
Daniel Rashid*
*Σημείωση του μεταφραστή στην ελληνική γλώσσα: Το ακόλουθο κείμενο είναι μια κριτική προσέγγιση του προγράμματος της Black Rose Anarchist Federation (BRRN - από τις ΗΠΑ), με τίτλο «Turning the Tide». Το ντοκουμέντο αυτό δεν έχει μεταφραστεί στα ελληνικά, αλλά για όποιον/αν ήθελε να το διαβάσει βρίσκεται εδώ: https://www.blackrosefed.org/about/program/ και εδώ: https://theanarchistlibrary.org/library/black-rose-anarchist-federation-turning-the-tide Ο Daniel Rashid είναι μέλος της Anarchist Communist Federation (ACF) στην Αυστραλία.
Η δημοσίευση του προγράμματος της Black Rose Anarchist Federation (BRRN - από τις ΗΠΑ), «Turning the Tide», ήταν ιδιαίτερα σημαντική. Οι σταθερές αναρχικές οργανώσεις είναι σπάνιες και τα λεπτομερή πολιτικά προγράμματα τέτοιων οργανώσεων ακόμη σπανιότερα. Τα μέλη της αυστραλιανής αναρχικής κομμουνιστικής τάσης έχουν εμπνευστεί από τη Black Rose από την πρώτη στιγμή της εμφάνισής της, και η επίμονη δραστηριότητά της μάς ώθησε να κάνουμε περισσότερα και να οργανωθούμε καλύτερα. Γνωρίζαμε επίσης ότι η Black Rose είχε περάσει πολύ χρόνο ανασυγκροτούμενη έπειτα από μια σοβαρή εσωτερική κρίση, γι’ αυτό ήταν ανακούφιση να τη δούμε επιτέλους να στρέφεται ξανά προς τα έξω.
Αν και υπάρχουν πολλά θετικά στοιχεία στο «Turning the Tide» -στα οποία δεν θα επεκταθώ ιδιαίτερα εδώ- τελικά υπάρχουν και αρκετά σημεία για τα οποία διατηρώ επιφυλάξεις. Σκοπός μου δεν είναι να επιτεθώ στη Black Rose, αλλά να εκφράσω αυτές τις διαφωνίες με τρόπο που ελπίζω να είναι παραγωγικός. Επιπλέον, αν και αυτό το άρθρο αφορά άμεσα τη Black Rose, εξετάζει επίσης προβλήματα του especifismo γενικότερα και προτείνει ορισμένες εναλλακτικές κατευθύνσεις. Ελπίζω, λοιπόν, ότι θα συμβάλει σε μια ευρύτερη συζήτηση γύρω από την αναρχική στρατηγική και ειδικότερα τη στρατηγική των οργανωμένων αναρχικών κομμουνιστών.
Για να είμαι σαφής, αυτό το άρθρο δεν αποτελεί σε καμία περίπτωση συλλογική δήλωση των αυστραλιανών οργανώσεων. Εγώ και μόνο φέρω την ευθύνη για το περιεχόμενό του και ασφαλώς δεν ισχυρίζομαι ότι όλοι συμφωνούν μαζί μου! Ωστόσο, αποτελεί προϊόν συνεχών συζητήσεων που κάνουμε εδώ και καιρό πάνω σε αυτό το θέμα (σ.τ.μ.: οι συζητήσεις αυτές οδήγησαν στην ίδρυση της Anarchist Communist Federation στην Αυστραλία τον Ιανουάριο του 2025) και ίσως βοηθήσει τους συντρόφους στο εξωτερικό να κατανοήσουν καλύτερα γιατί, για παράδειγμα, προτιμούμε να αντιλαμβανόμαστε την πολιτική μας ως «εργατική ταξική εξουσία» (working class power) και όχι ως «λαϊκή εξουσία» (popular power).
