Λεπτομέρειες

Stergios

Ιστορία Διεθνούς Αναρχικού Κινήματος

06 Αυγούστου 2012

Του Juan Carlos Mechoso - FAU

Απόσπασμα από το βιβλίο "Acción Directa Anarquista - Una Historia de FAU"

Ιδρυτής της Αναρχικής Ομοσπονδίας Ουρουγουάης (FAU), μιας ειδικής αναρχικής οργάνωσης, ο Alberto "Pocho" Mechoso ήταν, επίσης, συνδικαλιστής μέλος της Ομοσπονδίας Εργαζομένων Κρέατος και ενεργός αγωνιστής της Organizacion Popular Revolucionario Orientales - 33 (OPR-33), ένοπλης πτέρυγας της FAU η οποία υποστήριξε απεργίες και οργάνωσε απαγωγές και απαλλοτριώσεις των εργοδοτών για τη χρηματοδότηση του αγώνα.

Στα νεότερα χρόνια του, «Pocho» ήταν ενεργός στο Λαϊκό Κόμμα για τη Νίκη (PVP), μια οργάνωση που διαλύθηκε μέσα στην FAU. Ο "Pocho" παρέμεινε μαζί με άλλους συντρόφους της FAU στην PVP με την πρόθεση της επανίδρυσης μιας especifista (ειδικής αναρχικής) οργάνωσης.

Συνελήφθη στο Μπουένος Άιρες στις 26 Σεπτεμβρίου 1976. Το σώμα του βρέθηκε με τα σώματα επτά άλλων στο βυθό της θάλασσας, σε βαρέλια γεμάτα με τσιμέντο, στις 23 Μαΐου 2012.

Θυμόμαστε τον σύντροφο αυτό που ακόμη είναι πολύ αγαπητός σε μας. Το παράδειγμά του θα είναι παρόν στο μαχητικό αγώνα μας, σήμερα και για πάντα.

Ελευθερία ή θάνατος!

Ούτε ξεχνάμε ούτε συγχωρούμε!

Αντίο, Pocho!

Arriba los que luchan!

Διασκευή και μετάφραση από το “Alberto ‘Pocho’ παρών” από τον Bruno (από τη βραζιλιάνικη αναρχική οργάνωση OAS)

Alberto "Pocho" Mechoso - απόσπασμα από το βιβλίο "Acción Directa Anarquista - Una Historia de FAU" (”Αναρχική Άμεση Δράση – Μια Ιστορία της FAU”)

Ο Alberto "Pocho" Mechoso γεννήθηκε στο Τρινιντάντ, στην περιοχή Flores της Ουρουγουάης. Φοίτησε τα δύο πρώτα χρόνια του σχολείου εκεί, συνεχίζοντας αργότερα στο Μοντεβιδέο. Δεν μπόρεσε να τελειώσει το δημοτικό. Προερχόμενος από οικογένεια εργαζομένων οι οποίοι είχαν ανεπαρκή εισοδήματα, έμαθε να μοιράζεται τις δυσκολίες της καθημερινής ζωής με τα τέσσερα αδέλφια του.

Η οικογένειά του, κουρασμένη από μια κατάσταση η οποία δεν προσέφερε καμία δυνατότητα βελτίωσης, μετανάστευσε στο Μοντεβιδέο. Ήταν θέμα τύχης, όπως συνέβη και με τόσους πολλούς γείτονες που είχαν ήδη ξεκινήσει αυτή την περιπέτεια. Στην οδό Ansina, στη γειτονιά του Παλέρμο, έκανε τις πρώτες του φιλίες και αμέσως σχηματίστηκε μια ομάδα φίλων. Οι μαρκίζες του σχολείου της οδού Gaboto ήταν μάρτυρες κάποιων από τις τιμωρίες που υπέστη από τους δασκάλους του. Ήταν οξύς και διακρινόταν από μια γρηγοράδα στο να εξηγήσει πράγματα που τα θεωρούσε λάθος.

Οι La Teja και Cerro ήταν οι γειτονιές όπου μεγάλωσε. Τρία αδέλφια έγιναν αναρχικοί και έτσι στο σπίτι του ο ελευθεριακός σοσιαλισμός έγινε καθημερινό θέμα συζήτησης. Είχε ερωτήματα, ήταν συμπαθητικός – το ανυπότακτο πνεύμα του προσέγγιζε αυτή την ιδεολογία που απαιτούσε δικαιοσύνη για τους φτωχούς και δεν έπεφτε στα γόνατα μπροστά στον οποιονδήποτε.

Αργότερα εργάστηκε στη βιομηχανία κρέατος και κατά τη διάρκεια μιας μακράς απεργίας απολύθηκε. Για ένα διάστημα εργάστηκε ως πωλητής στην αγορά με μερικούς από τους αδελφούς του. Η FAU δεν υπήρχε ακόμα, αλλά υπήρχε η Αναρχική Ομάδα Cerro-La Teja και το Αθήναιο (Ateneu) Livre, επίσης στο Cerro-La Teja. Άρχισε να συχνάζει στο Αθήναιο. Ήταν η δεκαετία του 1950, και η οικονομική κρίση είχε ήδη αρχίσει να πλήττει σκληρά τα νοικοκυριά των εργαζομένων στην Ουρουγουάη.

Με μια ομάδα νέων ανθρώπων σαν κι αυτόν, φίλων μεταξύ τους και σχεδόν όλων συμπαθούντων τις αναρχικές και ελευθεριακές απόψεις,...

Περισσότερα …