
Εισαγωγή - Το σχέδιό μας
Εισαγωγή των συγγραφέων του βιβλίου “Black Flame: The Revolutionary Class Politics of Anarchism and Syndicalism”.
Το βιβλίο “Black Flame: The Revolutionary Class Politics of Anarchism and Syndicalism” (“Μαύρη Φλόγα: Η Επαναστατική Ταξική Πολιτική του Αναρχισμού και του Συνδικαλισμού”) αναμένεται προς διάθεση από τις αμερικανικές ελευθεριακές εκδόσεις AK Press από τα μέσα του επόμενου μήνα.
Είναι ο 1ος Τόμος του δίτομου έργου με τον τίτλο “Counter-Power” (“Αντι-Εξουσία”) που επιχειρεί μια νέα έρευνα και μελέτη της ταξικής πολιτικής παράδοσης του αναρχισμού, του οράματός του για μια αποκεντρωμένη σχεδιασμένη οικονομία και την επίδρασή του στους λαϊκούς αγώνες σε πέντε ηπείρους κατά τα τελευταία 150 χρόνια. Από τον 19ο αιώνα στα σημερινά αντικαπιταλιστικά κινήματα, το έργο ανιχνεύει τη συνεισφορά του αναρχισμού σε ζητήματα όπως αυτό του ρατσισμού, των φύλων, της τάξης, του καπιταλισμού, της ιδιοκτησίας, του αποικισμού και του ιμπεριαλισμού, αναδύοντας κατά σημαντικό τρόπο το έργο προηγούμενων ιστορικών για τα αντικείμενα αυτά και ασκώντας κριτική στις μαρξιστικές προσεγγίσεις σε αυτά.
Οι συγγραφείς του έργου Lucien van der Walt και Michael Schmidt είναι και οι δύο ιδρυτές και μέλη του Zabalaza Anarchist Communist Federation (Αναρχική Κομμουνιστική Ομοσπονδία Zabalaza) που μετεξελίχθηκε σε Zabalaza Anarchist Communist Front (Αναρχικό Κομμουνιστικό Μέτωπο Zabalaza) της Νότιας Αφρικής.
Θέλουμε να ρίξουμε μια ματιά στις ιδέες και την ιστορία της ευρύτερης αναρχικής παράδοσης από τότε που αυτή εμφανίστηκε. Είναι μια παράδοση πλούσια σε ιδέες, που είχε και έχει μια τεράστια επίδραση στην ιστορία του κινήματος της εργατικής τάξης καθώς και τα αγροτικά κινήματα όπως και στην αριστερά γενικότερα. Καθώς η ευρύτερη αναρχική παράδοση έχει τύχει περισσότερης προσοχής τα τελευταία χρόνια εξαιτίας του πρωταρχικού ρόλου των αναρχικών στο “κίνημα κατά της παγκοσμιοποίησης” και την αναγέννηση σημαντικών συνδικαλιστικών ρευμάτων, οι ιδέες και η ιστορία της δεν είναι ακόμα τόσο καλά γνωστές. Σε πολλές περιπτώσεις, η οποιαδήποτε εκτίμηση των ιδεών και των δραστηριοτήτων του κινήματος έχει υποβαθμιστεί μέσω μη συμπαθούντων μελετών και διαφόρων ΜΜΕ, αλλά το πρόβλημα είναι πιο βαθύ. Ακόμα και συμπαθητικές μελέτες προς τον αναρχισμό συχνά παραγνωρίζουν τις βασικές ιδέες του και υποτιμούν την ιστορική σημασία της ευρύτερης αναρχικής παράδοσης.
