

Για πολλούς συντρόφους στην Κούβα, στην Καραϊβική και στον κόσμο, είναι πολύ λυπηρό να μαθαίνουν ότι κάποιος κοντινός ή τουλάχιστον κάποιος που επηρέασε τη ζωή τους πέθανε. Ανεξάρτητα από το πόσο μακρά ήταν η ζωή του (92 χρόνια), είναι λυπηρό να μην τον ξαναδούν και να μην του ξαναμιλήσουν.
Πέθανε ένας από τους σπουδαιότερους αναρχικούς της Καραϊβικής και του κόσμου: ο πέθανε σε ηλικία 92 ετών
Στις 20 Ιανουαρίου 2026 ο κόσμος έχασε μια σημαντική προσωπικότητα. Ο Frank Fernandez πέθανε στα 92 του. Ο Fernandez ήταν ένας σημαντικός Κουβανός αναρχικός συγγραφέας, ιστορικός, οργανωτής και επαναστάτης, γνωστός παγκοσμίως για την τεκμηρίωση της ιστορίας του κουβανικού αναρχικού κινήματος και για την ενεργό συμμετοχή του σε αυτό.
Ο Frank υπήρξε βασικός οργανωτής στο Movimiento Libertario Cubano en el Exilio (Κουβανικό Ελευθεριακό Κίνημα στην Εξορία - MLC) για δεκαετίες και εργάστηκε για τη διατήρηση της μνήμης χιλιάδων Κουβανών αναρχικών που αγωνίστηκαν για κοινωνική δικαιοσύνη ενάντια σε διαδοχικές δικτατορίες, συμπεριλαμβανομένων των Machado, Batista και Castro.
Ο Frank Fernandez γραψε την οριστική και διεξοδική ιστορία του κουβανικού αναρχικού κινήματος στο βιβλίο του: Cuban Anarchism: The History of a Movement (Κουβανικός αναρχισμός: Η ιστορία ενός κινήματος), που εκδόθηκε το 2001. Αυτή η ιστορία είναι ιδιαίτερα σημαντική, καθώς η κυβέρνηση Castro έχει καταβάλει μεγάλες προσπάθειες για να λογοκρίνει και να διαγράψει αυτή την ιστορία και την τεράστια επιρροή που είχε το αναρχικό κίνημα στο νησί από την εποχή που ήταν ισπανική αποικία μέχρι την επανάσταση του 1959.
Τα πιο διάσημα βιβλία του είναι τα Anarchism in Cuba (2000) και το La Sangre de Santa Agueda (1994) (σχετικά με τον Angiolillo, τον Betances και τη δίκη του Canovas del Castillo. Το βιβλίο αυτό καταδεικνύει τη στενή σχέση που είχαν ο Betances και άλλοι επαναστάτες της Καραϊβικής με τους αναρχικούς της Ευρώπης (ειδικά της Γαλλίας) και τον ρόλο που διαδραμάτισε ο Betances στην εκτέλεση του δεσποτικού Canovas del Castillo από τον Angiolillo.
Ήταν επίσης επί μακρόν εκδότης της επιθεώρησης Guángara Libertaria, ενός σημαντικού περιοδικού για το κουβανικό αναρχικό κίνημα στην εξορία, για το οποίο έγραψε εκτενώς για την κουβανική ιστορία και την επαναστατική πολιτική.



Καθώς η εργατική οργάνωση, εμπνευσμένη από τους αναρχικούς, προχωρούσε, η καταστολή από τις αρχές αυξανόταν επίσης. Από τον Ιανουάριο του 1908, οι εργάτες δημιουργούν την Αντιμιλιταριστική Ένωση της Βραζιλίας, με πυρήνες σε διάφορες περιοχές, συμπεριλαμβανομένου του Santos.
Εκτός από τη στρατιωτική βία, στόχος ήταν να καταγγελθούν οι κακές συνθήκες αυτής της εργασίας: χαμηλοί μισθοί, σωματικές τιμωρίες, πρόστιμα και φυλακές. Ακόμη και κατά τη διάρκεια της δημοκρατικής διακυβέρνησης, οι αναμνήσεις των σχέσεων δουλείας παρέμεναν ζωντανές σε διάφορους θεσμούς. Στο Ναυτικό, για παράδειγμα, το μαστίγιο, που προηγουμένως χρησιμοποιούνταν εναντίον των σκλάβων, συνέχιζε να χρησιμοποιείται για την τιμωρία πειθαρχικών παραβάσεων.
Όλοι οι...

Βιογραφία γραμμένη από τον Vicente Ruiz (hijo)*
Αν θυμάμαι σωστά, ήταν τον Απρίλιο του 1966 όταν ο πατέρας μου με ενημέρωσε ότι είχε λάβει ένα γράμμα από κάποιον Antonio Jiménez Cubillo, ο οποίος ζούσε στο Σίδνεϊ. Επρόκειτο για τον νεαρό στον οποίο είχε αναφερθεί και ο Jack Grancharoff, επίσης κάτοικος Σίδνεϊ, τον οποίο γνωρίσαμε όταν συμμετείχαμε σε μια συνάντηση Ιταλών Αναρχικών στη Μελβούρνη τον Φεβρουάριο του ίδιου έτους.
Έτσι ξεκίνησαν οι επαφές με τις ομάδες Ισπανών αναρχικών στις δύο πόλεις. Λαμβάναμε τουλάχιστον ένα γράμμα την εβδομάδα από τον Antonio και, όταν ιδρύθηκε το «Ισπανικό Δημοκρατικό Κέντρο» (Centro Democrático Español)...
Στο κτήριο της Ελληνικής κοινότητας της Μελβούρνης στις 18/07/2019
Με τον Ελευθεριακό στο Αυτοδιαχειριζόμενο Στέκι Πέρασμα, 22/01/2018

