Λεπτομέρειες

ngnm

Ιστορία Διεθνούς Αναρχικού Κινήματος

16 Ιανουαρίου 2026

Βιογραφία γραμμένη από τον Vicente Ruiz (hijo)*

Αν θυμάμαι σωστά, ήταν τον Απρίλιο του 1966 όταν ο πατέρας μου με ενημέρωσε ότι είχε λάβει ένα γράμμα από κάποιον Antonio Jiménez Cubillo, ο οποίος ζούσε στο Σίδνεϊ. Επρόκειτο για τον νεαρό στον οποίο είχε αναφερθεί και ο Jack Grancharoff, επίσης κάτοικος Σίδνεϊ, τον οποίο γνωρίσαμε όταν συμμετείχαμε σε μια συνάντηση Ιταλών Αναρχικών στη Μελβούρνη τον Φεβρουάριο του ίδιου έτους.

Έτσι ξεκίνησαν οι επαφές με τις ομάδες Ισπανών αναρχικών στις δύο πόλεις. Λαμβάναμε τουλάχιστον ένα γράμμα την εβδομάδα από τον Antonio και, όταν ιδρύθηκε το «Ισπανικό Δημοκρατικό Κέντρο» (Centro Democrático Español) και άρχισε η έκδοση του περιοδικού «Ο Δημοκράτης» (El Demócrata), η αλληλογραφία αυξήθηκε και κάθε μήνα φτάναμε να λαμβάνουμε το μικρό πακέτο με τα περιοδικά για διανομή.

Γνώρισα προσωπικά τον Antonio τον Σεπτέμβριο του 1968, όταν χρειάστηκε να παραστώ σε ένα συνέδριο που πραγματοποιήθηκε στο Σίδνεϊ. Αυτή η συνάντηση αποτέλεσε την αρχή μιας φιλίας και μιας προπαγανδιστικής συνεργασίας που διήρκεσε μέχρι τον θάνατό του.

Vicente Ruiz (hijo)
19 Ιουλίου 2025

Γιος ενός δημοκρατικού ρεπουμπλικάνου που φυλακίστηκε κατά τη διάρκεια του φρανκισμού, ο Antonio Jiménez Cubillo –Tony, όπως τον αποκαλούσαν οι Αυστραλοί σύντροφοι– γεννήθηκε στη Μαδρίτη στις 13 Ιουνίου 1935. Άρχισε να εργάζεται σε ηλικία 12 ετών, αρχικά στον ξενοδοχειακό κλάδο και στη συνέχεια σε μηχανουργείο επισκευάζοντας φορτηγά.

Αφού ολοκλήρωσε τη στρατιωτική του θητεία στο ισπανικό Μαρόκο, μετανάστευσε στην Αυστραλία τον Ιούνιο του 1960, διασχίζοντας δύο ανατολικές Pολιτείες όπου εργάστηκε σε διάφορες δουλειές. Στο Κουίνσλαντ εργάστηκε ως κόφτης ζαχαροκάλαμου και ως μεταλλωρύχος. Λίγο αργότερα αποφάσισε να μετακινηθεί στην Pολιτεία της Νέας Νότιας Ουαλίας, βρίσκοντας εργασία σε ένα χυτήριο στην πόλη Wollongong, θέση την οποία κράτησε μόνο για λίγους μήνες. Σε αυτή την πόλη πληροφορήθηκε ότι αναζητούσαν εργάτες για το έργο «Snowy Mountains»¹ και αποφάσισε να μεταβεί, στα τέλη του 1960, στο τότε μικρό χωριό Cooma, όπου εργάστηκε στο συγκεκριμένο έργο μέχρι τις αρχές του 1966.

Κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου γνώρισε αρκετούς παλaιούς Ισπανούς αναρχικούς αγωνιστές που είχαν έρθει από τη Γαλλία τη δεκαετία του ’50. Μέσα από τις συνεχείς νυχτερινές συζητήσεις με αυτούς τους ανθρώπους, και ιδιαίτερα με τον José Cuevas, ο οποίος του έδινε τακτικά την εφημερίδα και το περιοδικό «Tierra y Libertad» (Γη και Ελευθερία) (από το Μεξικό), ο Αντόνιο δήλωσε αναρχικός το 1961, ξεκινώντας μια πορεία ζωής αφιερωμένη στον αγώνα ενάντια σε κάθε μορφή αδικίας.

Όταν είχε αρκετές συνεχόμενες ημέρες άδειας, τις αξιοποιούσε για να τις περάσει στο Σίδνεϊ, ερχόμενος σε επαφή με άλλους Ισπανούς μετανάστες και δημιουργώντας δεσμούς με την Sydney Anarchist Group². Ανέπτυξε φιλία με αρκετούς από αυτούς τους αγωνιστές –τον Alex Boneff, τον George Christoff και τον Jack Grancharoff, 0 τελευταίος εκ των οποίων ήταν ο εκδότης του αναρχικού περιοδικού «Red and Black». Σε αυτό το υπόγειο ήρθε επίσης σε επαφή με διάφορες πανεπιστημιακές αναρχικές ομάδες και με τον αξέχαστο Colin Pollard³.

Σε μία από αυτές τις πολυάριθμες επισκέψεις γνώρισε τη νεαρή Vicki, με την οποία δημιούργησε οικογένεια, εγκαθιστάμενος στο Σίδνεϊ στις αρχές του 1966. Από αυτή τη σχέση απέκτησαν δύο γιους, τον Glen και...

Περισσότερα …