
19 Ιανουαρίου 2026
Στις 18 Ιανουαρίου 2025 πραγματοποιήθηκε ένα Αναρχοκομμουνιστικό Φόρουμ (Anarchist Communist Forum) στη Kathleen Syme Library στο εσωτερικό της πόλης της Μελβούρνης. Αναρχικοί και αναρχικές φιλοξένησαν εργαστήρια πάνω σε διάφορα θέματα: βιομηχανικός αγώνας, ιμπεριαλισμός, σεξισμός και πολιτική οργάνωση. Προσελκύοντας πάνω από εκατό άτομα, το Φόρουμ απέδειξε μια αναγέννηση του αναρχισμού στην Αυστραλία.
Σε μια κλειστή συνδιάσκεψη την επόμενη ημέρα, περίπου 40 μέλη τριών αναρχικών οργανώσεων με έδρα τη Μελβούρνη, το Brisbane και το Geelong ψήφισαν την ίδρυση της Αναρχοκομμουνιστικής Ομοσπονδίας (Anarchist Communist Federation – ACF). Αν και η οργάνωση εμφανίστηκε δημόσια για πρώτη φορά την Πρωτομαγιά του 2025, η δουλειά συγκρότησης επιτροπών, υιοθέτησης κοινών κειμένων και διαδικασιών και ενοποίησης της οργανωτικής δράσης ξεκίνησε εκείνο το Σαββατοκύριακο.
Η ACF είναι η πρώτη αναρχική οργάνωση που ιδρύεται στην Αυστραλία με τόσο υψηλό βαθμό κοινής πολιτικής, οράματος και σκοπού. Πιστεύαμε ότι η συνειδητή ενότητα και κατεύθυνση στον τρόπο που οργανωνόμαστε μπορεί μόνο να ενισχύσει τον αναρχισμό. Με το πρώτο συνέδριο της ACF με τίτλο «Αναρχισμός» να πλησιάζει τον Μάρτιο, ας δούμε τι έχει πετύχει η Ομοσπονδία στον πρώτο της χρόνο.
Βιομηχανικός αγώνας
Παρ’ ότι η ACF ασκεί κριτική στον συνδικαλισμό, η Ομοσπονδία αποδίδει μεγάλη σημασία στη βιομηχανική οργάνωση. Τα συνδικάτα αποτελούν τη βάση της δύναμης της εργατικής τάξης και έχουν τη δυνατότητα να λειτουργήσουν ως πρακτικά σχολεία σοσιαλισμού. Γι’ αυτόν τον λόγο, η ACF ακολουθεί μια στρατηγική «βάσης των μελών» (rank and file)’ παρεμβαίνοντας όπου είναι δυνατό για πιο δημοκρατικές δομές και για κινητοποίηση στη βάση των συνδικάτων.
Τα τοπικά Παραρτήματα της ACF έχουν αναπτύξει δημόσιες εκδηλώσεις όπου μπορούμε συλλογικά να καλλιεργούμε γνώσεις και δεξιότητες. Στο Brisbane και τη Μελβούρνη αυτές πήραν τη μορφή εργαστηρίων «πώς να οργανώσετε τον χώρο εργασίας σας», όπου δεκάδες άνθρωποι έμαθαν πρακτικές δεξιότητες για χαρτογράφηση, ανάπτυξη συλλογικής οργάνωσης και σύγκρουση με την εργοδοσία. Στο Geelong, τα «εργαστήρια οργάνωσης στον χώρο εργασίας» πέτυχαν παρόμοιους στόχους, αναλύοντας συλλογικά μελέτες περιπτώσεων εργατικών αγώνων και συζητώντας τους χώρους εργασίας των συμμετεχόντων για την ανάπτυξη και αναθεώρηση σχεδίων δράσης.
Τα μέλη της ACF δεν μιλούν απλώς για τη θεωρία της οργάνωσης — την εφαρμόζουν. Αν και το έργο τους δεν είναι πάντα άμεσα ορατό, αυτό οφείλεται στο ότι αντιμετωπίζουμε σοβαρά τη μακροπρόθεσμη ανάπτυξη της εργατικής δύναμης. Η οργάνωση στο επίπεδο του χώρου εργασίας αποτελεί προτεραιότητα και τα μέλη μας υπήρξαν καθοριστικά σε αρκετούς βιομηχανικούς αγώνες και καμπάνιες συλλογικών συμβάσεων (EBA) μέσα στη χρονιά.
