Λεπτομέρειες

Stergios

Αναρχική Θεωρία

29 Σεπτεμβρίου 2012

Ο Ελιζέ Ρεκλύ, ξέχωρα απ’ το ότι είναι πολύ γνωστός σα θεωρητικός του αναρχισμού, υπήρξε επίσης κι ένας φημισμένος γεωλόγος. Ταξίδεψε πολύ και πα­ρέμεινε για ένα χρόνο στις Ενωμένες Πολιτείες. Η σημασία των ανακαλύψεων του Ρεκλύ εμφανίζεται σήμερα σαν εξαιρετικά προφητική, καθώς αυτές αντικατοπτρί­ζονται τόσο έντονα στην εποχή μας. Αρχικά με την εμφάνιση, στα 1954, της εργα­σίας ενός άλλου Γάλλου λόγιου, του Ζακ Ελλύλ, με τίτλο «Η Τεχνολογική Κοινω­νία» και συνακόλουθα με ότι τώρα αποτελεί μια πλούσια βιβλιογραφία, η οποία αμφισβητεί τις αξίες της τεχνολογίας, τεκμηριώνονται έτσι τα συμπεράσματα και η προειδοποίηση του Ρεκλύ, ενισχυόμενα από μια πολύ πιο συντριπτική απόδειξη: την καταστροφή των φυσικών πόρων του πλανήτη και τη μόλυνση της ατμόσφαι­ρας, πού απειλούν τώρα την ύπαρξη της Ανθρωπότητας).

Η εξέλιξη της Ανθρωπότητας και της Φύσης

Το ερώτημα αναφορικά με το βαθμό στον οποίο η δράση του ανθρώπου χρησιμεύει είτε για να βελτιώσει, είτε για να αλ­λοιώσει την όψη της φύσης, μπορεί να φανεί σαν ολότελα ανώφελο στο νου των οπαδών μιας λεγόμενης θετικής τάσης· παρόλα αυτά όμως αποκτάει μια εξαιρετική σημασία. Η ανά­πτυξη της ανθρωπότητας είναι δεμένη απ’ τη φύση της με τις φυσικές συνθήκες που επικρατούν γύρω της. Μια κρυφή αρ­μονία δημιουργείται ανάμεσα στη γη και το έθνος που τρέφεται απ’ αυτή κι αν καμιά κοινωνία είναι αρκετά απερίσκεπτη ώστε να διαταράξει με την επέμβασή της τα στοιχεία που συνθέτουν την ομορφιά της περιοχής της, είναι βέβαιο ότι τελικά θα μετανοιώσει. Σ’ ένα σημείο όπου η εδαφική διαμόρφωση της χώρας είναι παραμορφωμένη κι όπου όλη η ποιητική χάρη έχει εξαφανιστεί απ’ το τοπίο, η φαντασία σβήνει κι ο νους γίνεται στείρος, ένα πνεύμα ρουτίνας και δουλικότητας καταλαμβάνει την ψυχή και την οδηγεί στη νάρκη και το θάνατο. Ανάμεσα στις αιτίες που έχουν προξενήσει την εξαφάνιση τόσο πολλών μορφών πολιτισμού μέσα στην ιστορία της Ανθρωπότητας, θα πρέπει να παραχωρήσουμε την πρώτη θέση στην ασύνετη βία, με την οποία μεταχειρίστηκαν τη γη που έτρεφε τα περισσό­τερα έθνη. Κατέστρεψαν τα δάση, στέρεψαν τις πηγές κι έκα­ναν τα ποτάμια να πλημμυρίσουν κι ύστερα απ’ αυτή τη ζημιά πού προκάλεσαν στο κλίμα, περιβάλανε τις πόλεις τους με μια ζώνη από βαλτώδη κι ανθυγιεινά εδάφη κι έπειτα, όταν η φύση την οποία βεβήλωσαν τους έδειξε την εχθρότητά της, άρ­χισαν να την μισούν κι όντας ανίκανοι, όπως οι πρωτόγονοι, να ξαναγυρίσουν στη ζωή των δασών, αφέθηκαν να βυθιστούν σε μια ολοένα και μεγαλύτερη κατάπτωση διαμέσου του δε­σποτισμού των ιερέων και των βασιλιάδων.

Ακόμα και σήμερα κι ανάμεσα σε έθνη που έχουν τον πιο προχωρημένο πολιτισμό, ένα μεγάλο μέρος των ανθρώπινων ενεργειών έχει σα μοιραίο αποτέλεσμα την αλλοίωση του εδά­φους και την παραμόρφωση της όψης της φύσης. Ειδωμένη σα σύνολο, η ανθρωπότητα δεν έχει ακόμα ξεφύγει απ’ την πρωτόγονη βαρβαρότητα. Το έργο της καταστροφής παίρνει μια διαφορετική όψη ανάμεσα στα διάφορα έθνη, σύμφωνα με τον εθνικό χαρακτήρα του συστήματός τους. Οι Άραβες, οι Ισπανοί κι οι Ισπανοαμερικάνοι καταστρέφουν ολότελα τη δα­σική βλάστηση κι αφήνουν την επιφάνεια της γης να ξεραθεί και να κιτρινίσει απ’ τον ήλιο. Οι Ιταλοί κι...

Περισσότερα …