
Nick Heath*
«Θέλω να τονίσω ότι κατά τη διάρκεια των αμέτρητων επιθέσεων που στρέφονταν εναντίον μας εκείνη την εποχή, υπερασπιστήκαμε το κίνημα και ο ένας τον άλλον ενωμένοι και αλληλέγγυοι. Ο Manus ήταν πάντα ένας αξιόπιστος και καλός σύντροφος σε τέτοιες καταστάσεις». C. J. Björklund.
Ο Emil Svensson γεννήθηκε στη Landskrona στην περιοχή Scania της Σουηδίας στις 29 Νοεμβρίου 1889. Μαθήτευσε ως τυπογράφος. Σε νεαρή ηλικία εντάχθηκε στους Νέους Σοσιαλιστές (Social-demokratiska ungdomsforbündet). Η οργάνωση αυτή, ενώ αποτελούσε νεανικό παράρτημα του μητρικού της κόμματος, του Σοσιαλδημοκρατικού Κόμματος, επηρεάστηκε σε μεγάλο βαθμό από τις αναρχικές ιδέες. Έπιασε δουλειά στο Ακαδημαϊκό Τυπογραφείο στην Ουψάλα. Ένας άλλος νεαρός αναρχικός από τη Scania, ο Oskar Malmborg, εργαζόταν επίσης εκεί. Ο Emil απέκτησε το όνομα Manus από τις συνεχείς εκκλήσεις του για περισσότερα χειρόγραφα προς στοιχειοθεσία.
Μετά τη Μεγάλη Απεργία του 1909, η οποία ξεκίνησε στις 4 Αυγούστου και διήρκεσε δύο μήνες, τόσο ο ίδιος όσο και ο Malmborg απολύθηκαν και μπήκαν στη μαύρη λίστα. Την επόμενη χρονιά, μαζί με τον τυπογράφο Emil Malmborg, έκαναν μια περιοδεία σε όλη την Ευρώπη, επισκεπτόμενοι με τα πόδια τη Γερμανία, την Αυστρία, τη Γαλλία, την Ιταλία και την Ελβετία (η παράδοση των τεχνιτών ήταν ισχυρή τόσο στη Σκανδιναβία όσο και στη Γερμανία - βλ. τις ζωές των Wilhelm Weitling και Johann Most). Ως οδοιπόροι, έπαιρναν 5 öre ανά χιλιόμετρο από τη Διεθνή Ένωση Τυπογράφων, τα οποία, καθώς περπάτησαν 7.000 χιλιόμετρα, ήταν αρκετά τουλάχιστον για τη διατροφή και τη διαμονή τους.
Επέστρεψαν στην πατρίδα τους αργότερα μέσα στο ίδιο έτος. Ο Oskar Malmborg βρήκε στη συνέχεια δουλειά στο τυπογραφείο της εφημερίδας “Brand” στη Στοκχόλμη και βρήκε στον Emil δουλειά ως στοιχειοθέτης με μεροκάματα. Μέχρι τότε, ο Emil είχε γνωρίσει μια άλλη νεαρή αναρχική, την Eva Lofgren, και επρόκειτο να παντρευτούν. Συνέχισαν την αγωνιστική δράση και για ένα διάστημα φιλοξένησαν τον φίλο και σύντροφό τους Carl Johann Björklund. Το σπίτι τους γινόταν αντικείμενο επιδρομών από την αστυνομία για την αντιμιλιταριστική τους δραστηριότητα.
Ο Manus αγνόησε μια κλήση για επιστράτευση. Όταν η αστυνομία πήγε να τον συλλάβει, τυλίχτηκε σε ένα χαλί τόσο κοντό που τα πόδια του έβγαιναν προς τα πάνω. Με αυτό το ένδυμα, οδηγήθηκε στους στρατώνες, αλλά σύντομα αφέθηκε ελεύθερος. Ωστόσο, στα τέλη του 1917, καταδικάστηκε σε τετράμηνη φυλάκιση για τη δημοσίευση ενός αντιμιλιταριστικού φυλλαδίου με τίτλο “Tyska Faren” (η ποινή αυτή μετατράπηκε μετά το τέλος του Α' Παγκοσμίου Πολέμου).
