
Σημείωση Μεταφραστή*: Σε μια εποχή που η Εξουσία προσπαθεί όχι να μας πείσει αλλά να μας επιβάλει μέσω της δημοκρατικής περίφραξης της Ελευθερίας, ότι όλα έχουν τελειώσει και ότι ο Καπιταλισμός νίκησε. Ο συνεχιζόμενος όμως αγώνας των Αναρχικών του διαψεύδει. Διότι σε αντίθεση με άλλα κοινωνικά κινήματα και ιδεολογίες οι Αναρχικοί ποτέ δεν συνθηκολόγησαν με το Κράτος ούτε παραδόθηκαν σε καμία Εξουσία. Τουναντίον! Συνεχίζουν τον αδιάλλακτο αγώνα τους με όραμα την Ελευθερία όλων ανεξαιρέτως. Σε αυτό το κείμενο οι Αμερικανοί Αναρχικοί Ντάνα Γουόρντ (Dana Ward & Πολ Μέσερσμιθ-Γκλάβιν (Paul Messersmith-Glavin) αναλύουν την επικαιρότητα του αναρχισμού στην σημερινή εποχή και την επικινδυνότητά του. Ο Αναρχισμός συνεχίζει να τρομάζει τις Εξουσίες διότι σε μια εποχή παραίτησης οι Αναρχικοί έστω και ως μια μικρή αλλά πολύ ενεργή μειονότητα συνεχίσουν να προτάσσουν ότι υπάρχει διέξοδος προς την Ελευθερία. Το άρθρο αν και γράφτηκε το 2020 την εποχή του κορονοιού για τις ΗΠΑ παραμένει διαχρονικό ως τις μέρες μας με διεθνείς προεκτάσεις.
Οι αναρχικοί τρομάζουν τις προνομιούχες ελίτ και τους αυταρχικούς οπαδούς τους όχι μόνο επειδή οι πρωταρχικοί στόχοι του κινήματος είναι η κατάργηση των πηγών της εξουσίας των ελίτ - το κράτος, την πατριαρχία και τον καπιταλισμό - αλλά επειδή ο αναρχισμός προσφέρει μια βιώσιμη εναλλακτική μορφή κοινωνικής και πολιτικής οργάνωσης που βασίζεται σε συλλογικότητες εργασίας, συνελεύσεις γειτονιάς, ομοσπονδίες από κάτω προς τα πάνω, δωρεάν σχολεία με επίκεντρο το παιδί και μια ποικιλία πολιτιστικών οργανισμών που λειτουργούν με βάση τη συνεργασία, την αλληλεγγύη, την αμοιβαία βοήθεια και την άμεση, συμμετοχική οργάνωση. Ενάντια σε όλες τις μορφές ιεραρχίας, κυριαρχίας και εκμετάλλευσης, οι αναρχικοί εργάζονται για να δημιουργήσουν μια κουλτούρα που βασίζεται στην ισότιμη πρόσβαση σε πόρους, καθιστώντας δυνατή την πραγματική άσκηση της ελευθερίας. Τον τελευταίο ενάμιση αιώνα, και ιδιαίτερα τις τελευταίες δύο δεκαετίες, οι αυτοδιαχειριζόμενες αρχές του αναρχισμού έχουν πολλαπλασιαστεί σε όλο τον κόσμο και έχουν επίσης γίνει μέρος των αγώνων. Δεδομένου ότι οι ελίτ θα καθίσταντο περιττές σε μια αναρχική ισότιμη κοινωνία, δεν είναι περίεργο που οι ηγέτες τρέμουν στη σκέψη των αναρχικών δικαιοδοσιών.
