Σύντομη βιογραφία του Ιταλού αναρχικού αγωνιστή Τζίνο Μπίμπι, ο οποίος χρησιμοποίησε τις γνώσεις του ως μηχανικός και έφτιαξε οπλισμό για να πολεμήσει το φασισμό στον Ισπανικό Εμφύλιο Πόλεμο.
Ο Τζίνο Μπίμπι γεννήθηκε τον Φλεβάρη του 1899 και προερχόταν από κάπως εύπορη οικογένεια, στο χωριό Αβέντζα, κοντά στην Καρράρα. Ο πατέρας του ήταν από τους ιδιοκτήτες μύλων στην περιοχή.
Από νεαρή ηλικία έδειξε ενδιαφέρον για το αναρχικό κίνημα και αναμείχθηκε ενεργά στο αντιφασιστικό κίνημα, μοιράζοντας προκηρύξεις με τη μηχανή του. Για τη δράση του αυτή, οι φασίστες τον έσυραν κάτω από τη μηχανή του και τον ξυλοκόπησαν άγρια. Μετέπειτα, η μηχανή του καθώς και ο μύλος του πατέρα του παραδόθηκαν στις φλόγες.
Καθώς σπούδαζε μηχανικός στο Μιλάνο, αναμείχθηκε στην προετοιμασία της βόμβας με την οποία ο αναρχικός και εξάδελφός του Τζίνο Λουτσέττι, ο οποίος ήταν επίσης από το χωριό Αβέντζα, επιχείρησε μια ανεπιτυχή απόπειρα δολοφονίας του «Ντούτσε», δηλαδή του Μουσολίνι, στις 11 Σεπτέμβρη. Μετά από τη σύλληψη και τη φυλάκισή του από τους φασίστες, το 1923, ο Τζίνο Μπίμπι κατάφερε να δραπετεύσει και να καταφύγει στη Γαλλία και από εκεί μετακινήθηκε στην Ισπανία το 1931. Εκεί δραστηριοποιήθηκε στις CNT και FAI. Επίσης, άρχισε να παρακολουθεί μαθήματα πτήσεων για να οργανώσει μια αεροπορική επίθεση ενάντια στο Μουσολίνι!
Συμμετείχε, επίσης, σε μια ομάδα της FAI η οποία σχεδίαζε να απελευθερώσει τον Ερρίκο Μαλατέστα, χρησιμοποιώντας μια μηχανή μεγάλης ταχύτητας. Ο Τζίνο εργάστηκε σκληρά για να φτιάξει αυτή τη μηχανή ως μηχανικός που ήταν. Δυστυχώς, στην ομάδα είχαν εισχωρήσει χαφιέδες, ειδοποιήθηκε η ιταλική αστυνομία και ο Μαλατέστα μεταφέρθηκε σε φυλακή της Ρώμης, κάτι που έφερε πιο κοντά το θάνατό του, το 1932.
Σταδιακά, ο Τζίνο πλαισιώθηκε και από άλλους Ιταλούς συντρόφους που έφυγαν καταδιωγμένοι από την Ιταλία, συμπεριλαμβανομένων αρκετών από την περιοχή της Καρράρα, ανάμεσά τους η αδελφή του Μαρία καθώς και οι Καμίλλο Μπερνέρι και Μπαρμπιέρι (οι οποίοι δολοφονήθηκαν από τους σταλινικούς τον Μάη του 1937).
Κατά τη διάρκεια του Εμφυλίου Πολέμου, ανέλαβε αρκετές αποστολές στα μετόπισθεν των φρανκικών γραμμών, από μεταφορά όπλων μέχρι διάφορες ενέργειες σαμποτάζ. Συνεργάστηκε με τον Γκαρθία Ολιβέρ, για την οργάνωση της μεταφοράς και διανομής όπλων στους αντιφασίστες μαχητές. Χρησιμοποίησε τις γνώσεις και την εμπειρία του ως μηχανικού και σχεδίασε και μετέπειτα κατασκεύασε έναν κατευθυνόμενο πύραυλο. Στις πρώτες δοκιμές η ακτίνα δράσης ήταν 20 χιλιόμετρα. Η Ταξιαρχία Ντουρρούτι χρησιμοποίησε τον πρώτο τέτοιο πύραυλο για να πλήξει τις γραμμές των φρανκιστών.
