Λεπτομέρειες

ngnm

Αναρχικές Αναλύσεις - Παρεμβάσεις

03 Απριλίου 2025

31 Μαρτίου και 1 Απριλίου. Λέγοντας την ιστορία, οι στρατιωτικοί λένε ψέματα για να ξεφύγουν από την ειρωνεία των λαϊκών τάξεων. Οι στρατηγοί αποκαλούν το πραξικόπημα της 1ης Απριλίου 1964 λυτρωτική επανάσταση και πατριωτική πράξη, που αρθρώνεται με τη βραζιλιάνικη αστική τάξη, η οποία παρέδωσε τον πλούτο που έχτισαν οι εργαζόμενοι, σε συνεννόηση με τον αμερικανικό ιμπεριαλισμό. Από εκείνη την ημερομηνία και μετά, εγκαθιδρύθηκε ένα καθεστώς είκοσι ενός χρόνων φόβου, διώξεων, καταστολής, απαγωγών, βασανιστηρίων, θανάτων και εξαφανίσεων. Είκοσι ένα χρόνια ενός αντιλαϊκού, ρατσιστικού και ΛΟΑΤ+φοβικού καθεστώτος.

Σύμφωνα με την Εθνική Επιτροπή Αλήθειας (Comissão Nacional da Verdade), υπήρξαν 191 θάνατοι και 243 πολιτικές εξαφανίσεις από το βραζιλιάνικο κράτος κατά τη διάρκεια των 21 ετών της εταιρικής-στρατιωτικής δικτατορίας και στα χρόνια που προηγήθηκαν του πραξικοπήματος - αλλά ήδη σε αναμονή αυτού που επρόκειτο να ακολουθήσει. Σε αυτό το πλαίσιο, υπάρχουν φοιτητές, εργάτες της πόλης και της υπαίθρου, αγωνιστές επαναστατικών οργανώσεων, θρησκευόμενοι, άνθρωποι που κατείχαν πολιτικά αξιώματα πριν εκλεγούν στην αντιπροσωπευτική δημοκρατία. Από το βορρά έως το νότο αυτής της χώρας, έχουμε αρχεία συντρόφων που έπεσαν θύματα βασανιστηρίων, πολλοί από τους οποίους σκοτώθηκαν και των οποίων τα πτώματα δεν έχουν ακόμη βρεθεί.

Η εταιρική-στρατιωτική δικτατορία ήταν ένα αντιλαϊκό καθεστώς που πλούτισε τις ελίτ που είδαν στις ένοπλες δυνάμεις έναν τρόπο να συνεχίσουν τις αποικιοκρατικές τους εξορμήσεις, διαιωνίζοντας την ανισότητα στις πόλεις και τη γαιοκτημοσύνη στην ύπαιθρο, καθώς και καθιστώντας αδύνατο για τους ομοφυλόφιλους, τις λεσβίες, τους αμφιφυλόφιλους, τους τρανς και τους τραβεστί να οργανωθούν και να ζήσουν με αξιοπρεπή τρόπο, ενισχύοντας τον κύκλο της βίας που είχε ήδη υποστεί ιστορικά αυτός ο τομέας του πληθυσμού. Επιπλέον, από την ίδρυσή τους, οι ένοπλες δυνάμεις υπήρξαν ένας θεσμός στην υπηρεσία του φυλετικού πολέμου και της γενοκτονίας του μαύρου πληθυσμού: από τον João Cândido και την άρνηση του μαστιγίου μέχρι τους 80 πυροβολισμούς κατά του Evaldo Rosa dos Santos το 2019. Πολιτικά, κατά τη διάρκεια των δεκαετιών της δικτατορίας, τα κινήματα οργάνωσης των μαύρων διώχθηκαν υπό τον φόβο της δημιουργίας μιας οργάνωσης όπως οι Μαύροι Πάνθηρες στις Ηνωμένες Πολιτείες.

Στην πείνα της να καταβροχθίσει τη γη της χώρας, να εξαπλώσει το κέρδος και να αποκομίσει το «οικονομικό θαύμα», η επιχειρηματική-στρατιωτική δικτατορία προώθησε τη σφαγή των ιθαγενών πληθυσμών, οι οποίοι, όπως και ένα μέρος του μαύρου πληθυσμού, δεν περιλαμβάνονται στον αριθμό των πολιτικών νεκρών και των εξαφανισμένων.

Η εμμονή του στρατού με την πολιτιστική και εδαφική ενότητα του «έθνους» κατέστησε τους αυτόχθονες πληθυσμούς εχθρούς του καθεστώτος, μια λογική που εξακολουθεί να ισχύει στις ένοπλες δυνάμεις μέχρι σήμερα. Αυτό που είδαμε στα εδάφη των ιθαγενών μεταξύ 1964 και 1985 ήταν ένα σενάριο γενοκτονίας υποταγμένο στην οικονομική ανάπτυξη, με περίπου 8.000 ιθαγενείς να σκοτώνονται κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου. Οι Waimiri-Atraori σχεδόν εξαφανίστηκαν κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου- υπήρξαν εκατοντάδες θάνατοι ιθαγενών Parakanã, Araweté και σχεδόν ο μισός πληθυσμός των Yanomami, σε κατασκευές όπως η BR174 (Manaus-Boa Vista) και η BR230 (Transamazônica), εκτός από τα εδάφη που αφαιρέθηκαν από τους πληθυσμούς για την κατασκευή υδροηλεκτρικών φραγμάτων και την επέκταση της αγροτικής βιομηχανίας.

Η αντιμετώπιση της 61ης επετείου...

Περισσότερα …