
Εισαγωγικό σημείωμα: Πριν λίγο καιρό μεταφράσθηκε στα Ελληνικά από τον σύντροφο Νίκο Μαζιώτη το βιβλίο του Agustin Guillamón «Οι φίλοι του Ντουρούτι». Ο Γκιγιαμόν αποτελεί έναν αριστεριστή συστηματικό ερευνητή του Ισπανικού Εμφύλιου, οπότε μην ξενίσει τον αναγνώστη το λεξιλόγιο, η επίκλησή του για εργατική εξουσία, για ολοκληρωτική επανάσταση ή για «κοινωνική» δικτατορία του Προλεταριάτου. Σε αυτό το κείμενο παρουσιάζονται όλες οι θέσεις του για τον Ισπανικό Εμφύλιο, όπως δημοσιεύθηκαν κατά καιρούς στο περιοδικό BALANCE. Cuadernos de historia del movimiento obrero (τετράδια ιστορίας του εργατικού κινήματος) τεύχος Νο 21, τον Ιούνιο του 2001. Θεωρώ ότι το κείμενο αυτό αποτελεί ιδανικό συμπλήρωμα του εν λόγω βιβλίου.
Πρόλογος
Εκατοντάδες βιβλία έχουν γραφτεί για τον Ισπανικό Πόλεμο και η ιστοριογραφία του κατακλύζει το μυαλό μας με μια συσσώρευση κλωνοποιημένων βιβλίων, τα οποία αναφέρουν το ένα το άλλο και επαναλαμβάνουν το ένα μετά το άλλο τα ίδια λάθη ή πανομοιότυπες ιδεολογικές ερμηνείες, ανάλογα με την πολιτική τάση, χωρίς να επιδεικνύουν ούτε το παραμικρό ίχνος κριτικού πνεύματος, όταν δεν περιορίζουν τις φιλοδοξίες τους στην αυτοδικαίωση ή δεν ευνουχίζουν τους εαυτούς τους σύμφωνα με το φρανκικό ηθικό, «αυτό δεν πρέπει να ξανασυμβεί ποτέ».
Η χειραγώγηση των γεγονότων, όταν αυτά δεν αποκρύπτονται απλώς, η θεωρητική σύγχυση στην ανάλυση των όσων έλαβαν χώρα και τα σφάλματα που συσσωρεύονται από την ιστοριογραφία και τους συντάκτες είναι σε τέτοια κλίμακα και μέγεθος που η αντίκρουσή τους θα απαιτούσε την (άχρηστη) εργασία μιας ολόκληρης ζωής.
Ας πάρουμε ένα από τα πιο χαρακτηριστικά παραδείγματα: το ζήτημα της ύπαρξης μιας κατάστασης διπλής εξουσίας στην Καταλονία, στην οποία εμπλέκονται η Κεντρική Επιτροπή Αντιφασιστικών Πολιτοφυλακών και η κυβέρνηση της Χενεραλιτάτ. Αυτό το ζήτημα σχετικά με την ύπαρξη μιας ΚΑΤΑΣΤΑΣΗΣ ΔΙΠΛΗΣ ΕΞΟΥΣΙΑΣ ΕΙΝΑΙ ΑΝΑΜΦΙΒΟΛΙΚΑ ΒΑΣΙΚΟ για κάθε ανάλυση του Ισπανικού Πολέμου. Είναι γενικά αποδεκτό τόσο δογματικά που οποιεσδήποτε αμφιβολίες σχετικά με την ύπαρξη μιας κατάστασης διπλής εξουσίας μπορεί να φαίνονται ανοησίες. Παρ’ όλα αυτά, όσοι συμμετείχαν σε αυτά τα μεγάλα γεγονότα, με ιδεολογίες τόσο διαφορετικές όσο αυτές των Ταραντέλας, Νιν, Μοντσενί, Γκαρθία Ολιβέρ, Αθάνια κ.λπ., αρνούνται την ύπαρξη μιας τέτοιας κατάστασης διπλής εξουσίας.