Στους δυο μας τόμους, αναλαμβάνουμε αρκετά καθήκοντα-“κλειδιά”: την κριτική αρκετών κοινά αποδεκτών απόψεων για τον αναρχισμό και συνδικαλισμό, την επανεξέταση των ιδεών της ευρύτερης αναρχικής παράδοσης και τη σύνθεση μιας παγκόσμιας ιστορίας του κινήματος. Για να εκπληρώσουμε αυτά τα καθήκοντα, το γενικότερο κίνητρό μας είναι, εν μέρει, το ενδιαφέρον μας να καταδείξουμε ότι μια κατανόηση του ρόλου του αναρχισμού και συνδικαλισμού είναι αξεχώριστη από την κατανόηση της σύγχρονης ιστορίας. Είναι απλώς αδύνατον να μην κατανοήσουμε το ίδιο την ιστορία, για παράδειγμα, των συνδικάτων στη Λατινική Αμερική ή τους αγροτικούς αγώνες στην Ανατολική Ασία χωρίς να λάβουμε τον αναρχισμό και τον συνδικαλισμό σοβαρά υπόψη. Η ιστορία της ευρύτερης αναρχικής παράδοσης είναι ένα ολοκληρωμένο - αλλά συχνά αγνοημένο – μέρος της λαϊκής και σοσιαλιστικής ιστορίας. Απεναντίας, αποτελεί ένα αρκετά συναρπαστικό σώμα της σκέψης και της ιστορίας.
Ο πρώτος τόμος επικεντρώνεται σε αρκετές κύριες περιοχές εξέτασης. Πρώτον, ορίζει τον αναρχισμό και θέτει τις κύριες ιδέες του, αναπτύσσοντας την άποψη ότι ο αναρχισμός είναι...

Ο Φραντσίσκο Φερρέρ υ Γκουάρδια γεννήθηκε στις 10 Γενάρη 1859 σ’ ένα αγρόκτημα έξω από τη Βαρκελώνη. Οι γονείς του ήταν καθολικοί και θρησκόληπτοι. Ένας από τους θείους του, όμως, ήταν ελευθερόφρονας.
Ο πρώτος του εργοδότης ήταν άθεος και έτσι ο Φερρέρ απέκτησε γρήγορα ανεξάρτητο χαρακτήρα και δυναμικές αντικληρικές απόψεις. Έγινε ελευθεροτέκτονας και ριζοσπάστης ρεπουμπλικάνος, οπαδός του Μανουέλ Ρουίζ Ζορίλλα, του οποίου ο Φερρέρ ήταν ο μεταφορέας καθώς εργαζόταν ως εισπράκτορας της γραμμής Βαρκελώνης-Γαλλίας. Όλα αυτά μέχρι το 1883 που αναγκάστηκε να εξοριστεί στο Παρίσι, από όπου βοήθησε αρκετούς πολιτικούς πρόσφυγες να βρουν καταφύγιο στη Γαλλία το 1885.
Έκτοτε, με...
Μικρή βιογραφία
Γεννήθηκε το 1920 στο Παρίσι. Αναρχικός, δάσκαλος στο επάγγελμα. Κατά τη διάρκεια του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου δραστηριοποιήθηκε ενεργά στο παράνομο και υπόγειο συνδικαλιστικό κίνημα. Από το 1945 μέλος της Αναρχικής Ομοσπονδίας (FA), η οποία ιδρύθηκε τον ίδιο χρόνο. Χρημάτισε γραμματέας της Ομοσπονδίας στα διαστήματα 1946-1948 και 1950-1953 καθώς και διευθυντής της εβδομαδιαίας εφημερίδας «Le Libertaire» («Ο Ελευθεριακός»). Ίδρυσε και καθοδήγησε την Organisation-Pense΄e-Bataille (OPB), μια μικρή μυστική ομάδα μέσα στην Αναρχική Ομοσπονδία, η οποία απέκτησε γρήγορα τον έλεγχο της Ομοσπονδίας σε αρκετές περιοχές...
Στο κτήριο της Ελληνικής κοινότητας της Μελβούρνης στις 18/07/2019
Με τον Ελευθεριακό στο Αυτοδιαχειριζόμενο Στέκι Πέρασμα, 22/01/2018

