Λεπτομέρειες

ngnm

Ιστορία Διεθνούς Αναρχικού Κινήματος

09 Ιουλίου 2026

Στις 19 Ιουλίου συμπληρώνονται 90 χρόνια από την ισπανική επανάσταση, ένα από τα πιο σημαντικά και ρηξικέλευθα παραδείγματα επαναστατικού κοινωνικού μετασχηματισμού στην ιστορία. Σε αυτό το πλαίσιο, στην ισπανική περιοχή αλλά και παγκόσμια, πραγματοποιούνται πολλές και διαφορετικές δραστηριότητες που σχετίζονται με την ανάλυση, την επανεκτίμηση και τον εορτασμό των γεγονότων. Χιλιάδες συζητήσεις, ομιλίες, παρουσιάσεις βιβλίων, εκθέσεις και δραστηριότητες κάθε είδους, πραγματοποιούνται τον τελευταίο καιρό, αξιοποιώντας αυτή τη σημαντική επέτειο. Η εξάπλωση, προς το παρόν, μιας νέας αντιδραστικής ροής στον πλανήτη μας επιβάλλει να ενισχύσουμε τις πρακτικές, τις σκέψεις και την παρέμβασή μας σε έναν κόσμο όπου η ζωή διατρέχει ολοένα και μεγαλύτερο κίνδυνο υποδούλωσης και αφανισμού. Παρουσιάζουμε την εκτενή συνέντευξη με τον Agustin Guillamon, αναρχικό ιστορικό από τη Βαρκελώνη, σχετικά με την επανάσταση στην Καταλονία, ελπίζοντας ότι θα συμβάλει στην ενίσχυση της μνήμης, της κατανόησης, του διαλόγου, των διδαγμάτων, του στοχασμού και του ενθουσιασμού. Οι αναγνώστες θα πρέπει να είναι προσεκτικοί ώστε να μη χαθούν στις περιγραφές και να κατανοήσουν όρους και λεξιλόγιο του ιστορικού, οι οποίοι (όροι) όπως και σε εμάς, φαντάζουν ξένοι στις δικές μας πολιτικοκοινωνικές σταθερές και πραγματικότητες. Αυτό σημαίνει ότι διαφωνούμε με αρκετές ορολογίες, πολιτικά και ιστορικά, οι οποίες υπάρχουν μέσα στις αφηγήσεις της συγκεκριμένης συνέντευξης, καθώς βέβαια, (διαφωνούμε) και με πρακτικές που υιοθετήθηκαν από κάποιους ανθρώπους του επαναστατικού “στρατοπέδου” μέσα στο πολεμικό κλίμα της ισπανικής επανάστασης του 1936, με μεθόδους που δεν συνάδουν με τις αναρχικές αρχές και απόλυτα ξένες στην φιλοσοφία της Αναρχίας. Τροχιά στο Άπειρο

*Η συνέντευξη προέρχεται από τους συντρόφους του Redes Libertarias. https://redeslibertarias.com/2026/06/17/cazarabet-conversa-con-agustin-guillamon/

Ο Cazarabet συνομιλεί με τον Agustin Guillamon

Τι είναι για σένα η ιστορία, Agustin;
Η ιστορία δεν είναι μια ουδέτερη αφήγηση ούτε μια αποθήκη νεκρών ημερομηνιών: είναι ένα πεδίο μάχης. Και ως τέτοια, διατρέχεται από συμφέροντα, σιωπές και παραποιήσεις. Όποιος επιδιώκει να την προσεγγίσει με ειλικρίνεια δεν μπορεί να το κάνει από την άνετη απόσταση του μελετητή που ταξινομεί έγγραφα, αλλά από την κριτική συνείδηση ότι κάθε αρχείο είναι επίσης ένα χαράκωμα. Τα τελευταία χρόνια έχει ενταθεί μια επιχείρηση “καλλωπισμού” του παρελθόντος, ειδικά όσον αφορά τις επαναστατικές εμπειρίες του 20ού αιώνα. Αδειάζονται από το περιεχόμενό τους, περιορίζονται σε γραφικά ανέκδοτα ή, ακόμα χειρότερα, ενσωματώνονται στην επίσημη αφήγηση ως απλά αναπόφευκτα επεισόδια μιας προόδου που καταλήγει πάντα στο κράτος και την αγορά. Αυτή η διαδικασία δεν είναι αθώα: ανταποκρίνεται στην ανάγκη να εξουδετερωθεί κάθε μνήμη που μπορεί να αμφισβητήσει την υπάρχουσα τάξη πραγμάτων. Ας πάρουμε ως παράδειγμα την κοινωνική επανάσταση. Όχι ως αφηρημένη έννοια, αλλά ως συγκεκριμένη πρακτική, που βιώθηκε στους δρόμους, στα εργαστήρια, στις κοινότητες. Εκεί όπου οι εργαζόμενοι σταμάτησαν να υπακούουν, όπου η ιδιωτική ιδιοκτησία καταργήθηκε de facto και όπου η καθημερινή ζωή αναδιοργανώθηκε πάνω σε νέες βάσεις, προέκυψε κάτι που ξεπερνά τις συνήθεις κατηγορίες της θεσμικής πολιτικής. Αυτό ακριβώς είναι που αποδεικνύεται ανυπόφορο για την κυρίαρχη ιστοριογραφία: η απόδειξη ότι η κοινωνία μπορεί να οργανωθεί χωρίς επιβαλλόμενες ιεραρχίες. Ωστόσο, αυτή η μνήμη επιμένει, αποσπασματική αλλά επίμονη. Εμφανίζεται στις ξεχασμένες μαρτυρίες, στις παράνομες εφημερίδες, στα πρακτικά συνελεύσεων που δεν έπρεπε ποτέ να διασωθούν. Είναι μια μνήμη...

Περισσότερα …