Οι θέσεις που παρουσιάζουμε παρακάτω είναι τα προϊόντα της μελέτης, η οποία δημοσιεύτηκε σε διάφορα τεύχη του BALANCE, σχετικά με τις ποικίλες ερμηνείες που προσέφεραν οι επαναστατικές μειονότητες που παρενέβησαν στον Ισπανικό Πόλεμο σχετικά με τα ιστορικά γεγονότα και τις κυρίαρχες ιδεολογίες της περιόδου 1936-1939. Αποκλείουμε, επειδή δεν μας ενδιαφέρει, την αστική άποψη, ούτε μας ενδιαφέρει να αντιμετωπίσουμε τις ερμηνείες που προέρχονται από το αντεπαναστατικό ή/και το σταλινικό στρατόπεδο. Οι θέσεις που αναπτύσσουμε εδώ αποτελούν μια προσπάθεια να καταλήξουμε σε μια θεωρητική σύνθεση σχετικά με τον Ισπανικό Πόλεμο και την επαναστατική κατάσταση που προέκυψε τον Ιούλιο του 1936, από την οπτική γωνία του επαναστατικού προλεταριάτου που υπερασπίστηκαν οι επαναστατικές μειονότητες που υπήρχαν εκείνη την εποχή: Μπορντιγκιστές, Μπολσεβίκοι-Λενινιστές, Ζοζέπ Ρεμπούλ και Οι Φίλοι του Ντουρούτι.
Augustín Guillamón
Για λογαριασμό του BALANCE
Θέση αρ. 1.
Από τις 17 έως τις 19 Ιουλίου 1936, υπήρξε μια στρατιωτική εξέγερση ενάντια στην κυβέρνηση της Δημοκρατίας, μια εξέγερση που υποστηρίχθηκε από την Εκκλησία, την πλειοψηφία του Στρατού, τους φασίστες, την αστική...

Πηγή του κειμένου που ακολουθεί είναι το βιβλίο του Edward Micklethwaite Curr, The Australian Race: its origin, languages, customs, place of landing in Australia, and the routes by which it spread itself over that continent, Τόμος 1, σσ. 100–105. Μελβούρνη: John Ferres, Government Printer· Λονδίνο: Trübner & Co., Ludgate Hill, 1886.
Ένα ζήτημα ιδιαίτερου ενδιαφέροντος σε σχέση με τους Αβορίγινες είναι η ιστορία της επαφής τους με εμάς. Όσο μπορούμε να κρίνουμε από την έως τώρα εμπειρία, η εξαφάνιση των άγριων αυτών φυλών φαίνεται αναπόφευκτη και μάλιστα σε όχι πολύ μακρινό χρονικό διάστημα. Οι συνθήκες που έχουν ήδη οδηγήσει...
Σοφία Πολίτου Βερβέρη
Βρίσκω αντικείμενα που υποδηλώνουν
σχεδιασμό σε τοπία ακόμη αδιάβρωτα.
Με όλη τη σκοτεινή ύλη του σύμπαντος
μαζεμένη στο ένα πνεμόνι,
εξετάζω τα γενετικά μοτίβα
που μαρτυρούν πότε οι άνθρωποι
έμαθαν για πρώτη φορά να μιλούν,
σε ανοιχτές εκτάσεις
ή μέσα σε μισοσκότεινα καταφύγια.
Πώς η κατάρρευση ενός άστρου
έγινε ένα απροσδόκητο κέντρο βάρους,
μια αόρατη κόλλα
που κράτησε τους πληθυσμούς ενωμένους
ώσπου να γεννηθούν
κοινοί ήχοι και νοήματα.
Είμαστε μαζί όσο αποτυγχάνουν
οι ανεπιθύμητες παρεμβολές
να διαταράσσουν τη συχνότητα.
Βρίσκω ολοένα και συχνότερα τον εαυτό μου να σκέφτεται όχι τι χωρίζει τους ανθρώπους, αλλά τι...
Στο κτήριο της Ελληνικής κοινότητας της Μελβούρνης στις 18/07/2019
Με τον Ελευθεριακό στο Αυτοδιαχειριζόμενο Στέκι Πέρασμα, 22/01/2018

