Λεπτομέρειες

ngnm

Ιστορία Διεθνούς Αναρχικού Κινήματος

02 Σεπτεμβρίου 2026

Félix Población*

Έφυγε από το σπίτι της και, μαζί με τον σύντροφό της Juan López Carvajal, κατατάχθηκε στη Φάλαγγα Ascaso, για να βρει το θάνατο στο μέτωπο της Huesca την πρώτη κιόλας μέρα που συμμετείχε σε μάχη

Αρκεί να δει κανείς τη λάμψη νοημοσύνης και αποφασιστικότητας στα μάτια της και την αποφασιστική έκφραση του προσώπου της για να καταλάβει ότι η Pepita Laguarda Batet ήταν μια γυναίκα με αφοσίωση, καθοδηγούμενη από μια ξεκλαθαρη, παρορμητική και ριζοσπαστική νοοτροπία. Όταν ένα πρόσωπο ξεχωρίζει ανάμεσα στα χιλιάδες των νεκρών ενός πολέμου όπως ο εμφύλιος πόλεμος στην Ισπανία, δεν μπορεί κανείς να μην σκεφτεί πώς θα ήταν η ζωή της αν είχε φτάσει στα γηρατειά και πώς θα ήταν η δική μας εποχή. Το ίδιο ισχύει και για τον πρώτο της έρωτα και σύντροφό της Juan López Carvajal.

Όμως, δεν ήταν γραφτό να γίνει έτσι. Η Pepita σκοτώθηκε κατά τη διάρκεια εκείνου του ιδιαίτερα αιματηρού καλοκαιριού του 1936, όταν τόσο μίσος και τόση εκδικητικότητα μετατράπηκαν από τα όπλα των στρατιωτικών του πραξικοπήματος σε έναν άγριο εφιάλτη. Ευτυχώς γι’ αυτή τη νεαρή Αραγονέζα που ζούσε στη Βαρκελώνη, δεν υποβλήθηκε στην πρακτική του βιασμού και στη συνέχεια του θανάτου, που ήταν συνηθισμένη όταν ξεσπούσαν τα καταπιεσμένα μίση, καθώς η Pepita Laguarda Batet ήταν μία από τις γυναίκες της πολιτοφυλακής -πιθανώς η νεότερη σε ολόκληρο τον εμφύλιο πόλεμο- που βρήκε το θάνατο στην πρώτη γραμμή, ένα πρωί του Σεπτεμβρίου του 1936, στα περίχωρα της Huesca.

Η Pepita ζούσε στην εργατική συνοικία Santa Eulalia του L’Hospitalet de Llobregat, νοτιοδυτικά της Βαρκελώνης, και είναι πολύ πιθανό να δραστηριοποιούνταν στην Ελευθεριακή Νεολαία. Σύμφωνα με μια νεκρολογία που δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα «Solidaridad Obrera», κατατάχθηκε στις εργατικές πολιτοφυλακές παρά τη θέληση της οικογένειάς της. Ο Jaime Balius, ο οποίος συνέταξε τη νεκρολογία βάσει πληροφοριών που παρείχε ο ίδιος ο Juan López Carvajal, αναφέρει μάλιστα ότι «έφυγε από το σπίτι». Στον απόηχο των μαχών της 20ής Ιουλίου 1936, η Pepita κατατάχθηκε και το ανακοίνωσε στον φίλο της, τον 22χρονο αναρχικό στοιχειοθέτη Juan López Carvajal, ο οποίος έκανε το ίδιο.

Και οι δύο κατατάχθηκαν στους στρατώνες «Μπακούνιν» στο Pedralbes, στην Ομάδα 45, της 5ης Εκατονταρχίας της Φάλαγγας που πήρε το όνομά της από τον αναρχικό Francisco Ascaso. Η Φάλαγγα αυτή συμμετείχε στις μάχες στο μέτωπο της Αραγονίας.

Η νεκρολογία της «Solidaridad Obrera» είχε τον τίτλο «Οι ηρωίδες μας» και κάτω από αυτόν αναγραφόταν: «Η συντρόφισσα Pepita Laguarda Batet βρήκε ηρωικό θάνατο λίγο έξω από την πόλη της Huesca». Στο κείμενο επαινούνταν οι ανθρώπινες αρετές και η γενναιότητά της, καθώς και η ειλικρίνεια και η εργατικότητα που τη χαρακτήριζαν. Γινόταν επίσης αναφορά στο μαχητικό της πνεύμα και στην επιδεξιότητα και ικανότητά της στο χειρισμό του τουφεκιού, κάτι που πιθανότατα είχε να κάνει με τον τυπικό τρόπο με τον οποίο συντάσσονταν τέτοιες νεκρολογίες, καθώς η Pepita δεν είχε σχεδόν καθόλου χρόνο να επιδείξει τέτοιες ικανότητες ή «ανδρική αντίσταση στον εχθρό».

Σύμφωνα με την εφημερίδα, η Pepita είχε τραυματιστεί θανάσιμα στις 5.00 το πρωί της 1ης Σεπτεμβρίου στα περίχωρα της Teruel στην Αραγονία, αφού είχε περάσει...

Περισσότερα …