
Στις 2 Μαΐου 1937, στο Θέατρο Goya στη Βαρκελώνη (Καταλονία), η ομάδα «Φίλοι του Ντουρρούτι» πραγματοποίησε τη δεύτερη προπαγανδιστική της συγκέντρωση —η πρώτη είχε λάβει χώρα στις 18 Απριλίου του ίδιου έτους— με τίτλο «19 Ιουλίου – Μια ημερομηνία και ένας άνθρωπος – Ντουρρούτι». Της εκδήλωσης προήδρευσε ο De Pablo.
Προβλήθηκε προηγουμένως η ταινία «19 Ιουλίου», η οποία αναπαριστά τις πιο σημαντικές και συγκινητικές στιγμές αυτής της ιστορικής ημέρας. Στη συνέχεια, ο πρόεδρος της συνεδρίασης μίλησε για να αναδείξει την ιστορική και πολιτική σημασία αυτής της ημερομηνίας.
Ο Jaume Balius διάβασε μερικές γραμμές σχετικά με τον ρόλο που διαδραμάτισε η Εθνική Συνομοσπονδία Εργασίας (CNT) στις επαναστατικές ημέρες του Ιουλίου 1936 και προειδοποίησε το προλεταριάτο για μια πιθανή αντεπανάσταση. Στη συνέχεια, ο Llibert Callejas παρουσίασε την προσωπικότητα του Μπουεναβεντούρα Ντουρρούτι και πρότεινε το παράδειγμά του.
Τέλος, ο Francisco Carreño αφηγήθηκε την επαναστατική πορεία του Ντουρρούτι και το αναρχικό του πνεύμα. Ο De Pablo έκλεισε την εκδήλωση μέσα σε ενθουσιώδη χειροκροτήματα από το πολυάριθμο κοινό που είχε γεμίσει την αίθουσα.
Την ίδια ημέρα, μια συνάντηση νέων από όλα τα πολιτικά ρεύματα, που συγκλήθηκε από την Περιφερειακή Επιτροπή Ελευθεριακής Νεολαίας με στόχο να κατευνάσει τα οξυμένα πνεύματα, έληξε απότομα όταν δύο νέοι εμφανίστηκαν μεταφέροντας έναν ετοιμοθάνατο σύντροφο, θύμα ομάδας του καταλανικού κράτους· αυτό αποτέλεσε τον προάγγελο των γεγονότων του Μαΐου 1937.
...
Στις 5 Απριλίου 2026, η Ariane Gransac, ιστορική αγωνίστρια του ελευθεριακού κινήματος, πέθανε. Αχώριστος σύντροφός της ήταν ο Octavio Alberola, με τον οποίο αγωνίστηκε αππο κοινού και συνελήφθη επανειλημμένα.
Αγαπήθηκε τόσο όσο και ο αχώριστος σύντροφό της, Octavio.
Από πολύ νεαρή ηλικία συμμετείχε σε βαθιά αφοσιωμένες δραστηριότητες του αντιφρανκικού αγώνα μέσα στο ελευθεριακό κίνημα, ιδιαίτερα με την Ιβηρική Ομοσπονδία Ελευθεριακής Νεολαίας και με την Εσωτερική Άμυνα.
Το αγωνιστικό της ψευδώνυμο ήταν «Το Μαλλί». Υπήρξε από τις πρώτες που διατύπωσαν θεωρητικά τις ελευθεριακές φεμινιστικές θέσεις.
Στο συλλογικό μας βιβλίο «Λάμψη μέσα στη Νύχτα. Ζωές του Μάη του ’68» ‘(Splendor in...

Julius Gavroche*
Μια δεκαετία πριν ο Vladimir Lenin γράψει το «Imperialism» και χρόνια πριν η Rosa Luxemburg γράψει τη «Συσσώρευση του Κεφαλαίου», ένας Ιταλός αναρχικός ονόματι Antonio Calavazzi, έγραψε ένα σύντομο άρθρο με τίτλο «Αποικιοκρατία», που δημοσιεύτηκε για πρώτη φορά στην αναρχική εφημερίδα «Cronaca Sovversiva» το 1906. Αν και καταλάμβανε λιγότερο από μία σελίδα, το άρθρο αυτό ήταν στην πραγματικότητα ένα από τα πολλά ιταλικά αναρχικά κείμενα που ασχολούνταν με την αποικιοκρατία, και σε αντίθεση με τους αγγλόφωνους ομολόγους τους, οι Ιταλοί την επέκριναν ήδη επί μία δεκαετία, ξεκινώντας από τον Πρώτο Ιταλο-Αιθιοπικό Πόλεμο του 1895.
Ο...
Στο κτήριο της Ελληνικής κοινότητας της Μελβούρνης στις 18/07/2019
Με τον Ελευθεριακό στο Αυτοδιαχειριζόμενο Στέκι Πέρασμα, 22/01/2018