Τα μέλη μας έχουν δραστηριοποιηθεί ως εκλεγμένοι συνδικαλιστικοί αντιπρόσωποι και εκπρόσωποι υγείας και ασφάλειας σε πολλούς κλάδους, όπως οι κατασκευές, η φροντίδα ατόμων με αναπηρία, τα νοσοκομεία, τα σχολεία, τα πανεπιστήμια, οι βιβλιοθήκες, οι ανανεώσιμες πηγές ενέργειας, οι επιστήμες, ο δημόσιος τομέας, ο ιδιωτικός τομέας, τα χρηματοοικονομικά, τα τηλεφωνικά κέντρα και το λιανεμπόριο. Φυσικά, η οργάνωση στους χώρους εργασίας δεν περιορίζεται σε εκλεγμένες θέσεις· άλλα μέλη ηγήθηκαν οργανωτικών προσπαθειών στην κηποτεχνία, τη φιλοξενία και σε εργοστάσια.
Για να στηρίξει αυτές τις παρεμβάσεις, η ACF ξεκίνησε ευρύτερες πρωτοβουλίες συνδικαλιστικής βάσης. Η πιο χαρακτηριστική είναι το Hardhat, ένα ιδιαίτερα επιτυχημένο δελτίο βάσης για εργαζόμενους στις κατασκευές. Το Hardhat έχει...

Σημείωση Μεταφραστή*: Αν η γενοκτονία στην Παλαιστίνη ανέδειξε δομικές αντιφάσεις ως προς την υποστήριξη του Παλαιστινιακού Ζητήματος από τα ριζοσπαστικά κινήματα της Δύσης, η εξέγερση στο Ιράν έδειξε τον εγκλωβισμό και την ένδεια κατανόησης και άρθρωσης ενός λόγου που να κατανοεί το τι συμβαίνει εκεί. Να υπενθυμίσουμε ότι κανένας λαός δεν αποτελεί κληροδότημα ούτε περιουσία κανενός, και ΔΕΝ ανήκει σε κανέναν ηγεμόνα. Ως εκ τούτου, κάθε ηγεμονία πολιτική ή θρησκευτική δεν μπορεί παρά να είναι αυτοδίκαια παράνομη. Από την εποχή της Γαλλικής Επανάστασης και μετέπειτα οι λαοί αγωνίζονται για την επίτευξη του αυτεξούσιού τους. Από πράγματα να γίνουν...

Καθώς η εργατική οργάνωση, εμπνευσμένη από τους αναρχικούς, προχωρούσε, η καταστολή από τις αρχές αυξανόταν επίσης. Από τον Ιανουάριο του 1908, οι εργάτες δημιουργούν την Αντιμιλιταριστική Ένωση της Βραζιλίας, με πυρήνες σε διάφορες περιοχές, συμπεριλαμβανομένου του Santos.
Εκτός από τη στρατιωτική βία, στόχος ήταν να καταγγελθούν οι κακές συνθήκες αυτής της εργασίας: χαμηλοί μισθοί, σωματικές τιμωρίες, πρόστιμα και φυλακές. Ακόμη και κατά τη διάρκεια της δημοκρατικής διακυβέρνησης, οι αναμνήσεις των σχέσεων δουλείας παρέμεναν ζωντανές σε διάφορους θεσμούς. Στο Ναυτικό, για παράδειγμα, το μαστίγιο, που προηγουμένως χρησιμοποιούνταν εναντίον των σκλάβων, συνέχιζε να χρησιμοποιείται για την τιμωρία πειθαρχικών παραβάσεων.
Όλοι οι...
Στο κτήριο της Ελληνικής κοινότητας της Μελβούρνης στις 18/07/2019
Με τον Ελευθεριακό στο Αυτοδιαχειριζόμενο Στέκι Πέρασμα, 22/01/2018

