
Υπάρχει μια πολύ δημοφιλής, αλλά όχι απόλυτα ακριβής ρητορική από το δημοκρατικό και αριστερό φάσμα ότι οι εθελοντές που πήγαν στην Ισπανία κατά την διάρκεια του εμφύλιου πολέμου, το έκαναν επειδή ήθελαν να προασπίσουν την δημοκρατία. Στο άρθρο αυτό θα μιλήσουμε για τους Αμερικανούς Αναρχικούς που πολέμησαν όχι για να υπερασπιστούν την Ισπανική Δημοκρατία, αλλά την Κοινωνική Επανάσταση. Η ιστορία τους αποτελεί μια παραγνωρισμένη σελίδα στην ιστορία του Ισπανικού εμφυλίου και το άρθρο αυτό αποτελεί φόρο τιμής σε αυτούς τους ξεχασμένους μαχητές.
Αρχικά, αξίζει να αναφερθεί ότι ανάμεσα στους 3.000 ξένους αναρχικούς που πολέμησαν στον Ισπανικό Εμφύλιο Πόλεμο, περισσότεροι από εκατό προέρχονταν από τις ΗΠΑ. Οι περισσότεροι ήταν μετανάστες οπότε η Αμερική αναφέρεται απλά ως γεωγραφικός προσδιορισμός. Πρέπει να γίνει δε κατανοητό ότι τα κίνητρα και οι εμπειρίες τους διέφεραν σημαντικά από αυτά των περισσότερων άλλων εθελοντών, διότι γι’ αυτούς τους αναρχικούς φαινόταν ότι η Ισπανία βίωνε μια γνήσια κοινωνική επανάσταση.
Για τους περισσότερους Αναρχικούς στην Αμερική, τα νέα για τη δυναμική της CNT ήταν κάτι παραπάνω από ελπιδοφόρα μια και το κίνημα στις ΗΠΑ ήταν σε ύφεση μετά δε και την εκτέλεση των Σάκο και Βανζέτι. Το ίδιο ίσχυε και σε αρκετά μέρη του κόσμου όπου το Αναρχικό κίνημα είτε είχε διαλυθεί από την κρατική καταστολή, είτε παράκμαζε. Ως συνέπεια αυτού, οι απανταχού αναρχικοί έσπευσαν να βοηθήσουν την CNT στον αγώνα της ενάντια στον φασισμό και στην υπεράσπιση της επανάστασης - αλλά κατηγορηματικά όχι για να υπερασπιστούν την κυβέρνηση του Λαϊκού Μετώπου της Ισπανίας, την οποία θεωρούσαν στην καλύτερη περίπτωση ανίκανη και, στη χειρότερη, απειλή για τον επαναστατικό μετασχηματισμό που βρισκόταν σε εξέλιξη εκείνες τις ιστορικές μέρες του Ιουλίου του 1936 στην Βαρκελώνη.
Τα γεγονότα στην Ισπανία αναζωογόνησαν το σε ύφεση αναρχικό κίνημα της Αμερικής που δεν έπαψε ποτέ να υπάρχει και να αγωνίζεται. Αξίζει να σημειωθεί για μια ακόμα φορά ότι ο αμερικανικός αναρχισμός ήταν πάντα ένα κίνημα που αποτελούνταν κυρίως από μετανάστες. Είχε παρακμάσει από την ακμή του στις αρχές του αιώνα, κατά τον Α' Παγκόσμιο Πόλεμο, τους διωγμούς της μεταπολεμικής Κόκκινης Απειλής, των περιορισμών στη μετανάστευση καθώς και της ανόδου του κομμουνισμού. Ωστόσο, εξακολουθούσε να μετράει χιλιάδες υποστηρικτές, οργανωμένους γύρω από δεκάδες ομάδες και πολύγλωσσες εφημερίδες διάσπαρτες σε όλη τη χώρα. Στην αρχή του Ισπανικού Εμφυλίου Πολέμου, πολλές από αυτές τις οργανώσεις ενώθηκαν για να σχηματίσουν τις Ενωμένες Ελευθεριακές Οργανώσεις (United Libertarian Organisations - ULO), με στόχο την υποστήριξη των αγώνων των αναρχικών στην Ισπανία.
