
Το διαβάσαμε κι αυτό, μέσα στον παραλογισμό των τελευταίων ημερών: Όποιος, λέει, εύχεται την διάλυση του Κράτους του Ισραήλ χωρίς την ταυτόχρονη διάλυση των άλλων κρατών, είναι αντισημίτης.
Ας (ξανά) ξεκαθαρίσουμε κάποια πράγματα ενάντια στην φιλοσιωνιστική προπαγάνδα που ορίζει το μίσος για το φασιστικό και γενοκτονικό Κράτος του Ισραήλ ως μίσος για τους Εβραίους.
Το Κράτος του Ισραήλ δεν είναι ταυτόσημο με τον Εβραϊσμό. Είναι κατά πολύ μεταγενέστερο του Εβραϊσμού και δεν εκφράζει τις αξίες του, θρησκευτικές ή πολιτισμικές. Με ξεκάθαρα "θρησκευτικούς" όρους το Κράτος του Ισραήλ δεν θα έπρεπε να υπάρχει. Με κοινωνικούς και πολιτικούς όρους, εκφράζει μια μικρή μερίδα του παγκόσμιου Εβραϊσμού. Μια άλλη μερίδα το θεωρεί ένα αστείο, κάτι εντελώς ξένο ή έναν εφιάλτη.
Το κράτος του Ισραήλ ειναι ο Σιωνισμός. Φτιάχτηκε από αυτόν σε συνεργασία με τις αποικιοκρατικές δυνάμεις των αρχών του 20ού αιώνα. Η ίδρυση του Κράτους του Ισραήλ μπορεί να συγκριθεί μόνο με την δημιουργία του Αμερικανικού Κράτους: Έποικοι απο την Ευρώπη καταλαμβάνουν εδάφη ντόπιων πληθυσμών και σταδιακά προχωρούν σε εθνοκάθαρσή τους, η οποία μετατρέπεται σε γενοκτονία όταν το νεότευκτο Κράτος είναι αρκετά ισχυρό. Και τα δύο κράτη έχουν έναν "ιδρυτικό μύθο", που είναι απλά μύθος, μεταφυσική, για να αιτιολογούν τις πράξεις τους και την ίδια τους την ύπαρξη στην εκάστοτε περιοχή, αφού ιστορικά δεν έχουν καμία άλλη ρίζα που να την αιτιολογεί. Οι ΗΠΑ έχουν το manifest destiny, το Ισραήλ έχει το παραμύθι του promised land και του εκλεκτού λαού του Θεού, σε μια παραποιημένη, επαναλαμβάνω, εκδοχή.
Τώρα, οι ιδρυτές του Σιωνισμού ήταν πραγματικά αντισημήτες. Αυτό δεν μπορεί να το αρνηθεί κάνεις, όσο κι αν προσπαθεί. Η ιστορία έχει γράψει πως ο Γιαμποτίνσκι, ο Χερτσλ κλπ μισούσαν θανάσιμα την κουλτούρα και τα ήθη των Εβραίων της Ευρώπης (Yids) της εποχής τους, την γλώσσα τους, το γεγονός ότι επέλεγαν να αφομοιωθούν στις κοινωνίες και όχι να αποτελούν διακριτή "εθνική μειονότητα", κάτι που άλλωστε δεν ήταν. Οι μοναδικοί που αντιλαμβανόντουσαν έτσι τους Εβραίους ήταν οι μη Εβραίοι αντισημήτες και οι Εβραίοι αντισημήτες, δηλαδή οι Σιωνιστές. Αμφότεροι ηθελαν την απομάκρυνση τους από την Ευρώπη.
Επιπλέον, οι τελευταίοι, οι σιωνιστές, ονειρεύονταν να κατασκευάσουν έναν "νέο Εβραίο (Jewish)" που ήταν η ευθεία αντίθεση στον Εβραίο της εποχής, που "είχε χάσει τα πολιτισμικά χαρακτηριστικά του" ήταν "εκφυλισμένος, αδύναμος, ανόητος αλλά πονηρός, υποτακτικός".