Οι αναρχικές φάλαγγες και, συγκεκριμένα η «Σιδηρά Φάλαγγα», έκαναν επίσης και απαλλοτριώσεις σε καταστήματα πανάκριβων κοσμημάτων χρησιμοποιώντας τα στην αγορά όπλων κι πρώτων υλών για την κατασκευή όπλων. Το καθήκον του Τζίνο ήταν να αγοράζει τέτοια όπλα. Έτσι, τον Γενάρη του 1937, ενώ ασχολιόταν με το καθήκον αυτό, εντοπίστηκε από τη μυστική αστυνομία του Ιταλού σταλινικού ηγέτη Τολιάτι, ο οποίος αργότερα διέταξε τη δολοφονία των Μπερνέρι και Μπαρμπιέρι. Συνελήφθη και φυλακίστηκε στη Βαλένθια με άλλους αναρχικούς όπως οι Ουμπέρτο Τομμασίνι και Φοντάνα. Κατηγορήθηκε γι ξέπλυμα χρήματος. Έτσι ανέπτυξε ιδιαίτερο μίσος γα τους σταλινικούς. Τελικά, ο Γκαρθία Ολιβέρ κατάφερε με ενέργειές του να τον απελευθερώσει.
Όταν κατέρρευσε το μέτωπο, κατέφυγε...
«ΕΙΡΗΝΗ ΜΕ ΤΟΥΣ ΑΝΘΡΩΠΟΥΣ, ΠΟΛΕΜΟΣ ΜΕ ΤΟΥΣ ΘΕΣΜΟΥΣ» (ισπανικό αναρχικό σύνθημα)
Στις αρχές Μαΐου 1937, κατά τη διάρκεια της ισπανικής επανάστασης, Η Βαρκελώνη γίνεται μάρτυρας μιας από τις μεγαλύτερες και πιο δολοφονικές ενέργειες των κομμουνιστών (η ιστορία των οποίων είναι γεμάτη από τέτοιες). Αναρχικοί και μέλη του P.O.U.M. (Εργατικό Κόμμα Μαρξιστικής Ενοποίησης-τροτσκιστές) αμύνονται κατά των κομμουνιστών, οι οποίοι επιτίθενται στο Τηλεφωνικό κέντρο, το οποίο έχουν καταλάβει οι αναρχικοί. Η περίφημη «Τραγική Εβδομάδα» τελειώνει με 500 νεκρούς αγωνιστές, δολοφονημένους από τα σταλινικά καθάρματα. Έπεσαν στα οδοφράγματα, υπερασπιζόμενοι μέχρι τέλους την επανάσταση, αγωνιζόμενοι για την ελευθερία…
Ήδη απo τα τέλη του...
«Εχθρός μας είναι όποιος αντιτίθεται στις κατακτήσεις της επανάστασης»
Στις 7 Ιανουαρίου του 1921, ένας νεαρός μηχανικός των σιδηροδρόμων, ονόματι Μπουοναβεντούρα Ντουρούτι, εγγραφόταν στους καταλόγους των μελών της αναρχοσυνδικαλιστικής Εθνικής Συνομοσπονδίας Εργασίας της Ισπανίας, της θρυλικής Confederacion Nacional del Trabajo (CNT). Δεκαπέντε χρόνια μετά, θα σκοτωνόταν, υπηρετώντας το υπέρτατο όνειρο του ανθρώπου.
Η καταγραφή της περιουσίας του, όταν χάθηκε από μια, πιθανώς όχι και τελείως αδέσποτη, σφαίρα, που τον χτύπησε πισώπλατα, είναι ενδεικτική της ζωής του: «δύο αλλαξιές, δύο πιστόλια, ένα ζευγάρι γυαλιά ηλίου κι ένα ζευγάρι κιάλια». Αδιάφθορος, ακτιβιστής, βαθύτατα ηθικός, γενναίος, ικανός να εμπνεύσει, ωραίος και επιβλητικός με...
Στο κτήριο της Ελληνικής κοινότητας της Μελβούρνης στις 18/07/2019
Με τον Ελευθεριακό στο Αυτοδιαχειριζόμενο Στέκι Πέρασμα, 22/01/2018