Τον Αύγουστο του 1936, η ULO ξεκίνησε την εφημερίδα «Spanish Revolution» (Ισπανική Επανάσταση), με κυκλοφορία που σύντομα έφτασε τα 7.000 αντίτυπα, προκειμένου να συγκεντρώσει κεφάλαια για τα επιτεύγματα της CNT και να ευαισθητοποιήσει σχετικά με αυτά. Μια «μεγάλη ελευθεριακή επανάσταση βρίσκεται στα σκαριά», έγραφε η εφημερίδα. «Μια επανάσταση που σπάει κάθε προηγούμενο και χαράζει μια νέα πορεία για την ανθρωπότητα... Η Ισπανική Επανάσταση αποκτά γρήγορα διεθνή διάσταση. Το μέτωπο μάχης της επεκτείνεται σε όλα τα μέρη του κόσμου». Η δήλωση αυτή δείχνει την μαχητική πίστη στην Ιδέα της Αναρχίας και της επερχόμενης Επανάστασης.
Αν και η Αμερική ήταν εν μέσω της Μεγάλης...

Στις 13 του περασμένου Ιουνίου συμπληρώθηκαν 77 χρόνια από το θάνατο του ελευθεριακού Ramon González Sanmartí (1920-1948).
Στις 26 Μαΐου -άλλες πηγές αναφέρουν (λανθασμένα) την 25η Ιουνίου- του 1920 γεννήθηκε στο Granollers (Vallès Oriental, στην Καταλονία) ο Ramon González Sanmartí -αναφέρεται μερικές φορές λανθασμένα ως Sanmartín- επίσης γνωστός και ως El Nano de Granollers ή Salvador Soler Santamaría. Οι γονείς του ονομάζονταν Jesus González, -δημοσιογράφος στο επάγγελμα- και Maria Sanmartí Ramon.
Το 1933, όταν ήταν ακόμη μαθητευόμενος, εντάχθηκε στην Εθνική Εργατική Συνομοσπονδία (CNT). Τα χρόνια αυτά εργάστηκε στο εργοστάσιο βαμβακερών υφασμάτων της Roca Umbert de Granollers.
Κατά τη διάρκεια...

Στις 30 Ιουλίου 1898 γεννήθηκε στο Sallent (Bages, Καταλονία) ο ελευθεριακός παιδαγωγός και αναρχοσυνδικαλιστής αγωνιστής Joan Climent Jaume Puig y Elias. Γιος μιας ρεπουμπλικανικής αγροτικής οικογένειας. Οι γονείς του ονομάζονταν Ramon Puig Carrera (εργάτης) και Magdalena Elias Pagès.
Σπούδασε στο κοσμικό σχολείο της πόλης του και πήρε μεταπτυχιακό δίπλωμα από το κανονικό σχολείο της Βαρκελώνης. Επηρεασμένος από τον παιδαγωγικό ορθολογισμό του Francesc Ferrer y Guardia και το Μοντέρνο Σχολείο του, συμμετείχε στο ορθολογιστικό σχολείο Farigola (1918) και δημιούργησε το Σχολείο της Φύσης στη γειτονιά Clot της Βαρκελώνης, ένα ελευθεριακό σχολικό κέντρο, με σχολική αποικία και το νεανικό περιοδικό Floreal,...
Στο κτήριο της Ελληνικής κοινότητας της Μελβούρνης στις 18/07/2019
Με τον Ελευθεριακό στο Αυτοδιαχειριζόμενο Στέκι Πέρασμα, 22/01/2018

