
Εισαγωγή
Είμαι ένας παθιασμένος οπαδός της Αλήθειας και όχι ένας λιγότερο παθιασμένος εχθρός των κακόβουλων θεωριών που χρησιμοποιεί το «Κόμμα της Τάξης», ο επίσημος αντιπρόσωπος όλων των αισχροτήτων, μεταφυσικών, πολιτικών, νομικών, οικονομικών και κοινωνικών, τωρινών και παρελθόντων, για να εξαχρειώσει και να εξανδραποδίσει τον κόσμο. Είμαι ένας φανατικός οπαδός της Ελευθερίας, αφού τη θεωρώ το μόνο μέσο με το οποίο μπορεί να αναπτυχθεί η ευφυΐα, η αξιοπρέπεια και η ευτυχία του ανθρώπου. Όχι της επίσημης «Ελευθερίας», η οποία παραχωρείται, μετρείται και ρυθμίζεται από το Κράτος, μία απάτη που αντιπροσωπεύει τα προνόμια των λίγων που στηρίζονται στην σκλαβιά όλων των υπολοίπων. Όχι της ατομικής ελευθερίας, της εγωιστικής, ποταπής και πλαστής που προωθείται από τη σχολή του Ρουσσώ και όλων των άλλων σχολών του αστικού φιλελευθερισμού, η οποία θεωρεί ότι τα δικαιώματα του ανθρώπου είναι περιορισμένα από τα δικαιώματα του Κράτους, και συνεπώς αναγκαστικά συνεπάγεται την μείωση των δικαιωμάτων του ατόμου στο μηδέν.
Όχι, εννοώ τη μόνη ελευθερία που αξίζει πραγματικά το όνομα της, την ελευθερία που συνίσταται στην πλήρη ανάπτυξη όλων των υλικών, πνευματικών και ηθικών δυνάμεων οι οποίες βρίσκονται ως λανθάνοντα προσόντα στον καθένα, την ελευθερία η οποία δεν αναγνωρίζει κανέναν άλλον περιορισμό εκτός από κείνους που θέτουν οι νόμοι της ίδιας μας της φύσης. Έτσι ώστε ορθά μιλώντας, δεν υπάρχει κανένας περιορισμός, από τη στιγμή που αυτοί οι νόμοι δεν είναι επιβεβλημένοι πάνω μας από κάποιον νομοθέτη έξωθεν ή άνωθεν υμών. Είναι έμφυτοι σε μας, σύμφυτοι, που συνιστούν την ίδια τη βάση του είναι μας, υλικού καθώς και πνευματικού και ηθικού. Συνεπώς, αντί να τους θεωρούμε ως ένα όριο, πρέπει να τους θεωρούμε ως τις αληθινές συνθήκες και την πραγματική αιτία της ελευθερίας μας.
Εννοώ αυτή την ελευθερία του κάθε ατόμου η οποία, χωρίς να σταματάει, λες και συναντάει ένα όριο, μπροστά στην ελευθερία των άλλων, βρίσκει εκεί την επιβεβαίωση της και την επέκτασή της στο άπειρο. Την απεριόριστη ελευθερία του καθενός μέσω της ελευθερίας των άλλων, την ελευθερία μέσω της αλληλεγγύης, την ελευθερία στην ισότητα. Την ελευθερία που θριαμβεύει πάνω στην κτηνώδη δύναμη και την αρχή της αυθεντίας η οποία δεν ήταν ποτέ τίποτε άλλο παρά η εξιδανικευμένη έκφραση αυτής της δύναμης, την ελευθερία που, έχοντας γκρεμίσει όλα τα θεϊκά και γήινα είδωλα, θα θεμελιώσει και θα οργανώσει ένα νέο κόσμο, αυτόν της ανθρώπινης αλληλεγγύης, πάνω στα ερείπια όλων των Εκκλησιών και όλων των Κρατών.
Είμαι ένας πεπεισμένος υποστηρικτής της οικονομικής και κοινωνικής ισότητας, επειδή γνωρίζω ότι, χωρίς αυτήν την ισότητα, η ελευθερία, η δικαιοσύνη, η ανθρώπινη αξιοπρέπεια, η ηθικότητα, και η ευμάρεια των ατόμων καθώς επίσης και η ευημερία των εθνών δεν θα είναι ποτέ τίποτε άλλο παρά ένα μάτσο ψέματα. Αλλά ως υποστηρικτής σε κάθε περίσταση της ελευθερίας, αυτής της πρώτης συνθήκης της ανθρωπότητας, νομίζω ότι η ελευθερία πρέπει να εγκαθιδρυθεί στον κόσμο από την αυθόρμητη οργάνωση της εργασίας και της κολλεκτιβιστικής ιδιοκτησίας από παραγωγικούς συνεταιρισμούς ελεύθερα οργανωμένους και ενωμένους ανά περιοχές, και από την εξίσου αυθόρμητη ένωση των περιοχών, αλλά όχι από την ανώτατη και προστατευτική πράξη του Κράτους.
Αυτό είναι το σημείο που χωρίζει κυρίως...

Συνέντευξη από την Mya Walmsley*
Η σταθερή αναβίωση του οργανωμένου Αναρχισμού στην Αγγλόσφαιρα έχει οδηγήσει σε μια εκ νέου ενασχόληση με τα θεμελιώδη στρατηγικά ζητήματα του Αναρχισμού. Με ποιον τρόπο πρέπει να δομηθεί μια επαναστατική οργάνωση; Πώς πρέπει να αγωνίζεται μια επαναστατική οργάνωση για μεταρρυθμίσεις; Ποιο ρόλο παίζει η επαναστατική οργάνωση στην επαναστατική διαδικασία; Στην ενασχόληση με αυτά τα ερωτήματα, οι πιο καινοτόμες σύγχρονες ιδέες έχουν αναμφίβολα προέλθει από το αναρχικό κίνημα στη Λατινική Αμερική, όπου η παράδοση του οργανωμένου, ταξικού αναρχισμού αναπτυσσόταν και αγωνιζόταν με επιτυχία, ενώ στην Αγλλόσφαιρα μαράζωνε σε μια μακρά περίοδο παρακμής.
Παρά την επιρροή τους,...

Μόλις εμφανίστηκε ένα μανιφέστο, υπογεγραμμένο από τον Κροπότκιν, τον Grave, τον Μαλάτο και δώδεκα άλλους παλιούς συντρόφους, στο οποίο, απηχώντας τους υποστηρικτές των κυβερνήσεων της Αντάντ που απαιτούν μάχη μέχρι τέλους και συντριβή της Γερμανίας, παίρνουν θέση ενάντια σε κάθε ιδέα "πρόωρης ειρήνης".
Ο καπιταλιστικός Τύπος δημοσιεύει, με φυσική ικανοποίηση, αποσπάσματα από το μανιφέστο, και το ανακοινώνει ως έργο των "ηγετών του Διεθνούς Αναρχικού Κινήματος”.
Οι Αναρχικοί, που σχεδόν όλοι τους έχουν παραμείνει πιστοί στις πεποιθήσεις τους, οφείλουν να διαμαρτυρηθούν ενάντια σε αυτή την προσπάθεια να εμπλέξουν τον Αναρχισμό στη συνέχιση μιας άγριας σφαγής που ποτέ δεν υποσχέθηκε κανένα όφελος...
Στο κτήριο της Ελληνικής κοινότητας της Μελβούρνης στις 18/07/2019
Με τον Ελευθεριακό στο Αυτοδιαχειριζόμενο Στέκι Πέρασμα, 22/01/2018

