Λεπτομέρειες

ngnm

Ιστορία Διεθνούς Αναρχικού Κινήματος

04 Οκτωβρίου 2025

Στις 7 Ιουνίου 1903 – ορισμένες πηγές αναφέρουν την 13η Οκτωβρίου 1902 – γεννήθηκε στο Benissanet (Ribera d’Ebre στην Καταλονία) ο γιατρός, αναρχικός και αντιφασίστας αγωνιστής Josep Pujol Grua –αναφέρεται συχνά ως Grau– γνωστός ως Galeno, ενώ χρησιμοποιούσε το ψευδώνυμο Manuel Jimenez Creus. Γιος ευκατάστατης οικογένειας, σπούδασε Ιατρική στη Σαραγόσα, όπου αποφοίτησε το 1925, ενώ έγινε μέλος της Εθνικής Εργατικής Συνομοσπονδίας (CNT).

Όταν ξέσπασε ο Ισπανικός Εμφύλιος Πόλεμος, ήταν γιατρός γενικής ιατρικής στο Roca del Vallès (Vallès Oriental, Καταλονία) και εντάχθηκε ως προσωρινός γιατρός στη Vallès Oriental Column και, αργότερα, στη «Red and Black Column» μέχρι τις πολιτοφυλακές. Το τέλος του πολέμοπυ τον βρίσκει με τον βαθμό του Διοικητή Υγείας της 28ης Μεραρχίας του Λαϊκού Στρατού της II Ισπανικής Δημοκρατίας.

Με τη νίκη του Φράνκο, πέρασε στη Γαλλία και νοσηλεύτηκε στο στρατόπεδο συγκέντρωσης Argelers, όπου συμμετείχε στην αυτοσχέδια υγειονομική υπηρεσία για τους πρόσφυγες. Στις 23 Ιουλίου 1939 μεταφέρθηκε στο νοσοκομείο του στρατοπέδου Sant Cebria και στις 11 Ιανουαρίου 1940 στάλθηκε ξανά στο Argelers, για να μεταφερθεί στις 20 Μαΐου στο στρατόπεδο Bram, για να καταπολεμήσει μια επιδημία τυφοειδούς πυρετού, πριν επανενταχθεί ξανά στο στρατόπεδο Argelers.

Τον Μάρτιο του 1941, καταγγελθείς ως "κομμουνιστής" από τους σταλινικούς, συνελήφθη και στάλθηκε στο στρατόπεδο συγκέντρωσης του Gurs, όπου εργάστηκε στον παιδικό σταθμό. Τον Μάιο του 1942 κατατάχθηκε σε μια Εταιρεία Ξένων Εργατών (Company of Foreign Workers - CTE) και στάλθηκε στα ορυχεία του Busi (Ακουιτανία, Οξιτανία), όπου αγωνίστηκε κρυφά κατά των Ναζί. Αργότερα υπέγραψε συμβόλαιο ως αγροτικός εργάτης και κατάφερε να συναντήσει τη συντρόφισσά του Anita Erro και την κόρη του στην Carcassona (Llenguadoc, Οξιτανία), όπου, εκτός από την πείνα και τις στερήσεις, ήταν και "βοηθός" του χειρουργού γιατρού Joaquim Trias Pujol στην Κλινική του Δρα Delteil.

Συμμετείχε ενεργά στην ανασυγκρότηση της CNT, αλλά συνελήφθη από τους Γερμανούς και επιστρατεύθηκε με τη βία στην «Οργάνωση Todt», μεταφέρθηκε στο Μπορντό, όπου εργάστηκε στο Υγειονομικό Γραφείο των στρατώνων Niel ως γιατρός για Ισπανούς εργάτες που είχαν εξαναγκαστεί να εργαστούν στα οχυρωματικά έργα του «Ατλαντικού Τείχους».

Στην ίδια περιοχή συμμετείχε επίσης στην επανίδρυση της αναρχοσυνδικαλιστικής ομοσπονδίας, κυρίως ως μέλος της Συνομοσπονδιακής Υποεπιτροπής της Κατεχόμενης Ζώνης, διατηρώντας επαφή με την Εθνική Επιτροπή της CNT στην Τουλούζη. Κατηγορήθηκε για συμμετοχή σε σαμποτάζ και για αποδοχή αδικαιολόγητων αδειών ασθενείας, και απελάθηκε στη Γερμανία. Κατά τη διάρκεια της μεταφοράς με το τρένο κατάφερε να δραπετεύσει στη Metz (Lorena, France) και εγκαταστάθηκε προσωρινά στην Talenca (Οξιτανία).

Μετά τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο έζησε στο Παρίσι, στο Μπορντό –όπου ξαναβρήκε τη συντρόιφισσά του– και στην Τουλούζη. Στην τελευταία πόλη, με τη στήριξη του γιατρού Carles Martí Faced, ανέλαβε τη φροντίδα της πολυπληθούς αποικίας εξόριστων και συμμετείχε ενεργά στον αντιφρανκικό αγώνα, τόσο στη Γαλλία όσο και στην Ιβηρική χερσόνησο, όπου συνεργάστηκε με ομάδες αναρχικών ανταρτών που δρούσαν στη Βαρκελώνη, κυρίως με τον Josep Louis Facerias.

Συμμετείχε στην ανασυγκρότηση της CNT και στο Συνομοσπονδιακό Συνέδριο, που πραγματοποιήθηκε από τις 15 έως τις 18 Ιουνίου 1945 στην Τουλούζη, όπου ορίστηκε γραμματέας, μαζί με τους Gregorio Oliván και Antoni Carbonell της Διεθνούς Αντιφασιστικής Αλληλεγγύης (Anti-Fascist Solidarity - SIA), θέση...

Περισσότερα …