Λεπτομέρειες

ngnm

Αναρχικές Αναλύσεις - Παρεμβάσεις

24 Μαρτίου 2025

Fernand Fortin*

Σημείωση Μεταφραστή*: Σε αυτό το προφητικό κείμενο στην «La Revue Anarchiste» (Αναρχική Επιθεώρηση) τον Οκτώβριο του 1934, ο Fernand Fortin απευθύνεται στο Γαλλικό Αναρχικό κίνημα όχι για την ένωση ή τη σύνθεσή του αλλά για τη σύνδεση, προβλέποντας τις εξελίξεις που θα ερχόντουσαν καθώς και την καταστροφική για την αναρχική υπόθεση συνεργασία και τα μέτωπα με την αριστερά. Ο Fortin πολέμησε στον Ισπανικό εμφύλιο και έζησε από πρώτο χέρι αυτό που πρόβλεψε και συνέβη.

Από όλες τις πλευρές δεν υπάρχει τίποτα άλλο παρά εκκλήσεις για ενότητα. Συνδικαλιστική ενότητα. Ενότητα σοσιαλιστικής-κομμουνιστικής δράσης. Ενιαίο μέτωπο. Το «κοινό μέτωπο» υποχωρεί, για να προσελκύσει τους ριζοσπάστες, στο «Λαϊκό Μέτωπο», το οποίο αύριο -για να υπερασπιστεί τις περίφημες «δημοκρατικές ελευθερίες» και να προσελκύσει τους πιο συνεσταλμένους- θα είναι ίσως κοινώς γνωστό ως «Ρεπουμπλικανικό Μέτωπο». Απέναντι, το «Εθνικό Μέτωπο», συγκεντρώνοντας τα στοιχεία της «δεξιάς».

Δεξιά εναντίον της Αριστεράς. Λευκοί εναντίον των κόκκινων.

Αλλά οι αναρχικοί; Τους μαλώνουν — όταν δεν πέφτουν με τα μούτρα στις εκκλήσεις αυτές. Ορισμένα έντυπα τους φωνάζουν για την «ενότητα του αναρχικού Τύπου» και την «ενότητα των αναρχικών». Αυτά τα άρθρα δείχνουν ένα πράγμα πολύ καθαρά: αναζητούμε ο ένας τον άλλον.

Υπάρχουν όμως οι τάσεις. Οι κομμουνιστές αναρχικοί επιθυμούν την ενότητα — αλλά με τους όρους τους, φυσικά. Οι αναρχοσυνδικαλιστές ενδιαφέρονται πολύ, από την πλευρά τους, για τη συνδικαλιστική ενότητα ή την αυτονομία τους. Όσο για τους αναρχικούς της ατομικιστικής τάσης, αν και δεν δίνουν πολλές ενδείξεις (κάτι που είναι αρκετά εύκολο να γίνει κατανοητό δεδομένης της ιδεολογίας τους), δεν φαίνεται να ενδιαφέρονται πολύ για το ζήτημα.

Τελικά δεν αλλάζει τίποτα. Και αυτό εξηγείται αρκετά εύκολα: η αναρχική ενότητα δεν επιτυγχάνεται για τον απλό λόγο του ότι είναι ανέφικτη.

Το αναρχικό ουράνιο τόξο είναι πολύ ευρύ, ο αναρχισμός περιλαμβάνει στοιχεία πολύ ανόμοια για να τα ενώσει κανείς. Δεν υπάρχουν δύο αναρχικοί άξιοι του ονόματος που έχουν ακριβώς την ίδια αντίληψη. Δεν είναι πια θέμα πολιτικών κομμάτων όπου όλα τα άτομα έχουν πέσει στο ίδιο καλούπι. Κανείς δεν έχει το μονοπώλιο του αναρχισμού. Ενώ ένας σύντροφος, πιστεύω, πρόσφατα έσβησε τους ατομικιστές από τον χάρτη του αναρχισμού, αυτοί όμως υπάρχουν.

Οι σύντροφοι της Ένωσης Αναρχικών, για παράδειγμα, σίγουρα δεν έχουν την φιλοδοξία να εκπροσωπήσουν όλα τα αναρχικά στοιχεία. (Ούτε καν όλα τα αναρχοκομμουνιστικά στοιχεία.) Οι αναρχικές ατομικιστικές ενώσεις δεν συγκεντρώνουν όλους τους αναρχικούς. (Ούτε καν όλους τους αναρχοατομικιστές.) Το λέω αυτό με βάση απλές παρατηρήσεις και χωρίς καμία επιθυμία να σοκάρω συντρόφους τους οποίους συχνά συμπαθούμε.

Ας μην απαιτούμε από τους συντρόφους —όποιας τάσης κι αν είναι— να απαρνηθούν την ιδέα τους που αγαπούν και τον τρόπο προπαγάνδας που τους φαίνεται πιο αποτελεσματικός — και, κυρίως, που ταιριάζει καλύτερα στην ιδιοσυγκρασία τους.

Πράγματι, οι οπαδοί της ενότητας θα απογοητεύονταν γρήγορα: είτε θα σχημάτιζαν ένα ψεύτικο κόμμα με όλα τα μυαλά - και θα απομακρυνόμαστε από τον αναρχισμό - είτε δεν θα τα κατάφερναν.

Αλλά δεν υπάρχει κάτι που μπορεί να γίνει; Ναι. Και, ελλείψει αυτής της ενότητας που είναι αδύνατο να επιτευχθεί, υπάρχει ένας στόχος που μπορούμε να επιτύχουμε.

Προφανώς, ο αναρχισμός χωρίζεται σε τρεις πολύ διακριτές τάσεις (χωρίς να μιλάμε εδώ για...

Περισσότερα …