
Εισαγωγή
Ο Αναρχισμός έχει κατηγορηθεί ότι υποθάλπει ή ότι έχει αγνοήσει την Πατριαρχία. Αρκετές από αυτές τις κατηγορίες είναι αληθείς φωτογραφικά, αλλά αδικούν το Αναρχικό κίνημα συνολικά, διότι από την απαρχή της Ιδέας υπήρξαν φωνές που ζητούσαν το αυτονόητο: ότι η χειραφέτηση δεν είναι θέμα φύλου, ούτε ότι οι άντρες έχουν προτεραιότητα στην Ελευθερία. Ο πρώιμος αναρχοκομμουνιστής Joseph Déjacque (Ζοζέφ Ντεζάκ), ο πρώτος που χρησιμοποίησε την λέξη «ελευθεριακός», μαθητής του Pierre-Joseph Proudhon, γράφει μια οργισμένη επιστολή στον Δάσκαλο το 1857.
Μετάφραση: Αργύρης Αργυριάδης
Στα βάθη της Λουιζιάνα, όπου οδηγήθηκα από τις αντιξοότητες της εξορίας μου, διάβασα σε μια εφημερίδα των Ηνωμένων Πολιτειών, "La Revue de l'Ouest", ένα κομμάτι αλληλογραφίας ανάμεσα σε εσάς, τον P. J. Proudhon, και την κυρία Hericourt.
Μερικά λόγια της κυρίας Hericourt, που παρατίθενται σε εκείνο το έγγραφο, με κάνουν να φοβάμαι ότι η θηλυκή ανταγωνίστρια μπορεί να μην έχει τη δύναμη –πολεμικά μιλώντας– να αντιμετωπίσει τον βάναυσο αρσενικό αντίπαλό της.
Δεν γνωρίζω τίποτα για την κυρία Hericourt ούτε για τα γραπτά της, αν είναι συγγραφέας, ούτε για τη θέση της στη λέξη, ούτε για την προσωπικότητά της. Αλλά για να επιχειρηματολογήσουμε καλά σχετικά με τις γυναίκες, ή για να διαφωνήσουμε καλά σχετικά με τους άνδρες, η σοβαρότητα δεν είναι το μόνο που χρειάζεται. Κάποιος πρέπει να έχει δει πολλά και να έχει μελετήσει πολύ. Κάποιος πρέπει, πιστεύω, να έχει βιώσει τα προσωπικά του πάθη σε όλους τους σταθμούς της κοινωνίας, από τις ασημένιες κορυφές όπου η κακία είναι ευτυχία μέχρι τα βάθη όπου η δυστυχία αναζητά παρηγοριά στην ακολασία, Πάνω στον ανθρώπινο βράχο που χτυπιέται έτσι από τα σοκ της ζωής, μπορεί να διαβαστεί η λογική, η ανεξίτηλη αλήθεια.
Θα ήθελα να δω το ζήτημα της χειραφέτησης της γυναίκας να αντιμετωπίζεται από μια γυναίκα που έχει αγαπήσει πολύ και έχει αγαπήσει πολλούς, και η οποία στην προηγούμενη ζωή της έχει συνδεθεί τόσο με τους αριστοκράτες όσο και με τους ταπεινούς· για τη γυναίκα της φρουράς. Μπορώ να διεισδύσω και να κατανοήσω τις ιδιωτικές ή επίσημες απόψεις και τις σκέψεις της πολυτελούς μεγάλης κυρίας πιο εύκολα από ό, τι η γυναίκα του σαλονιού μπορεί να κατανοήσει τις ανοιχτές ή κρυφές στερήσεις της κόρης της φτώχειας. Ωστόσο, ελλείψει μιας άλλης Μαγδαληνής, λούζοντας τα πόδια της σταυρωμένης ανθρωπότητας με τα δάκρυά της και προσπαθώντας να την ανυψώσει σε έναν κόσμο στοιχημάτων, λόγω έλλειψης αυτής της φωνής πολιτισμένης μετάνοιας, για την έλλειψη αυτής της γυναίκας που περήφανα και δημόσια αποβάλλει όλες τις προκαταλήψεις του φύλου και της φυλής, των νόμων και των εθίμων, θα μας φέρει πίσω στον προηγούμενο κόσμο, Εγώ, ένας άνθρωπος του ανδρικού φύλου, θα προσπαθήσω να σας απαντήσω, Aliboron-Proudhon. Γιατί η χειραφέτηση της γυναίκας δεν είναι τίποτε άλλο από τη χειραφέτηση της ανθρωπότητας – και των δύο φύλων. (έμφαση του μεταφραστή)
Εσείς που έχετε στις φλέβες σας τόσο ισχυρούς επαναστατικούς παλμούς για όλα όσα σχετίζονται με την χειρωνακτική εργασία ή το γέμισμα του στομάχου, οι μεταφορές σας δεν είναι λιγότερο φλογερές, αλλά να είστε τόσο ηλίθιος και αντιδραστικός, όταν έρχεστε να σκεφτείτε τα συναισθήματα της...

Βιβλιοπαρουσίαση
Πριν από μερικά χρόνια εκδόθηκε από τους συντρόφους της συλλογικότητας Αναρχικοί για την Κοινωνική Απελευθέρωση (ΑΚΑ), «Το μικρό βιβλίο του ελευθεριακού κομμουνισμού». Πρόκειται για μια μετάφραση κειμένων από την συντακτική ομάδα του ιστότοπου libcom.org, μέλη της οποίας δραστηριοποιούνται στην Αναρχική Ομοσπονδία της Αγγλίας, στους Βιομηχανικούς Εργάτες του Κόσμου την ιστορική IWW, καθώς και σε άλλες αναρχοσυνδικαλιστικές ενώσεις.
Όπως λέει και στην εισαγωγή του: «Το βιβλίο που κρατάς στα χέρια σου δεν αποτελεί έργο κάποιων “ειδικών”, ακαδημαϊκών ή “διανοούμενων”. Είναι ένα συλλογικό έργο εργαζόμενων, άνεργων ή επισφαλών σαν εσένα.» Και είναι πράγματι έτσι διότι μέσα από έναν απλό και...

Συνηθίζουμε να κάνουμε έναν διαχωρισμό ανάμεσα στην αρχή «ο σκοπός αγιάζει τα μέσα» σε αντιπαραβολή με την αναρχική αντίληψη ότι ο σκοπός δεν αγιάζει τα μέσα και ότι τα μέσα θα πρέπει να προεικονίζουν και να εμπεριέχουν με έναν τρόπο τον σκοπό μας για μια ελεύθερη κοινωνία. Το πιο σύνηθες είναι το παράδειγμα σχετικά με την επιβολή. Ότι δεν υπάρχει περίπτωση να θες να πετύχεις τη χειραφέτηση των ανθρώπων με το ζόρι. «Δε θέλουμε να απελευθερώσουμε τους ανθρώπους, θέλουμε οι άνθρωποι να απελευθερωθούν», γράφει κάπου ο Μαλατέστα. Αυτός ο αυστηρός διαχωρισμός παρεξηγείται πολύ συχνά απ’ όσους μας ακούνε και...
Στο κτήριο της Ελληνικής κοινότητας της Μελβούρνης στις 18/07/2019
Με τον Ελευθεριακό στο Αυτοδιαχειριζόμενο Στέκι Πέρασμα, 22/01/2018

