
Στις 25 Μαΐου 1858 γεννήθηκε στο Neuilly-sur-Seine της Γαλλίας ο Paul Reclus, συγγραφέας του βιβλίου «Αναρχικός ατομικισμός και προπαγάνδα», μηχανικός και καθηγητής.
Γεννήθηκε σε αναρχική οικογένεια, ο πατέρας του ήταν ο Elie και ο θείος του ο Élisée. Αφού έλαβε μέρος στην Κομμούνα του Παρισιού το 1871, μετακόμισε στην Ελβετία και επέστρεψε στο Παρίσι έξι χρόνια αργότερα.
Αφού προφυλακίστηκε με τη λεγόμενη δίκη της δεκαετίας του '30, κατέφυγε στη συνέχεια στο Λονδίνο όπου έζησε για μεγάλο χρονικό διάστημα σε μια αναρχική κοινότητα. Το 1895 εγκαταστάθηκε στη Σκωτία, όπου εργάστηκε ως χαρτογράφος (cartographer) και καθηγητής. Το 1903 μετακόμισε στο Βέλγιο για να βοηθήσει τον Élisée να ολοκληρώσει την έκδοση του «L'Homme et la Terre», έργο που συνεχίζει μέχρι το 1908 μετά το θάνατο του θείου του.
Το 1919 επέστρεψε στη Γαλλία και εγκαταστάθηκε στο Μονπελιέ. Το 1925 ίδρυσε την εφημερίδα «Anarchico Plus Loin». Το 1937 συμμετείχε στις δραστηριότητες της Solidarité International Antifasciste (SIA) για την υποστήριξη των Ισπανών επαναστατών αναρχικών.
Πέθανε στις 19 Ιανουαρίου 1941 στο Μονπελιέ.
*Πηγή: Walter Ranieri.
Στη φωτογραφία, από αριστερά, Paul Reclus, Élisée Reclus, Élie Reclus, Onésime Reclus και Armand Reclus.
...
*Σημείωση Μεταφραστή: Ο Ερνέστος Κερντερουά (Ernest Coeurderoy) ήταν Γάλλος Ιατρός και επαναστάτης δημοσιογράφος. Συμμετείχε στην επανάσταση του 1848 και αναγκάστηκε να εξοριστεί μετά την καταστολή της. Μαζί με τον Ζοζέφ Ντεζάκ θεωρούνται ως Διόσκουροι του πρώιμου γαλλικού Αναρχικού κινήματος. Στην Ελβετία, έγραψε εκτενώς για το ζήτημα του σοσιαλισμού, συνθέτοντας τη δική του μορφή με στοιχεία από τον μουτουελισμό και τον κολεκτιβισμό, ενώ ήταν σκληρά επικριτικός απέναντι στην ηγεσία των Γάλλων δημοκρατών προτάσσοντας αντιεξουσιαστικές απόψεις. Πέρασε τα υπόλοιπα χρόνια του στην εξορία, αρνούμενος μάλιστα πολιτική αμνηστία από τη γαλλική κυβέρνηση, πριν οδηγηθεί στην αυτοκτονία. Σύμφωνα με τον Μαξ Νετλώ θεωρείται αναρχικός αν και ο ίδιος δεν αποκάλεσε ποτέ τον εαυτό του...

Στις 13 Μαΐου 1901 γεννήθηκε στο El Campell (Llitera, Franja de Ponent) ο Víctor Blanco Noguero. Η μητέρα του ήταν η Francisca Noguero Bosch και ο πατέρας του ο Joaquín Blanco Caset, φτωχός αγρότης που, κατά τη διάρκεια της Πρώτης Ισπανικής Δημοκρατίας, συμμετείχε σε αντιεκκλησιαστικές και αντιμοναρχικές ομάδες υπέρ της κοσμικής εκπαίδευσης.
Σε ηλικία 16 ετών, ο Victor μεταναστεύει στη Βαρκελώνη, όπου σπουδάζει και παίρνει πτυχίο δασκάλου και γίνεται ακοιλουθητής της παιδαγωγικής του Francesc Ferrer i Guardia.
Το 1931, με την ανακήρυξη της Δεύτερης Ισπανικής Δημοκρατίας, επιστρέφει στο El Campell και, από την 1η Ιανουαρίου 1932, είναι ορθολογιστής...
Στο κτήριο της Ελληνικής κοινότητας της Μελβούρνης στις 18/07/2019
Με τον Ελευθεριακό στο Αυτοδιαχειριζόμενο Στέκι Πέρασμα, 22/01/2018