Καπιταλισμός εναντίον συστήματος κυριαρχίας
Το πιο άμεσο πρόβλημα με το «Turning the Tide» αφορά την κατανόησή του για την τάξη, κάτι που δημιουργεί δυσκολίες και στις πιο συγκεκριμένες πολιτικές εκτιμήσεις που παρουσιάζονται αλλού στο κείμενο. Η ιδιαίτερη ταξική ανάλυση που υιοθετείται προβάλλεται ήδη από την αρχή, στην εισαγωγή της ενότητας «δομική ανάλυση». Εκεί αναφέρεται ότι ο κόσμος είναι διαιρεμένος «ανάμεσα στους λίγους που κυριαρχούν και στους πολλούς που κυριαρχούνται [...] αυτή η βαθιά ριζωμένη διαίρεση είναι προϊόν των βασικών δομών που καθορίζουν την κοινωνία μας: του καπιταλισμού, του κράτους, της ετεροπατριαρχίας, του ιμπεριαλισμού, της εποικιστικής αποικιοκρατίας και της λευκής υπεροχής». Μια κεντρική έννοια εδώ είναι η εξουσία, την οποία αντιλαμβάνονται ως ουδέτερη έννοια (1) και ως κάτι που «μοιράζεται από τον συνεχιζόμενο αγώνα μεταξύ κοινωνικών δυνάμεων στην κοινωνία, ιδιαίτερα μεταξύ των κυρίαρχων και των κυριαρχούμενων τάξεων» (σελ. 9).
Για να διευκρινίσουμε: το...

Dani Palleiro*
Οι ελευθεριακές σοσιαλιστικές ιδέες βρήκαν στη Γαλικία ένα γόνιμο πεδίο εξάπλωσης από τη στιγμή που, στο τελευταίο τρίτο του 19ου αιώνα, έφτασαν στη χώρα ορισμένοι εκπρόσωποι της μπακουνινικής τάσης της Α΄ Διεθνούς. Το αντιεξουσιαστικό ρεύμα του διεθνιστικού σοσιαλισμού ρίζωσε εύκολα σε έναν λαό που εκείνη την εποχή βρισκόταν σε διαδικασία προλεταριοποίησης, και σε μια χώρα όπου οι αρχές της αυτοδιαχείρισης, της αλληλοβοήθειας και του κολεκτιβισμού είχαν βαθιές ρίζες.
Η πρώτη έκφραση αυτού του διεθνιστικού σοσιαλισμού εμφανίστηκε στον εργασιακό τομέα, με την ίδρυση το 1871 των τοπικών εργατικών ομοσπονδιών της Κορούνια, του Φερόλ και της Ουρένσε. Ήταν οι...

Σοφία Πολίτου Βερβέρη*
Πριν μιλήσουμε για συστήματα και δομές, ας μιλήσουμε για τις σχέσεις που ζούμε μέσα σε αυτές. Το χώμα που δίνει σχήμα στα βήματά μας στη γη, ο αέρας που διασχίζει το σώμα, το νερό που μετασχηματίζεται για να μας εμπεριέχει και να το εμπεριέχουμε. Τα ίχνη που αφήνουμε χωρίς να τα καταλαβαίνουμε. «Όλα τα έμβια όντα παράγουν πολιτισμό επιφέροντας μόνιμες και μεταβιβάσιμες, από γενιά σε γενιά, τροποποιήσεις». Όλα γράφουν μια αθόρυβη ιστορία αλληλεξάρτησης. Κι όμως, αυτό που μας μαθαίνουν είναι πώς να στεκόμαστε έξω από αυτό το ζωτικό πλέγμα, ενώ τίποτα δεν επιβιώνει μόνο του δίχως...
Στο κτήριο της Ελληνικής κοινότητας της Μελβούρνης στις 18/07/2019
Με τον Ελευθεριακό στο Αυτοδιαχειριζόμενο Στέκι Πέρασμα, 22/01/2018

