
Anatoly Dubovik*
Ο Vasily Yurkov (Βασίλι Γιούρκοφ) καταγόταν από πτωχευμένη οικογένεια ευγενών. Αποφοίτησε από το τετρατάξιο δημοτικό σχολείο της Romenskoye. Περί το 1905 εντάχθηκε στο Κόμμα των Σοσιαλεπαναστατών (SR). Στα τέλη του ίδιου έτους προσχώρησε σε μια αντιπολιτευόμενη ομάδα που αρνήθηκε να υπακούσει στην κεντρική επιτροπή του κόμματος στη Romenskoye και στις αρχές του 1906, μαζί με τα υπόλοιπα μέλη της ομάδας, εντάχθηκε στους αναρχοκομμουνιστές. Ήταν μέλος της αναρχοκομμουνιστικής ομάδας «Μαύρο Κοράκι» (Black Crow) της Romne και συμμετείχε σε ένοπλες ενέργειες.
Συνελήφθη στη Romne τον Σεπτέμβριο του 1906, όταν η ομάδα διαλύθηκε. Μεταφέρθηκε στο Κίεβο και κρατήθηκε στις φυλακές Lukyanovsk. Δικάστηκε από το Στρατοδικείο της Στρατιωτικής Περιφέρειας Κιέβου, στη δίκη της ομάδας αναρχοκομμουνιστών της Romne (13–15 Αυγούστου 1907), κατηγορούμενος για τη δολοφονία ενός κατοίκου της πόλης και για συμμετοχή σε επαναστατικές απαλλοτριώσεις. Τελικά κρίθηκε ένοχος μόνο για κατοχή απαγορευμένης βιβλιογραφίας και συμμετοχή σε αναρχική οργάνωση και καταδικάστηκε σε φυλάκιση δύο ετών και οκτώ μηνών.
Εξέτισε την ποινή του στις φυλακές Lukyanovsk. Συμμετείχε σε διαμαρτυρίες κρατουμένων και τιμωρήθηκε επανειλημμένα με απομόνωση. Προσβλήθηκε δύο φορές από τύφο και λίγο έλειψε να χάσει την όρασή του. Το 1907 σκότωσε έναν προβοκάτορα μέσα στη φυλακή, γεγονός που του επέφερε νέα καταδίκη σε οκταετή κάθειρξη. Μετά τη δεύτερη καταδίκη του μεταφέρθηκε στις κεντρικές φυλακές Orlov. Από το 1911 κρατούνταν στα μεταλλεία Shelaevsky στην περιφέρεια Nizhneudinsky του Irkutsk. Το 1913 δραπέτευσε.
Στις αρχές του 1914 μετανάστευσε στις Ηνωμένες Πολιτείες με το όνομα Vladimir Osokin. Έζησε για σύντομο διάστημα στη Νέα Υόρκη, αλλά, όπως έλεγε, «δεν μπόρεσε να συνηθίσει την ατμόσφαιρα της Νέας Υόρκης», καθώς δεν βρήκε ομοϊδεάτες ανάμεσα στους εκεί αναρχικούς. Το καλοκαίρι του 1914 εγκαταστάθηκε στο McKees Rocks της Πενσυλβάνιας, όπου εργάστηκε σε εργοστάσιο. Υπήρξε ένας από τους οργανωτές της τοπικής οργάνωσης της Ένωσης Ρώσων Εργατών (Union of Russian Workers – SRR), που ιδρύθηκε στις 19 Ιουλίου 1914. Ανέπτυξε έντονη αναρχική προπαγανδιστική δράση μέσω συγκεντρώσεων και διαλέξεων σε διάφορες πόλεις της Πενσυλβάνιας, συμβάλλοντας στην ίδρυση οργανώσεων της Ένωσης στο Homestead (Σεπτέμβριος 1914) και στο Erie (Νοέμβριος 1914). Στους αναρχικούς κύκλους της Πενσυλβάνιας ήταν γνωστός ως Yuri DeBurs (ή Deburs).
