
Του Nestor MacNab *
Η συζήτηση που ακολούθησε αμέσως τη δημοσίευση της «Οργανωτικής Πλατφόρμας της Γενικής Ένωσης των Αναρχικών - Προσχέδιο» στο διάστημα μεταξύ Ιουνίου και Οκτωβρίου 1926 ήταν ζωηρή και εκτενής καθώς συμμετείχε σε αυτή μεγάλος αριθμός αναρχικών τόσο στη Γαλλία - όπου κυκλοφόρησε η Πλατφόρμα – όσο και στο εξωτερικό. Εντούτοις, δεδομένου ότι το Παρίσι εκείνη την εποχή ήταν κάπως σαν μαγνήτης για τους αναρχικούς εκείνους που ήσαν αναγκασμένοι να εγκαταλείψουν τις χώρες προέλευσής τους ή που συνέρευσαν εκεί από τη μεγάλη δραστηριότητα άλλων αναρχικών οι οποίοι είχαν ήδη εγκατασταθεί εκεί, ένα μεγάλο μέρος της συζήτησης σχετικά με τις προτάσεις της Ομάδας Ρώσων Αναρχικών του Εξωτερικού (GRAZ) [1] είχε ως επίκεντρο το Παρίσι.
Η ίδια η έκδοση της «Πλατφόρμας» προηγήθηκε σειράς άρθρων σχετικά με την αναρχική οργάνωση στην εφημερίδα «Delo Truda» και ειδικότερα το άρθρο της GRAZ με τίτλο «Το πρόβλημα της οργάνωσης και η έννοια της σύνθεσης» που εμφανίστηκε το Μάρτη του 1926. Η όλη φιλοσοφία της σύνθεσης των τριών κύριων τάσεων του αναρχισμού (αναρχικού κομμουνισμός, αναρχοσυνδικαλισμού και αναρχο-ατομικισμού) είχε προταθεί από τον Σεμπαστιάν Φωρ και υποστηρίχθηκε από φυσιογνωμίες όπως ο Βολίν. Ο «συνθετισμός, μια αμφισβητούμενη ιδέα η ίδια, επρόκειτο να αποδειχθεί, στα χρόνια που ακολούθησαν, το «αντίπαλο δέος» στην «πλατφορμιστική» αντίληψη περί οργάνωσης και το οργανωμένο κίνημα επρόκειτο να πολωθεί κατά τη διάρκεια των χρόνων ανάμεσα σε ομοσπονδίες που βασίστηκαν στη σύνθεση και ομοσπονδίες που βασίστηκαν σε μια τάση.
Η όλη αυτή συζήτηση συνόδευσε την, αποσπασματική, δημοσίευση της Πλατφόρμας και πραγματοποιήθηκε μέσα από τις σελίδες διαφόρων αναρχικών περιοδικών και άλλων εκδόσεων, συμπεριλαμβανομένης της εφημερίδας της ομάδας των Ρώσων αναρχικών που την έγραψε και δημοσίευσε την «Delo Truda» καθώς και της γαλλικής εφημερίδας «Le Libertaire». Μετά από τα σχόλια μερικών συντρόφων, η GRAZ δημοσίευσε ένα «Συμπλήρωμα στην Οργανωτική Πλατφόρμα» τον Νοέμβριο του 1926, στο οποίο εξέτασε ορισμένα σημεία που θίχτηκαν από τη Μαρία Κορν Ισιντίν.
Διεξήχθη επίσης μια σειρά συνελεύσεων και συνδιασκέψεων. Μια συνέλευση που έγινε στις 12 Φλεβάρη 1927 και στην οποία προήδρευσε ο Ιταλός αναρχικός Ούγο Φεντέλι, ο οποίος είχε συνεργαστεί με τον Μάχνο και υποστήριξε, αρχικά, το όλο σχέδιο, αποφάσισε να συγκροτήσει μια προσωρινή γραμματεία που θα συγκαλούσε μια Διεθνή Διάσκεψη με αντικείμενο την ίδρυση μιας Επαναστατικής Αναρχικής Κομμουνιστικής Διεθνούς.
Η Διεθνής αυτή Διάσκεψη πραγματοποιήθηκε στις 20 Μαρτίου 1927 στο Παρίσι και συζήτησε την πρόταση περί συγκρότησης της Διεθνούς που υποβλήθηκε από την προσωρινή γραμματεία η οποία συνόψισε περιληπτικά την όλη συζήτηση των προηγούμενων μηνών:
Ως βάση για την ένωση των ομοιογενών δυνάμεων και ως ιδανικό λογικό και τακτικό ελάχιστο πρόγραμμα με το οποίο καλούνταν οι σύντροφοι να συμφωνήσουν, προτάθηκαν τα ακόλουθα σημεία:
1) Αναγνώριση της ταξικής πάλης ως του σημαντικότερου παράγοντα στο αναρχικό σύστημα .
2) Αναγνώριση του Αναρχικού Κομμουνισμού ως βάση του κινήματός μας.
3) Αναγνώριση του Συνδικαλισμού ως μια από τις κύριες μεθόδους αγώνα του αναρχικού κομμουνισμού.
4) Αναγκαιότητα για μια Γενική Ένωση Αναρχικών σε κάθε χώρα που να βασίζεται στην ιδεολογική και τακτική ενότητα και τη συλλογική ευθύνη.
5) Αναγκαιότητα για ένα θετικό πρόγραμμα με...

Η Ελευθεριακή Ομάδα Εργατών (Libertarian Workers Group - LWG) ήταν μια αναρχοσυνδικαλιστική ομάδα συγγένειας που δραστηριοποιούταν στη Νέα Υόρκη και ανήκε στην Αναρχική Κομμουνιστική Ομοσπονδία (Anarchist Communist Federation - ACF). Η ( LWG έφυγε από την ACF το 1981, όπως έφυαν και άλλες ομάδες συγγένειας από το Milwaukee, το Toronto, το Montreal κ.λπ.
Η LWG διοργάνωσε συνέδρια με τις ομάδες αυτές. Οι εν λόγω ομάδες συμφώνησαν να συνεχίσουν να κυκλοφορούν την ηπειρωτική (σε επίπεδο ΗΠΑ και Καναδά) εφημερίδα «Strike!» («Απεργία!»). Επίσης, συμμετείχαν από κοινού και σε άλλες δραστηριότητες ή ευρείες κοινοτικές...

Ο Francois Dumartheray γεννήθηκε στο Collonges, Haute-Savoie, της Σαβοΐας στις 27 Γενάρη 1842.
Ήταν μέλος της ουτοπιστικής ομάδας Icaria της Λυών και ένας από αυτούς που κατόρθωσαν να καταφύγουν στη Γενεύη μετά τα γεγονότα και την καταστολή της Κομμούνας του Παρισιού του 1871.
Έγινε μέλος της ομάδας «L’Avenir» («Το Μέλλον»), μαζί με τον Perral, ομάδα η οποία αποτελείτο ως επί το πλείστον από εργάτες που έλκυαν την καταγωγή τους από το σοσιαλιστικό κίνημα, και ειδικά από την κομμουνιστική τάση του Cabet στη Λυών. Αργότερα, ο ίδιος βοήθησε το Ρώσο αναρχικό...
Στο κτήριο της Ελληνικής κοινότητας της Μελβούρνης στις 18/07/2019
Με τον Ελευθεριακό στο Αυτοδιαχειριζόμενο Στέκι Πέρασμα, 22/01/2018