Οι ζοφερές πραγματικότητες της κλιματικής κρίσης, της πανδημίας του κορονοϊού και της συνεχιζόμενης αστυνομικής βίας έχουν αποκαλύψει τις ανεπάρκειες της σημερινής ηγεσίας και του υπάρχοντος συστήματος διακυβέρνησης, παρέχοντας παράλληλα ευκαιρίες, όπως όλες οι κρίσεις, για να δημιουργηθούν σημαντικές αλλαγές. Το αν θα επιτύχουμε μια ιστορική στροφή προς μια θεμελιωδώς διαφορετική κοινωνία θα εξαρτηθεί εν μέρει από τη διατήρηση της μαχητικής και δημιουργικής πολιτικής πίεσης στους δρόμους, ενώ ταυτόχρονα θα οικοδομήσουμε μορφές αντιεξουσίας, αντιθεσμούς και οργανώσεις που προδιαγράφουν το αναρχικό όραμα μιας ελεύθερης κοινωνίας.
Αυτή είναι μια εποχή σημαντικής πολιτισμικής αναταραχής όσον αφορά τα ζητήματα που περιστρέφονται γύρω από τη φυλή, η οποία αντιμετωπίζεται από έντονες πολιτικές αντιδράσεις και την απόπειρα συρρίκνωσης της λευκής, πατριαρχικής εξουσίας. Σε αντίθεση με το πρώτο κίνημα Black Lives Matter πριν από αρκετά χρόνια, σε απάντηση στις δολοφονίες του Trayvon Martin και του Mike Brown, η κατανόηση των λευκών για το πώς οι ιστορικές μορφές καταπίεσης συνεχίζουν να διαμορφώνουν τη ζωή μας αυξάνεται. Το Black Lives Matter μπορεί να είναι το μεγαλύτερο κοινωνικό κίνημα διαμαρτυρίας στην ιστορία...

Μπορεί να ακούσεις τη φράση «κατάργηση των φυλακών» και να φανταστείς μια τεράστια μπάλα κατεδάφισης να γκρεμίζει τους τοίχους ενός κελιού και να απελευθερώνει τους ανθρώπους μέσα. Σήμερα, η ιδέα αυτή φαίνεται εντελώς παράλογη στους περισσότερους.
Τι; Να αφήσουμε όλους τους κρατούμενους ελεύθερους; Τους βιαστές; Τους δολοφόνους; Να τους αφήσουμε απλώς να κυκλοφορούν στους δρόμους;
Η αλήθεια είναι ότι, όσο αφελείς κι αν μπορεί να είναι κάποιοι ακτιβιστές πάνω στο θέμα, η κατάργηση των φυλακών είναι εφικτή. Αλλά δεν θα συμβεί μονομιάς.
Αντίθετα, σκεφτείτε την κατάργηση των φυλακών ως μια διαδικασία. Ξεκινά με την κατανόηση των ριζών αυτού που...

S.J.Welton*
Με το Dada, η σύγχρονη ποιητική αίσθηση φτάνει στο αποκορύφωμά της. Όπως έχω ήδη πει μάλλον χαριτολογώντας, το Dada, συνίσταται στο να καταγράφεις πράγματα που δεν μπορούν να σταθούν στα δικά τους πόδια. Το Dada δημιουργεί μια ισχυρή αρνητική λογική. Αντιστρέφει ριζικά την κατεύθυνση της νοημοσύνης. Το Dada δεν έχει τίποτα κοινό με οτιδήποτε μπορεί να σκεφτείτε γι' αυτό, καθώς με το Dada δεν μπορεί να σκεφτεί κανείς. Μην το υποτιμάτε. Η ίδια η δύναμη της άρνησής του δίνει στο σκάνδαλο του Dada μια πολύ βαθιά σημασία. Προφανώς, είναι ένα κίνημα που δημιουργήθηκε από παγκόσμιες διάνοιες. Σήμερα ο...
Στο κτήριο της Ελληνικής κοινότητας της Μελβούρνης στις 18/07/2019
Με τον Ελευθεριακό στο Αυτοδιαχειριζόμενο Στέκι Πέρασμα, 22/01/2018