Τον Απρίλιο του 1915 τα συνδικάτα στο Erie και στο McKees-Rocks διαλύθηκαν λόγω των διώξεων από την αστυνομία και τους εργοδότες. Ο «Deburs» (Yurkov) μετακόμισε στη δυτική ακτή των Ηνωμένων Πολιτειών, στην Καλιφόρνια, όπου εργάστηκε σε μεταλλουργικό εργοστάσιο στο Λος Άντζελες. Έγινε μέλος της τοπικής οργάνωσης της Ένωσης Ρώσων Εργατών και της «Ρωσικής Εταιρείας Αλληλοβοήθειας», η οποία υποστήριζε τους φυλακισμένους αναρχικούς στη Ρωσία. Υπήρξε δραστήριο μέλος του εργατικού κινήματος, οργανωτής και συμμετέχων σε απεργίες.
Στις 20 Αυγούστου 1915, τρεις Ρώσοι αναρχικοί λήστεψαν την Τράπεζα Home Saving στο Λος Άντζελες, αποσπώντας 2.400 δολάρια, τα οποία προορίζονταν για την ενίσχυση του επαναστατικού κινήματος στη Ρωσία. Από τους τρεις, ο ένας συνελήφθη σύντομα, ο δεύτερος σκοτώθηκε κατά τη σύλληψη, ενώ ο τρίτος διέφυγε. Η αστυνομία τον αναζητούσε με το όνομα Charles Butov/Boothow. Αργότερα οι αρχές μετά από έρευνες κατάλαβαν ότι πίσω από αυτό το ψευδώνυμο κρυβόταν ο Vasily Yurkov.
Στις αρχές του 1916 ο Yurkov μετακόμισε στο...

Erich Mühsam και Bertha von Suttner: ο αναρχικός αντιμιλιταρισμός και ο οργανωμένος πασιφισμός
Bernd Drücke*
Η συντακτική ομάδα του ZivilCourage μου ζήτησε να παρουσιάσω τις αναρχικές-αντιμιλιταριστικές θέσεις του Erich Mühsam (Έριχ Μύζαμ) και να αναδείξω τις διαφορές ανάμεσα στον πασιφισμό και τον αναρχικό αντιμιλιταρισμό. Θα επιχειρήσω να απαντήσω σε αυτό το ερώτημα με τη βοήθεια του Mühsam και μιας ακόμη ιστορικής προσωπικότητας: της Bertha von Suttner. Εκείνη αποτελεί εμβληματική μορφή του οργανωμένου πασιφισμού, ενώ η ζωή και το έργο του Μύζαμ τιμώνται κυρίως από αναρχικούς και αντιφασίστες.
Η Bertha von Suttner
Η Αυστριακή πασιφίστρια Bertha von Suttner, γεννημένη το...

Ένα κείμενο που δεν χάνει την επικαιρότητά του
Η σιωνιστική αποικιοκρατική πολιτική, που στηρίζεται με κάθε μέσο από τις ιμπεριαλιστικές δυνάμεις τις οποίες ταυτόχρονα και εξυπηρετεί, έχει υποτάξει την Παλαιστίνη. Μια πολιτική που καταβάλλει συνεχώς κάθε προσπάθεια στον εκτοπισμό των γηγενών πληθυσμών από την περιοχή που ελέγχει, ή τουλάχιστον στην συγκέντρωσή τους σε οριοθετημένα και ελεγχόμενα εδάφη.
Μερίδα παλαιστινίων γλύτωσε τις κρατικές προσπάθειες αποκλεισμού τους και έγιναν ισραηλινοί/ές πολίτες, βιώνοντας όμως διακρίσεις από τη νομοθεσία και τις συνηθισμένες τακτικές του κράτους. Το ισραηλινό κράτος εμμένει σε μέτρα που στοχεύουν στην απαλλοτρίωση των παλαιστινιακών εδαφών. Πρόσφατα αυτά τα μέτρα επικεντρώνονται...
Στο κτήριο της Ελληνικής κοινότητας της Μελβούρνης στις 18/07/2019
Με τον Ελευθεριακό στο Αυτοδιαχειριζόμενο Στέκι Πέρασμα, 22/01/2018

