Λεπτομέρειες

ngnm

Ιστορία Διεθνούς Αναρχικού Κινήματος

18 Ιουνίου 2026

Σημείωση του μεταφραστή*: Ένα ιστορικό κείμενο του Ρώσου αναρχικού Alexander Berkman (Αλεξάντερ Μπέργκμαν), που έγραψε κατά την παραμονή του στην Γαλλία το 1934. Έχοντας ζήσει την Ρωσική Επανάσταση καταγράφει την κατάσταση για το αναρχικό κίνημα στην Βόρεια και Νότια Αμερική αλλά και την Ευρώπη, δυο χρόνια πριν το ξέσπασμα του Ισπανικού εμφυλίου. Περιγράφει την αποτυχία της Ρωσικής Επανάστασης και την άνοδο του Ναζισμού. Ασκεί κριτική στην αριστερά και την σοσιαλδημοκρατία ενώ προεικονίζει την δύναμη του Ισπανικού προλεταριάτου ως φορέα του ελευθεριακού ονείρου. Πρόκειται για ένα κείμενο ιδιαίτερα θετικό και ελπιδοφόρο που αν και δυστυχώς διαψεύστηκε, αντανακλά τον ενθουσιασμό που υπήρχε εκείνη την εποχή για την επερχόμενη νίκη του αναρχισμού.

Η ιστορία του ανθρώπινου πολιτισμού δεν είναι μια ευθεία, συνεχώς κινούμενη προς τα εμπρός γραμμή. Το διάγραμμά της είναι ένα ζιγκ-ζαγκ, που πότε προχωρά, πότε υποχωρεί. Η πρόοδος μετριέται με την απόσταση που χωρίζει τον άνθρωπο από τις πρωτόγονες συνθήκες άγνοιας και βαρβαρότητας.

Αυτή τη στιγμή η ανθρωπότητα φαίνεται να υποχωρεί. Ένα κύμα αντίδρασης σαρώνει τις χώρες της Ευρώπης. Οι επιπτώσεις και η επιρροή του γίνονται αισθητές σε όλο τον κόσμο. Υπάρχει φασισμός στην Ιταλία, χιτλερισμός στη Γερμανία, δεσποτισμός στη Ρωσία, καταστροφική δικτατορία σε άλλες χώρες.

Κάθε προοδευτικό και ριζοσπαστικό κόμμα, κάθε επαναστατικό κίνημα έχει υποφέρει από την παρούσα αντίδραση. Σε ορισμένες χώρες είχαν συντριβεί ολοκληρωτικά. σε άλλες οι δραστηριότητές τους έχουν παραλύσει προς το παρόν. Η ουσία όλων των τυραννιών και των δικτατοριών, οποιουδήποτε ονόματος ή χρώματος, είναι να καταστέλλουν και να εξαφανίζουν οτιδήποτε στέκεται πίσω από την αποκλειστική κυριαρχία και τον θρίαμβό τους. Έτσι, στη Ρωσία, για παράδειγμα, τα ενεργά αναρχικά στοιχεία (όπως και οι μενσεβίκοι και οι σοσιαλεπαναστάτες) είτε έχουν τουφεκιστεί είτε κρατούνται στη φυλακή και την εξορία για αόριστο χρονικό διάστημα. Παρόμοια μοίρα τους έχει βρει στην Ιταλία και τη Γερμανία.

Αλλά παρ’ ότι ο αναρχισμός έχει υποφέρει από την αντίδραση, όπως όλα τα άλλα φιλελεύθερα και επαναστατικά κινήματα, έχει ουσιαστικά και ουσιαστικά χαθεί πολύ λιγότερο από τα σοσιαλιστικά κόμματα. Η αιτία γι' αυτό βρίσκεται σε ορισμένες αιτίες που κρύβονται πίσω από την παγκόσμια αντίδραση. Πιστεύεται γενικά ότι ο πόλεμος, με την κακοποίηση του ανθρώπου και την καταστροφή ανώτερων αξιών, η οικονομική χρεοκοπία που ακολούθησε και η μεγάλη κρίση έχουν οδηγήσει στην παρούσα κατάσταση. Αλλά αυτές οι άμεσες αιτίες είναι εντελώς ανεπαρκείς για να εξηγήσουν την απίστευτα γρήγορη ανάπτυξη και επιτυχία του φασισμού στην Ιταλία και τη Γερμανία και την εξάπλωσή του σε όλο τον πολιτισμένο κόσμο. Άλλοι και πιο ισχυροί παράγοντες έχουν δράσει, με αποτέλεσμα τη μεγάλη αντίδραση.

Αυτοί οι παράγοντες είναι ψυχολογικού παρά πολιτικού ή οικονομικού χαρακτήρα. Σε γενικές γραμμές, υπήρχαν δύο. Ο ένας ήταν η Ρωσική Επανάσταση και ο άλλος, ο μαρξισμός.

Η Ρωσική Επανάσταση φλόγιζε σε όλο τον κόσμο ως φάρος υπόσχεσης και ελπίδας για τους καταπιεσμένους και τους απόκληρους. Γέμισε τις καρδιές των μαζών σε κάθε χώρα με έμπνευση και ενθουσιασμό. Οι εργάτες της Γερμανίας προσπάθησαν ακόμη και να ακολουθήσουν το παράδειγμα των Ρώσων αδελφών. Αλλά αυτός ο φάρος σύντομα έσβησε. Οι μπολσεβίκοι, κατεξοχήν μαρξιστές κατά την ερμηνεία του Λένιν, περιόρισαν...

Περισσότερα …