
Σκέψεις της ομάδας *Οριζόντια Κίνηση - Για την Αναρχία και τον Ελευθεριακό Κομμουνισμό” επάνω στο διεθνές πολεμικό κλίμα της εποχής και την αναγκαία όξυνση του αγώνα ενάντια στον πόλεμο και τον εθνικισμό
Φλεβάρης 2026
Το σύνθημα "Ειρήνη στις καλύβες! Πόλεμος στα Παλάτια!", μετάφραση ενός γνωστού συνθήματος της Γαλλικής Επανάστασης, αποτέλεσε την εναρκτήρια πρόταση του παράνομου ριζοσπαστικού φυλλαδίου "Ταχυδρόμος της Έσσης" που κυκλοφόρησε το 1834 στην Γερμανία, εν μέσω μιας περιόδου λαϊκών εξεγέρσεων της φτωχής αγροτιάς. Εκφράζει την ανάγκη για ενότητα και πάλη των υποτελών τάξεων (καλύβια) έναντι των προνομιούχων καταπιεστών τους (παλάτια). Tο σύνθημα οικειοποιήθηκαν αργότερα διάφορα πληβειακά επαναστατικά κινήματα, όπως το αναρχικό Μαχνοβίτικο Κίνημα στην Ουκρανία (1917-1921) που το έφερε περήφανα στα λάβαρα του.
Ένας κόσμος που μαστίζεται από τον πόλεμο και τον θάνατο...
Η γενοκτονία που συνεχίζει να διαπράττει το σιωνιστικό Κράτος του Ισραήλ στην Παλαιστίνη. Οι μαζικές σφαγές του εμφυλίου πολέμου στο Σουδάν. Η εισβολή της Ρωσίας και ο πόλεμος στην Ουκρανία. Οι διαρκείς συγκρούσεις στην Μέση Ανατολή και η επίθεση των αναβαπτισμένων τζιχαντιστών της Συριακής Κυβέρνησης στην Ροζάβα. Οι εκατοντάδες νεκροί της εξέγερσης στο Ιράν και οι θανατηφόρες φασιστικές πρακτικές του ICE στις ΗΠΑ. Τα αμέτρητα νεκρά κορμιά μεταναστ(ρι)ών στην Μεσόγειο. Όλα τα παραπάνω, κι ακόμη περισσότερα που πιθανώς δεν μαθαίνουμε ποτέ από τα δελτία ειδήσεων και συμβαίνουν σε γωνίες του πλανήτη μακριά από το καπιταλιστικό κέντρο, συνθέτουν το μωσαϊκό του θανάτου που επιφυλάσουν τα Κράτη και το Κεφάλαιο στις καταπιεσμένες και τους εκμεταλλευόμενους όλου του πλανήτη και έρχονται να προστεθούν στην καθημερινή φτώχεια, την μιζέρια, την ακρίβεια, την ανεργία που χτυπούν πλέον ακόμη και την "ανεπτυγμένη Δύση" ή μάλλον καλύτερα, την εργατική τάξη της. Το καπιταλιστικό σύστημα βρίσκεται σε παρατεταμένη κρίση και παρακμή, σαπίζει και στην προσπάθεια του να αναπαραχθεί, γεννάει τέρατα.
Τα στρατόπεδα χωρίζονται ξανά...
