασης, και ταυτόχρονα την πιο πρακτική, σύμφωνα με την ετυμολογική, παραδοσιακή και ιστορική έννοια της λέξης.

Η επανάσταση, στην πολιτική και κοινωνική -αλλά και στη λαϊκή- γλώσσα, είναι ένα γενικό κίνημα μέσω του οποίου ένας λαός ή μια τάξη, σπάζοντας τη νομιμότητα και ανατρέποντας τους υπάρχοντες θεσμούς, σπάζοντας τη συμφωνία του λιονταριού [patto leonino], που επιβλήθηκε από τους κυρίαρχους στις κυρίαρχες τάξεις, με μια λίγο πολύ μακρά σειρά εξεγέρσεων, επαναστάσεων, ταραχών, επιθέσεων και αγώνων κάθε είδους, ανατρέπει οριστικά το πολιτικό και κοινωνικό καθεστώς στο οποίο, μέχρι τότε, υποβάλλονταν και εγκαθιδρύει μια νέα τάξη πραγμάτων.

Η ανατροπή ενός καθεστώτος συνήθως λαμβάνει χώρα σε σχετικά σύντομο χρονικό διάστημα: λίγες μέρες για την επανάσταση του Ιουλίου του 1830, η οποία...

Περισσότερα …