
«Το σεξουαλικό ζήτημα, η ελευθερία στον έρωτα, η σεξουαλική διαπαιδαγώγηση, η σεξουαλική χειραφέτηση της γυναίκας, ο έρωτας-συντροφικότητα, ο πλουραλιστικός έρωτας - λέξεις που τρομάζουν τις ευαίσθητες ψυχές των ιερομόναχων και των ηγουμένων, των ενάρετων ηθικολόγων και των πουριτανών κυρίων, οι οποίοι μπορούν να δουν την αλήθεια της ζωής μόνο μέσα από το πυκνό και διάχυτο πέπλο της ηθικής, του νόμου των καλών συνηθειών (... ) Το σεξ είναι κοσμοείδωλο: είναι η βάση της ζωής, τόσο στο σωματικό επίπεδο, όσο και στο νοητικό και ψυχολογικό. Γιατί η ζωή δημιουργήθηκε μόνο για να αγαπάει. Και εδώ είμαστε: να μάθουμε να αγαπάμε…
Οι κοινωνικές οργανώσεις έχουν απομακρυνθεί από το φυσικό δίκαιο. Η κοινωνική οργάνωση χωρισμένη σε οικογένεια, θρησκεία, πατρίδα ή τάξεις συγκρούεται με το φυσικό δίκαιο και είναι αυτή η παρέκκλιση, είναι αυτό το σοκ που δημιουργεί τη δουλεία, την πορνεία, τον πόλεμο και τον ανθρώπινο εκφυλισμό (... ). Πάνω από τον εαυτό μας, πάνω από την αγάπη, πάνω από την ευτυχία - υπάρχει η ελευθερία.
Η αγάπη είναι η πιο επαναστατική, η πιο ελεύθερη: ασφυκτιά, πεθαίνει σε μια ατμόσφαιρα δεσποτισμού, βίας, εξουσίας, ζήλειας, αποκλειστικότητας (... ). Η ακατάλυτη μονογαμία - καρπός του αυταρχισμού, της αρχής της ατομικής ιδιοκτησίας και της θρησκευτικής δεισιδαιμονίας είναι η αιτία όλων των εγκλημάτων πάθους, της ζήλιας, της σεξουαλικής και ρομαντικής αποκλειστικότητας, της παιδοκτονίας (... ). Μόνο η πλουραλιστική αγάπη θα μπορέσει να βάλει τέλος στην εκμετάλλευση των γυναικών, μόνο η πλουραλιστική αγάπη θα βάλει τέλος στις παιδοκτονίες, μόνο η πλουραλιστική αγάπη θα έχει τη δύναμη να εξαλείψει την πορνεία, δίνοντας στη γυναίκα ελευθερία, δίνοντάς της την αίσθηση της ανθρώπινης αξιοπρέπειας στο δικαίωμα να είναι ελεύθερη, να είναι αρκετή στον εαυτό της και να θεοποιεί τη σάρκα της συνειδητής μητρότητας -εκτός κωδίκων ή κοινωνικών βλαβών».
*Από το έργο της Βραζιλιάνας δασκάλας, συγγραφέα και αναρχικής φεμινίστριας, Maria Lacerda de Moura, «Han Ryner y Amor Plural», Νοέμβρης 1933.
...
*Σημείωση Μεταφραστή: Ο Ερνέστος Κερντερουά (Ernest Coeurderoy) ήταν Γάλλος Ιατρός και επαναστάτης δημοσιογράφος. Συμμετείχε στην επανάσταση του 1848 και αναγκάστηκε να εξοριστεί μετά την καταστολή της. Μαζί με τον Ζοζέφ Ντεζάκ θεωρούνται ως Διόσκουροι του πρώιμου γαλλικού Αναρχικού κινήματος. Στην Ελβετία, έγραψε εκτενώς για το ζήτημα του σοσιαλισμού, συνθέτοντας τη δική του μορφή με στοιχεία από τον μουτουελισμό και τον κολεκτιβισμό, ενώ ήταν σκληρά επικριτικός απέναντι στην ηγεσία των Γάλλων δημοκρατών προτάσσοντας αντιεξουσιαστικές απόψεις. Πέρασε τα υπόλοιπα χρόνια του στην εξορία, αρνούμενος μάλιστα πολιτική αμνηστία από τη γαλλική κυβέρνηση, πριν οδηγηθεί στην αυτοκτονία. Σύμφωνα με τον Μαξ Νετλώ θεωρείται αναρχικός αν και ο ίδιος δεν αποκάλεσε ποτέ τον εαυτό του...

Στις 13 Μαΐου 1901 γεννήθηκε στο El Campell (Llitera, Franja de Ponent) ο Víctor Blanco Noguero. Η μητέρα του ήταν η Francisca Noguero Bosch και ο πατέρας του ο Joaquín Blanco Caset, φτωχός αγρότης που, κατά τη διάρκεια της Πρώτης Ισπανικής Δημοκρατίας, συμμετείχε σε αντιεκκλησιαστικές και αντιμοναρχικές ομάδες υπέρ της κοσμικής εκπαίδευσης.
Σε ηλικία 16 ετών, ο Victor μεταναστεύει στη Βαρκελώνη, όπου σπουδάζει και παίρνει πτυχίο δασκάλου και γίνεται ακοιλουθητής της παιδαγωγικής του Francesc Ferrer i Guardia.
Το 1931, με την ανακήρυξη της Δεύτερης Ισπανικής Δημοκρατίας, επιστρέφει στο El Campell και, από την 1η Ιανουαρίου 1932, είναι ορθολογιστής...
Στο κτήριο της Ελληνικής κοινότητας της Μελβούρνης στις 18/07/2019
Με τον Ελευθεριακό στο Αυτοδιαχειριζόμενο Στέκι Πέρασμα, 22/01/2018

