Λεπτομέρειες

ngnm

Ιστορία Διεθνούς Αναρχικού Κινήματος

27 Φεβρουαρίου 2024

Το κείμενο αυτό γράφτηκε το 1947 από τον Rudolph Rocker, ακολουθώντας το φυλλάδιό του "Αναρχισμός και Αναρχοσυνδικαλισμός".

Αυτό το γραπτό δημοσιεύτηκε πριν από εννέα χρόνια, όταν ο ισπανικός εμφύλιος πόλεμος πλησίαζε στο τέλος του (σ.τ.μ.: 1938). Η ήττα των Ισπανών εργατών και αγροτών από το φασισμό μετά από δυόμισι χρόνια εμφυλίου πολέμου κατέστρεψε την τελευταία ελπίδα να αντιταχθεί το ρεύμα της αντίδρασης στην Ευρώπη. Η Ισπανία έγινε η νέμεση του ευρωπαϊκού εργατικού κινήματος και ιδιαίτερα του ελευθεριακού σοσιαλισμού. Ο ισπανικός λαός έπρεπε να διεξάγει τον θαρραλέο αγώνα του για ελευθερία, ανθρώπινη αξιοπρέπεια και κοινωνική δικαιοσύνη σχεδόν μόνος του, ενώ όλος ο κόσμος παρακολουθούσε απαθής αυτόν τον άνισο αγώνα. Οι λεγόμενες δυτικές δημοκρατίες αρνήθηκαν να παράσχουν στους Ισπανούς το απαραίτητο πολεμικό υλικό για τον ηρωικό τους αγώνα. Και το οργανωμένο εργατικό κίνημα στην Ευρώπη και την Αμερική, αποθαρρυμένο και κατακερματισμένο, παρέμεινε αδιάφορο ή ανίσχυρο, ενώ τα πάντα διακυβεύονταν στην Ευρώπη. Πλήρωσε ακριβά την παθητικότητά του, γιατί η Ισπανία του Φράνκο άνοιξε τον δρόμο για τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο και τις τρομερές συνέπειές του. Ακόμη και ο Sumner Wells, ο πρώην υπουργός Εξωτερικών των ΗΠΑ, αναγκάστηκε να παραδεχτεί ότι η πολιτική της χώρας του απέναντι στην Ισπανία κατά τα χρόνια εκείνα της διακυβέρνησης ήταν ένα από τα μεγαλύτερα λάθη που έκανε ποτέ η Αμερική.

Για το εργατικό κίνημα, η νίκη του Φράνκο αντιπροσώπευε μια από τις μεγαλύτερες ήττες που είχαν υποστεί ποτέ οι εργάτες της Ευρώπης. Κάτω από το καθεστώς τρόμου των στρατών του Χίτλερ, ολόκληρο το εργατικό κίνημα κατέρρευσε στη Γερμανία, τη Γαλλία, την Ιταλία, την Πολωνία, την Τσεχοσλοβακία, την Ολλανδία, το Βέλγιο, τη Νορβηγία και τις νοτιοανατολικές χώρες. από την Ευρώπη - ολόκληρη η ήπειρος έγινε μια έρημος ερειπίων, βασίλευε η πείνα και η ανείπωτη δυστυχία. Ακόμη και σήμερα, το 1947, μεγάλο μέρος της Ευρώπης μοιάζει με έρημο. Η οικονομική ζωή έχει παραλύσει, οι φυσικές πηγές πρώτων υλών έχουν εξαντληθεί, η βιομηχανία και η γεωργία είναι εντελώς αποδιοργανωμένες. Είναι αυτονόητο ότι μια τέτοια τρομερή καταστροφή δεν αφήνει αλώβητους τους ανθρώπους. Σε πολλές χώρες, οι άνθρωποι αποθρασύνθηκαν και έγιναν απαθείς ως αποτέλεσμα της τρομερής ταλαιπωρίας τους, ιδιαίτερα στη Γερμανία και την Αυστρία, όπου δεν υπήρχαν πολλές ελπίδες για γρήγορη ανοικοδόμηση της οικονομικής και κοινωνικής ζωής. Παρόλα αυτά, σχεδόν παντού υπάρχουν σημάδια αφύπνισης και ανάπτυξης νέων ιδεών που αντιμετωπίζουν την τρέχουσα κατάσταση.

Ο μόνος τρόπος για να βγούμε από το σημερινό χάος, να ανοικοδομήσουμε τις κατεστραμμένες χώρες, θα ήταν μια ομοσπονδιακή Ευρώπη με ενιαία οικονομία. Η Ευρώπη θα πρέπει να θεμελιωθεί σε νέες βάσεις, στις οποίες κανένας λαός δεν θα απομονώνεται από τεχνητά εμπόδια και δεν θα βρίσκεται υπό την κηδεμονία κανενός ισχυρότερου γείτονα. Αυτό θα σήμαινε επίσης το πρώτο βήμα προς μια παγκόσμια ομοσπονδία με ίσα δικαιώματα για κάθε λαό, συμπεριλαμβανομένων των λεγόμενων αποικιακών λαών, που μέχρι τώρα ήταν θύματα του ιμπεριαλισμού και παρεμποδίζονταν στη φυσική τους ανάπτυξη. Είναι επίσης ο μόνος τρόπος για να επιτύχουμε περαιτέρω αλλαγές και βελτιώσεις στον γενικότερο οργανισμό της κοινωνικής μας ζωής και να ξεπεράσουμε την οικονομική εκμετάλλευση και την πολιτική καταπίεση ατόμων και λαών. Μετά...

Περισσότερα …