Απελευθερώθηκαν μετά από λίγους μήνες, ο ίδιος και η Eva (η οποία είχε επίσης φυλακιστεί για τέσσερις μήνες για την παραγωγή έντυπης επαναστατικής προπαγάνδας), αναγκάστηκαν να μετακομίσουν στην Κοπεγχάγη της Δανίας, όπου συμμετείχαν στις δραστηριότητες της Σοσιαλιστικής Ομοσπονδίας Νέων, Ομοσπονδίας (Ungsocialistisk Forening, USF) συγγενικής με εκείνη της σουηδικής νεολαίας. Αυτή παρήγαγε μια εφημερίδα με τίτλο “Den Røde Krig” (Κόκκινος Πόλεμος), σε συνεργασία με τον Δανό αναρχικό Andreas Fritzner. Δυστυχώς, ο Manus δυσκολευόταν να βρει δουλειά στη Δανία, και τον προμήθευε με ψωμί και βούτυρο ένας Σουηδός σύντροφος που εργαζόταν ως λαντζιέρης σε ένα ξενοδοχείο. Συχνά έδινε διαλέξεις για τον αναρχισμό και τον συνδικαλισμό αλλά και για τον αναρχισμό και τον...

Στις 10 Μαΐου 1911, μετά από πολυήμερες έντονες μάχες με τις ομοσπονδιακές δυνάμεις, ανεμίζει τελικά η Κόκκινη Σημαία της «Γης και της Ελευθερίας» στην Μπάχα Καλιφόρνια (Baja California), κατά τη διάρκεια της μάχης της Τιχουάνα (Tijuana), στην οποία προλετάριοι, εργάτριες, Ινδιάνοι και αναρχικοί-μέλη του Μεξικανικού Φιλελεύθερου Κόμματος νίκησαν τον στρατό του Πορφίριο Ντίαζ.
Απόσπασμα από γραπτό του Ricardo Flores Magón, που δημοσιεύτηκε στο περιοδικό «Regeneration», σχετικά με τα γεγονότα του αγώνα στην Baja California:
«Το έχουμε πει πολλές φορές: δεν θέλουμε να παραδώσουμε την Baja California στις Ηνωμένες Πολιτείες. Έχουμε πει πολλές φορές ότι το κίνημά μας υπάρχει και...

Τον Μάιο του 1917 δημοσιεύτηκε στη Γενεύη το πρώτο τεύχος του εντύπου «Pout' k Svobode» (Ο Δρόμος προς την Ελευθερία ή Ο Δρόμος της Ελευθερίας). Ρωσόφωνη έκδοση υπό την επιμέλεια των Roshchin (Iuda Grossman) και Georges Goguelia.
Όργανο της αναρχοκομμουνιστικής ομάδας της Ζυρίχης και της Γενεύης. Η προμετωπίδα του ήταν: «Κάτω ο πόλεμος! Κάτω η Εξουσία και το Κεφάλαιο! Ζήτω η αδελφότητα των ελεύθερων ανθρώπων!
Αν και δεν διαφημίστηκε ως περιοδική έκδοση, στην πραγματικότητα εξέδωσε μόνο ένα τεύχος (αναμφίβολα επειδή πολλοί αγωνιστές επέστρεψαν στη Ρωσία στο απόγειο της επαναστατικής περιόδου).
Ο εν λόγω τίτλος θα αναβιώσει το 1919-1920 στο...
Στο κτήριο της Ελληνικής κοινότητας της Μελβούρνης στις 18/07/2019
Με τον Ελευθεριακό στο Αυτοδιαχειριζόμενο Στέκι Πέρασμα, 22/01/2018