Ο Ντόναλντ Τραμπ εκλέχθηκε για δεύτερη φορά στην ηγεσία των ΗΠΑ με την υπόσχεση να "βάλει τέλος στους πολέμους". Με ποιον τρόπο το εννοούσε αυτό, έγινε σύντομα κατανοητό. Επίσπευση της γενοκτονίας στην Γάζα με πλήρη στήριξη στο Ισραήλ, "ειρηνευτικοί" ή "προληπτικοί" βομβαρδισμοί μιας σειράς κρατών (Ιράν, Νιγηρία κλπ), επέμβαση σε γειτονικές χώρες με αστείες δικαιολογίες (Βενεζουέλα) και απειλές για εισβολή (Κούβα, Κολομβία, Ιράν) ή και προσάρτηση ολόκληρων περιοχών (Γροιλανδία). Η θέληση του να εφαρμοστεί σκληρά το δόγμα Μονρόε στο Δυτικό ημισφαίριο και η ηγεμονία των ΗΠΑ - πολιτική, στρατιωτική, οικονομική - να μην αμφισβητείται από κανέναν, συνοδεύεται από την βαθύτερη εμπλοκή σε περιοχές όπου τα παραδοσιακά αμερικανικά συμφέροντα έβρισκαν εμπόδια, όπως στην Μέση Ανατολή. Η παροχή στήριξης σε κυβερνήσεις ανδρείκελα (Αργεντινή) ή η απόπειρα εγκαθίδρυσης νέων (Παχλαβί στο Ιράν) είναι μια συνήθης τακτική. Την ίδια ώρα, ο Τραμπ δείχνει να χαλάει τις σχέσεις του με παραδοσιακούς του εταίρους (Ε.Ε.), να ναρκοθετεί την σταθερότητα πολεμικών συμμαχιών (ΝΑΤΟ), να αμφισβητεί την εγκυρότητα διεθνών θεσμών (ΟΗΕ) και να δημιουργεί νέους, πλήρως ελεγχόμενους από τις ΗΠΑ (Συμβούλιο για την Ειρήνη στην Γάζα). Η διαφαινόμενη απεμπλοκή των ΗΠΑ από τον πόλεμο στην Ουκρανία φαίνεται πως θα έρθει όχι με την περαιτέρω στήριξη του Ζελένσκι, όπως επιθυμούν οι Ευρωπαϊκές κυβερνήσεις έχοντας ρίξει πολλά δις δολάρια, αλλά μέσω...

Αυτή την στιγμή εκτυλίσσεται μια μεγάλης έντασης πολεμική αντιπαράθεση με επίκεντρο την Μέση Ανατολή, με ανταλλαγές βαλλιστικών πυραύλων, αεροπορικούς βομβαρδισμούς και ανοιχτές απειλές γενικευμένης σύρραξης με την άμεση ή έμμεση εμπλοκή όλο και περισσότερων κρατών στον ιμπεριαλιστικό πόλεμο που μαίνεται.
Τα γρανάζια του πολέμου κινεί η αμερικανο-ισραηλινή συμμαχία μακελλάρηδων, σε σύγκρουση με το θεοκρατικό κράτος του Ιράν, έπειτα από την στρατιωτική επέμβαση της πρώτης στα ιρανικά εδάφη, που είχε ως αποτέλεσμα την δολοφονία του ανώτατου ηγέτη του Ιράν Αλί Χαμενεΐ. Ο θάνατος του Χαμενεΐ σηματοδοτεί την κλιμάκωση ενός πολέμου που έρχεται ως συνέχεια της σύγκρουσης Ισραήλ-Ιράν ενώ ταυτόχρονα αποτελεί...

Γιατί τμήματα της Aριστεράς συγκρούονται για τη Βενεζουέλα, τη Συρία, την Ουκρανία και πιο πρόσφατα για το Ιράν; Ορισμένοι αριστεροί υποστηρίζουν την αντίσταση τόσο απέναντι στην κρατική καταπίεση όσο και στον ιμπεριαλισμό. Άλλοι εκφράζουν έντονη υποστήριξη προς τους κρατικούς γραφειοκράτες και το «δικαίωμά» τους να καταστέλλουν διαδηλώσεις, συγχέοντας κάθε τοπική αντίσταση με δραστηριότητα της CIA ή της Mossad. Για τους δεύτερους, το υπονοούμενο είναι ότι οι άνθρωποι σε αυτές τις χώρες και στη διασπορά δεν μπορούν να έχουν αξιόπιστα παράπονα — τουλάχιστον όχι παράπονα που μπορούν να επιλυθούν όσο τα κυρίαρχα ιμπεριαλιστικά συμφέροντα επιδιώκουν τις δικές τους ατζέντες σε...
Στο κτήριο της Ελληνικής κοινότητας της Μελβούρνης στις 18/07/2019
Με τον Ελευθεριακό στο Αυτοδιαχειριζόμενο Στέκι Πέρασμα, 22/01/2018

