
*Σημείωση Μεταφραστή: Σε αυτό το κείμενο με τον προβοκατόρικο τίτλο, αντικατοπτρίζεται η απάντηση στην αντιαναρχική υστερία που είχε αναπτυχθεί την δεκαετία του 1910 ειδικά στην Αμερική. Οι συντάκτες του κειμένου μας υπενθυμίζουν ότι τίποτα δεν παραχωρήθηκε από το κράτος και τον καπιταλισμό, αλλά αντίθετα κατακτήθηκαν και κατοχυρώθηκαν μέσα από τους κοινωνικούς και ταξικούς αγώνες. Η επικαιρότητά του φθάνει στις μέρες μας σε μια εποχή αυξανόμενης επισφάλειας και διακινδύνευσης.
Πρέπει να ξεφορτωθούμε τους αναρχικούς! Αποτελούν απειλή για την κοινωνία. Δεν το λέει ο Hearst; Δεν μας διαβεβαιώνουν οι κύριοι του Εμπορικού Επιμελητηρίου, που έχουν επίσης κηρύξει πόλεμο στην Εργασία, ότι οι αναρχικοί είναι επικίνδυνοι και ότι είναι υπεύθυνοι για όλα μας τα προβλήματα; Δεν φωνάζει κάθε εργάτης και κάθε πολιτικός που μολύνει τους αναρχικούς; Δεν αρκεί αυτό για να αποδείξει ότι οι αναρχικοί είναι επικίνδυνοι;
Αλλά γιατί όλα τα πουγκιά με τα χρήματα και οι μισθοφόροι τους είναι τόσο ομόφωνοι στην καταδίκη των αναρχικών; Γενικά διαφωνούν σε πολλά ζητήματα και μάχονται σκληρά μεταξύ τους στην επαγγελματική και κοινωνική τους ζωή.
Αλλά σε ΔΥΟ ζητήματα συμφωνούν πάντα.
Συντρίψτε τα εργατικά συνδικάτα!
Κρεμάστε τους αναρχικούς!
ΓΙΑΤΙ; Επειδή τα εργατικά συνδικάτα μειώνουν τα κέρδη των αφεντικών απαιτώντας συνεχώς υψηλότερους μισθούς. Και οι αναρχικοί θέλουν να καταργήσουν εντελώς τα αφεντικά.
Τώρα, τι συμβαίνει με τους αναρχικούς; Τι γνωρίζετε πραγματικά γι' αυτούς, εκτός από τα ψέματα και τις διαστρεβλώσεις των εχθρών τους - που είναι επίσης εχθροί των εργατών και αντίθετοι σε κάθε πρόοδο της Εργασίας; Αν το σκεφτείτε, δεν γνωρίζετε τίποτα για τους αναρχικούς και τις διδασκαλίες τους. Οι αφέντες σας και ο τύπος τους έχουν φροντίσει πολύ ώστε να μην μάθετε την αλήθεια γι' αυτούς. Γιατί; Γιατί όσο μπορούν να σας κρατούν απασχολημένους φωνάζοντας εναντίον των αναρχικών, είναι ασφαλείς στη σέλα τους στις πλάτες του λαού.
Αυτό είναι όλο το μυστικό.
Τι θέλουν πραγματικά οι αναρχικοί; Όταν το καταλάβετε αυτό, θα μπορείτε να αποφασίσετε μόνοι σας αν οι αναρχικοί είναι εχθροί σας ή φίλοι σας.
Οι αναρχικοί λένε ότι δεν είναι απαραίτητο να υπάρχουν δολοφονίες και εγκλήματα, φτώχεια και διαφθορά στον κόσμο. Λένε ότι είμαστε καταραμένοι με αυτά τα κακά επειδή μια χούφτα ανθρώπων έχει μονοπωλήσει τη γη και όλο τον πλούτο της χώρας. Αλλά ποιος παράγει αυτόν τον πλούτο; Ποιος χτίζει τους σιδηροδρόμους, ποιος σκάβει τον άνθρακα, ποιος εργάζεται στα χωράφια και τα εργοστάσια; Μπορείτε να απαντήσετε σε αυτό το ερώτημα μόνοι σας. Οι εργάτες είναι αυτοί που κάνουν όλη τη δουλειά και που παράγουν όλα όσα έχουμε στον κόσμο.
Οι αναρχικοί λένε: Τα προϊόντα της εργασίας πρέπει να ανήκουν στους παραγωγούς. Οι βιομηχανίες πρέπει να λειτουργούν για να εξυπηρετούν τις ανάγκες του λαού αντί για κέρδος, όπως συμβαίνει σήμερα. Η κατάργηση του μονοπωλίου στη γη και στις πηγές παραγωγής, και η δυνατότητα πρόσβασης σε όλους για παραγωγή, θα καταργούσε τον καπιταλισμό και θα εισήγαγε την ελεύθερη και ίση διανομή. Αυτό, με τη σειρά του, θα καταργούσε τους νόμους και την κυβέρνηση, καθώς δεν θα υπήρχε ανάγκη για αυτά, καθώς η κυβέρνηση θα εξυπηρετούσε μόνο τη διατήρηση των σημερινών θεσμών και την...

Nick Heath*
«Σύμφωνα με τις πολιτικές μου πεποιθήσεις, ήμουν και παραμένω μέχρι σήμερα αναρχικός, και ως εκ τούτου συνεχίζω να είμαι ιδεολογικός εχθρός της σοβιετικής εξουσίας». (Υπό ανάκριση το 1938, τότε στη Ρωσική Αυτοκρατορία, αργότερα στην Πολωνία).
Ο Gershon Tarlovsky γεννήθηκε στις 15 Μαΐου 1893, από εβραϊκή οικογένεια στο Krinki, στην επαρχία Grodno, τότε στη Ρωσική Αυτοκρατορία, αργότερα στην Πολωνία. Οι γονείς του είχαν το δικό τους σπίτι στην πόλη Krinki. Ο πατέρας του, Yosel, εργαζόταν ως κόφτης σε ένα βυρσοδεψείο. Ο Gershon εκπαιδεύτηκε στο σπίτι και ο πατέρας του τον δίδαξε το επάγγελμά του. Υπήρχαν άλλοι πέντε γιοι...

Η ιστορία του τραγουδιού, της μουσικής, της ταξικής πάλης και του αναρχισμού στο ταραγμένο παρελθόν της Ιταλίας
Nick Heath*
«Nostra patria e il mondo intero» (Η πατρίδα μας είναι όλος ο κόσμος) Στίχος τραγουδιού του Pietro Gori (στη φωτογραφία)
Η Ιταλία έχει μια ισχυρή και ζωντανή παράδοση τραγουδιού που πηγάζει από το λαό και η εκβιομηχάνιση δεν κατάφερε να καταστρέψει εντελώς αυτές τις μουσικές παραδόσεις. Στις κεντρικές περιοχές του Λάτσιο, της Τοσκάνης και του Αμπρούτσο, για παράδειγμα, η παράδοση της ottava rima, που χρονολογείται από τον Μεσαίωνα, ήταν ισχυρή μεταξύ των αγροτών. Μπορεί να χρησιμοποιεί ποίηση από τον Όμηρο...
Στο κτήριο της Ελληνικής κοινότητας της Μελβούρνης στις 18/07/2019
Με τον Ελευθεριακό στο Αυτοδιαχειριζόμενο Στέκι Πέρασμα, 22/01/2018

