
Αν και γεννήθηκε στην περιοχή Pueblo Nuevo της Βαρκελώνης, έζησε από νωρίς στην Badalona όπου εργάστηκε στη βιομηχανία γυαλιού. Πολύ κλειστός φίλος του Juan Peiró, ήταν γραμματέας του συνδικάτου υαλουργών και της τοπικής ομοσπονδίας της Badalona, για την εφημερίδα της οποίας “La Colmena Obrera” έγραψε επίσης, έγραψε άρθρα.
Από το 1919 ζούσε στη Σεβίλλη και δύο χρόνια μετά βρισκόταν στη Villaviciosa, μόνο για να επιστρέψει στη Badalona πριν από τη δικτατορία Primo de Rivera, όπου έγινε μέλος της επαναστατικής εθνικής επιτροπής της CNT και των υπόγειων αναρχικών ομάδων που αντιτάχθηκαν στον δικτάτορα. Τον Μάιο του 1929 έφυγε για τη Γαλλία, για να επιστρέψει μετά από λίγο, αλλά συνελήφθη και φυλακίστηκε.
Κατά τη διάρκεια της Δημοκρατίας ήταν από τους βασικούς εκπροσώπους της μετριοπαθούς γραμμής (και υπέγραψε το Μανιφέστο των Τριάντα), χωρίς βέβεια αυτή η κίνηση να μετριάσει το μίσος των εργοδοτών εναντίον του (τραυματίστηκε σοβαρά το 1932). Διετέλεσε γενικός γραμματέας της Εθνικής Ομοσπονδίας Βιομηχανικής Υαλουργίας και κατά τη διάρκεια του εμφυλίου πολέμου ήταν δήμαρχος της Badalona (όντας μέλος της επιτροπής δημόσιας ασφάλειας της πόλης λίγο πριν), ενώ κατείχε θέση υφυπουργού βιομηχανίας στο υπουργείο του οποίου προΐστατο ο Peiró.
Στα μεταπολεμικά χρόνια επέμεινε στις απόψεις του και στη συνεργασία με άλλες αντιφασιστικές δυνάμεις Στην εξορία στο Μεξικό υποστήριξε την πλατφόρμα του García Oliver και κατείχε θέση υφυπουργού στη δημοκρατική κυβέρνηση Leiva.
Πηγή: Εγκυκλοπαίδεια Ισπανικού Αναρχισμού.
...
Pierre Ramus, ψευδώνυμο του Rudolf Grossmann, (1882-1942). Γεννήθηκε στις 15 Απρίλη 1882 στη Βιέννη της Αυστρίας και πέθανε στις 27 Μάη 1942 ενώ διέσχιζε τον Ατλαντικό. Ήταν αγωνιστής και θεωρητικός του αναρχισμού και του ειρηνισμού. Θεωρείται ο σημαντικότερος εκπρόσωπος του αναρχικού κινήματος στην Αυστρία.
Ο Rudolf Grossmann ήταν γιος των εμπόρων Samuel Grossmann από την Ουγγαρία και Sofie Polnauer από τη Μοραβία. Είχε επίσης τρεις αδελφές. Το 1898, αποβλήθηκε από το γυμνάσιο για σοσιαλδημοκρατική προπαγάνδα και τσακώθηκε με τους γονείς του, με αποτέλεσμα να σταλεί σε συγγενείς του στις Ηνωμένες Πολιτείες σε ηλικία 16 ετών

(...) Οι αδελφοί Magón χρησιμοποίησαν τηνν εφημερίδα “Regeneracion” ως έναν τρόπο να αποκαλύψουν στους ανθρώπους του Μεξικού που υπέφεραν, τη διαφθορά του καθεστώτος Porfirio Díaz και να ενθαρρύνουν την αντίσταση ενάντια στα μέτρα της εξουσίας που διέλυαν τη ζωή των φτωχότερων τάξεων. Έτσι, το έντυπο αυτό όργανο έγινε μέσο ενότητας όλων εκείνων των λαϊκών στρωμάτων που τάσσονταν κατά του δικτάτορα. Λόγω των δημοσιευμάτων της και της προσέγγισής της από τα κατώτερα στρώματα της μεξικάνικης κοινωνίας, η εφημερίδα υπέστη σκληρή καταστολή εκ μέρους των μηχανισμών του καθεστώτος Díaz. Το 1901, τα τυπογραφεία όπου εκτυπωνόταν η εφημερίδα έκλεισαν και οι αδελφοί...
Στο κτήριο της Ελληνικής κοινότητας της Μελβούρνης στις 18/07/2019
Με τον Ελευθεριακό στο Αυτοδιαχειριζόμενο Στέκι Πέρασμα, 22/01/2018

