
Σαν εχθές, 23 Σεπτεμβρίου 1932, πεθαίνει η αναρχική Ναντέζντα Συμεώνοβα Ποπόβα από τη Βουλγαρία.
Γεννήθηκε το 1906 στο Κιλιφάρεβο. Ο πατέρας της ήταν δάσκαλος, ο οποίος σκοτώθηκε κατά τη διάρκεια του Βαλκανικού Πολέμου το 1912. Μετά το Γυμνάσιο, άρχισε να εργάζεται ως μοδίστρα. Υπό την επιρροή του αδελφού και φίλων της, έγινε αναρχική.
Στις 9 Ιουνίου 1923 εκδηλώθηκε στρατιωτικό πραξικόπημα στη Βουλγαρία και η γενέτειρά της, το Κιλιφάρεβο, εξεγέρθηκε, ιδρύοντας μια επαναστατική κομμούνα. Η Ναντέζντα συμμετείχε ως νοσοκόμα, βοηθώντας τους άρρωστους και τραυματισμένους εξεγερμένους. Μετά την καταστολή της εξέγερσης, η ίδια και η μητέρα της συνελήφθησαν. Υποβλήθηκαν σε βάναυσο βασανισμό για να αποκαλύψουν το μέρος όπου κρυβόταν ο αδελφός της. Καθώς οι αστυνομικοί δεν απέσπασαν τις πληροφορίες που ήθελαν, αφέθηκαν ελεύθερες.
Μετά τη δημιουργία της αναρχοκομμουνιστικής ανταρκτικής ομάδας του Κιλιφάρεβο, η Ναντέζντα Ποπόβα έγινε ενεργή, έμπρακτη υποστηρίκτριά της. Στην ομάδα, εκτός από τον αδελφό της, συμμετείχε και ο αρραβωνιαστικός της, Ντιμίταρ Μπάλχοφ. Εξαιτίας αυτού, η Ναντέζντα αναγκάστηκε να περάσει στην παρανομία μέχρι την αυτοδιάλυση της ομάδας. Προκειμένου να προστατεύσει το παιδί της από τις σκληρές συνθήκες της παράνομης ζωής, η Νάντια παραδόθηκε στις αρχές το 1925. Το στρατοδικείο την καταδίκασε σε τέσσερα χρόνια φυλάκισης, τα οποία εξέτισε στις φυλακές του Πλόβντιφ. Εκεί γεννήθηκε και το παιδί της.
Μετά από τρία χρόνια, επειδή προσβλήθηκε από φυματίωση, αφέθηκε ελεύθερη. Αναχώρησε για τη Γιουγκοσλαβία προκειμένου να συναντήσει τον αρραβωνιαστικό της, ο οποίος έπασχε από την ίδια ασθένεια. Από εκεί οι δυο τους έφυγαν για τη γαλλική πόλη Τουλούζη για να υποβληθούν σε θεραπεία. Το 1931 ο Μπάλχοφ πέθανε. Σε σοβαρή κατάσταση, η Ναντέζντα αναγκάστηκε να δώσει το παιδί της για υιοθεσία σε μια γαλλική οικογένεια και επέστρεψε στη Βουλγαρία, όπου πέθανε στις Σεπτεμβρίου 1932 στη γενέτειρά της, το Κιλιφάρεβο.
*Πηγή: Yavor Tarinski.
...
Ο Saturnino Barbosa ήταν καθηγητής στο Cubatão. Γεννήθηκε και απεβίωσε στο Σάο Πάολο. Ήταν παντρεμένος με την Nesê Goes και, στη συνέχεια, με την Guiomar de Aquino, και είχε δύο κόρες, Lyriss και τη Laís Goes Barbosa. Ήταν ένας από τους ιδρυτές και πρόεδρος της Ακαδημίας Επιστημών και Γραμμάτων του Σάο Πάολο (Academia de Ciências & Letras de São Paulo). Προσχώρησε στο αναρχικό κίνημα του Σάντος, κατά τη διάρκεια της εκστρατείας ενάντια στην εκτέλεση του Φρανσίσκο Φερρέρ (1909).
Στο Σάντος, πραγματοποίησε διαλέξεις με θέμα «Η ματαιότητα των θρησκειών». Και ενώ ζούσε ακόμα στην περιοχή, εξέδωσε τα βιβλία «Υπερβατικό Ποίημα»...

Από τον Πρόλογο της 1ης έκδοσης (του ίδιου του συγγραφέα)
Σε όλες τις συναντήσεις των CNT και FAI προωθείται η μελέτη των γενικών βάσεων πάνω στις οποίες θα χτιστεί η νέα κοινωνία, χωρίς κράτος και καπιταλισμό. Τολμάμε να διατυπώνουμε και να συνοψίζουμε διαρκώς τις απόψεις και τις προτάσεις μας, όχι με το βλέμμα σ’ ένα μακρινό μέλλον ή προς ένα υπερβατικό ιδεώδες αλλά με το σκεπτικό μιας άμεσης προοπτικής και με τους ανθρώπους, τα τεχνικά μέσα και τις γεωγραφικές συνθήκες έτσι όπως σήμερα υφίστανται.
Ίσως η δουλειά αυτή να ήταν ελκυστικότερη αν αφοσιωνόμασταν στο να σκιαγραφήσουμε την κοινωνία...
Στο κτήριο της Ελληνικής κοινότητας της Μελβούρνης στις 18/07/2019
Με τον Ελευθεριακό στο Αυτοδιαχειριζόμενο Στέκι Πέρασμα, 22/01/2018