Αυτά όλα είναι λόγια των ιδρυτών του Σιωνισμού και όχι δικά μου. Μας θυμίζουν κάτι; Ποιοι μίλησαν με τέτοιον τρόπο για τους Εβραίους λίγο αργότερα στην ιστορία; Επίσης, ποιοι μιλάνε γενικά έτσι σήμερα στην κοινωνία, θέλοντας να αντιπαραβάλουν κάποιο "ένδοξο πολιτισμικό παρελθόν" με τον "εκφυλισμό" του εκάστοτε έθνους σήμερα; Ακριβώς αυτοί που σκέφτεστε. Κομμάτι ακριβώς από το συνάφι αυτών που σκέφτεστε είναι οι Σιωνιστές.
Οι πρώτοι Σιωνιστές ήταν Εθνικιστές Χωρίς Έθνος και Φασίστες Χωρίς Κράτος. Αφού δημιούργησαν τη θεωρία τους περί ομογενούς Εβραϊκού Έθνους, αφού έφτιαξαν τον δαίμονα αντι-Εβραίο στο πρόσωπο των υπαρχόντων Εβραίων, έπρεπε να φτιάξουν και το Κράτος τους. Το πώς το κατάφεραν αυτό, με τη βοήθεια των Βρετανών και λοιπών μεγάλων δυνάμεων, σταδιακά από τα τέλη του 19ου αιώνα με αποκορύφωμα την...

Στις 24 Μαΐου 1972, ο διάσημος αναρχικός γιατρός Felix Marti Ibanez απεβίωσε στη Νέα Υόρκη. Γεννήθηκε στις 26 Δεκεμβρίου 1911 στην Cartagena (Murcia). Ήταν ανιψιός του γνωστού συγγραφέα Vicente Blasco Ibáñez. Αφού έζησε για μικρό χρονικό διάστημα στη Βαλένθια, η οικογένειά του μετακόμισε στη Βαρκελώνη, όπου μετά το Λύκειο σπούδασε Ιατρική. Η οικογένεια έμενε στην οδό Benet y Mercadé, αριθ. 15, στη συνοικία Gràcia της Βαρκελώνης.
Τα πρώτα και αποφασιστικά βήματα του Felix Martí Ibáñez ως φοιτητή Ιατρικής έγιναν το 1929, όταν ασχολήθηκε με τη δημιουργία μιας κλινικής για άτομα χωρίς πόρους: την Ένωση Κοινωνικών Λειτουργών. Επίσης, η...

Από το ευρύ φάσμα του αναρχικού Τύπου που έχει κυκλοφορήσει στην Ιβηρική Χερσόνησο με μια πληθώρα εφήμερων ή βραχύβιων εκδοτικών εγχειρημάτων, πρέπει να επισημανθεί ως δημιουργικό αντίβαρο για τη μακροβιότητα και την επιμονή της η αναρχική εφημερίδα «Tierra y Libertad» (Γη και Ελευθερία).
Τόσο πολύ που έγινε σχεδόν ακούσια, κατά τη διάρκεια της περιόδου που αναλύουμε σε αυτές τις γραμμές, το επίσημο όργανο των αναρχικών ομάδων του ισπανικού κράτους. Θα πρέπει να θυμόμαστε, για να μην κάνουμε λάθη εκτίμησης, ότι μόνο το 1927, όταν ιδρύθηκε η Ιβηρική Αναρχική Ομοσπονδία (FAI), αυτή η εφημερίδα θα γίνει το «επίσημο» όργανο του...
Στο κτήριο της Ελληνικής κοινότητας της Μελβούρνης στις 18/07/2019
Με τον Ελευθεριακό στο Αυτοδιαχειριζόμενο Στέκι Πέρασμα, 22/01/2018

