
Το Σάββατο 1 Μαρτίου πραγματοποιήθηκε στα Εξάρχεια στο Αυτοδιαχειριζόμενο Στέκι Πέρασμα η καλεσμένη εκδήλωση – συζήτηση “για την αναρχική οργάνωση στο εδώ & τώρα” καθώς και παρουσίαση της έκδοσ;hς μας “Η Πλατφόρμα της Γενικής Ένωσης Αναρχικών και ο διάλογος πάνω σε αυτή”.
Όπως υποστηρίξαμε τόσο στην εισήγηση που ακολουθεί, όσο και στον διάλογο που ακολούθησε, η οργάνωση αποτελεί μια κινηματική και ιστορική αναγκαιότητα των καιρών, εξαιρετικά φλέγουσα και επιτακτική για να αποκτήσει το κίνημά μας τα απαιτούμενα ερείσματα, την απαιτούμενη επιρροή μέσα στην κοινωνική και ταξική πάλη, για να συμβάλλει με την δύναμη της δράσης και των προτάσεων του στην δημιουργία ενός επαναστατικού κινήματος ανατροπής στη βάση των ιστορικών του προταγμάτων για μια άλλη κοινωνία.
Η οικοδόμηση των προϋποθέσεων για μια πανελλαδική αναρχική οργάνωση θα χτιστούν βήμα το βήμα στην πράξη, μέσα από τις αγωνιστικές συμπορεύσεις που είναι αναγκαίο να υπάρξουν μέσα στην καθημερινότητα του πολιτικού μας αγώνα. Θα είναι το αποτέλεσμα των αναγκών του αγώνα και θα είναι προϊόν του. Γι’ αυτό και όπως επισημαίνουμε στην εισήγηση, είναι σήμερα κομβικό, οι συλλογικότητες, οι συντρόφισσες και οι σύντροφοι που μοιραζόμαστε κοινές αγωνιστικές ανησυχίες, να μιλήσουμε, να συναντηθούμε, να συνεργαστούμε, να διαμορφώσουμε έναν νέο κινηματικό πόλο που θα διανοίξει νέους δρόμους.
Ακολουθεί η εισήγηση της συλλογικότητάς μας
Η αποψινή εκδήλωση λαμβάνει χώρα μία μέρα μετά από τις μεγαλειώδεις κινητοποιήσεις για το κρατικό και καπιταλιστικό έγκλημα των Τεμπών. Δεν ήταν εξαρχής στοχευμένη αυτή η ημερομηνία, για να είμαστε ειλικρινείς. Παρόλα αυτά, θεωρούμε ότι η σύμπτωση είναι ιδανική αφού η συγκυρία που διανύουμε επιτάσσει να τεθεί ξανά και ακόμη πιο δυναμικά το ζήτημα της οργάνωσης. Ο λόγος που κάνουμε αυτή την σύνδεση, είναι παραπάνω από εμφανής.
Βρισκόμαστε σε μια έκρυθμη κοινωνικά και πολιτικά περίοδο, ένα μόλις 24ωρο μετά από έναν λαϊκό ξεσηκωμό για μια τραγωδία που φέρει την ματωμένη υπογραφή του κράτους, του κεφαλαίου και όλων των μνημονιακών κυβερνήσεων. Βρισκόμαστε ξανά σε μια περίοδο που χαρακτηρίζεται από πολιτική αστάθεια, σε μια περίοδο έντονης κοινωνικής πόλωσης, σε μια περίοδο η οποία αδιαμφισβήτητα θα σηματοδοτήσει ραγδαίες ανακατατάξεις στους πολιτικούς και κοινωνικούς συσχετισμούς. Αν πάλι δεν μπούμε δυναμικά στην κοινωνική πόλωση που επικρατεί, με την δική μας επαναστατική και ανατρεπτική θέση και πρόταση – που ήδη έχει αργήσει- είναι παραπάνω από προφανές ότι ο αναβρασμός που τώρα υπάρχει, δεν θα είναι παρά ο προπομπός κεφαλαιοποίησης της οργής για μια συνακόλουθη κυβερνητική εναλλαγή από τον πολιτικό φορέα ή συνασπισμό κομμάτων που θα προωθήσει το αστικό πολιτικό σύστημα για να επαναφέρει την «ομαλότητα».
Άλλωστε, η «διάγνωση» στην οποία κατέληξε ένας διόλου ασήμαντος αριθμός συλλογικοτήτων και συντρόφων/ισσων για την ήττα και την αφομοίωση των αγώνων της προηγούμενης δεκαετίας, ήταν πως έλλειπε η οργάνωση και μια ξεκάθαρη επαναστατική αντιπρόταση, που να ήταν πειστική και να μπορούσε να ανταγωνιστεί τα διαχειριστικά προγράμματα που παρουσίαζαν οι αστικές πολιτικές δυνάμεις και τα οποία τελικά κατάφεραν να κεφαλαιοποιήσουν για λογαριασμό της εναλλαγής κυβέρνησης την κοινωνική οργή. Αυτή είναι και η δική μας εκτίμηση, μολονότι πιστεύουμε ότι τα πράγματα είναι πιο σύνθετα. Συμφωνούμε δηλαδή στην διαπίστωση, ότι η ήττα οφειλόταν στην απουσία οργάνωσης,...

Την 1η Μαρτίου 1944, πραγματοποιήθηκε μια σειρά συντονισμένων γενικών απεργιών στην κατεχόμενη από τους Ναζί βόρεια Ιταλία. Σύμφωνα με μια εκτίμηση, ο αριθμός των απεργών ανερχόταν σε 1,2 εκατομμύρια, ενώ ένα άρθρο στους New York Times έκανε λόγο για τρία έως έξι εκατομμύρια.
Οι απεργίες αφορούσαν επιφανειακά οικονομικά ζητήματα με αιτήματα όπως το πάγωμα των τιμών των τροφίμων, αυξήσεις στους μισθούς και τις μερίδες και την καταβολή επιδομάτων. Όμως οι απεργίες στόχευαν επίσης στην υπονόμευση του φασιστικού κράτους και οργανώθηκαν από συμμετέχοντες στην αντιφασιστική αντίσταση.
Μεγάλα εργοστάσια στη βόρεια Ιταλία, ιδίως στο Μιλάνο και το Τορίνο, έκλεισαν. Υπήρξαν επίσης...

Wayne Price*
Η οικονομική θεωρία του Μαρξ ξεχωρίζει με πολλούς τρόπους. Ο Μαρξ ξεκίνησε θεματοποιώντας τον τρόπο με τον οποίο χρησιμοποιείται και οργανώνεται η εργασία, με στόχο την παραγωγή και διανομή αγαθών και υπηρεσιών. Προκειμένου να καταναλώνουν αγαθά, οι άνθρωποι πρέπει να εργάζονται για την παραγωγή και τη διανομή τους και, για να συμβαίνει αυτό, πρέπει να οργανώνουν την εργασία τους. Αυτή η έμφαση στην εργασία καθιστά δυνατό να δούμε τον τρόπο με τον οποίο οι σύγχρονοι εργάτες υπόκεινται στην εκμετάλλευση, όπως ακριβώς συνέβαινε με τους δουλοπάροικους και τους σκλάβους κατά το παρελθόν. Υπάρχουν κάποιοι άνθρωποι που...
Στο κτήριο της Ελληνικής κοινότητας της Μελβούρνης στις 18/07/2019
Με τον Ελευθεριακό στο Αυτοδιαχειριζόμενο Στέκι Πέρασμα, 22/01/2018

