Λεπτομέρειες

ngnm

Πολιτισμός - Τέχνη

01 Μαρτίου 2024

Μια όμορφη κυρία του υπερρεαλισμού, η Giovanna (η οποία γεννήθηκε ως Anna Voggi), "μια από τις τελευταίες μάρτυρες της σουρεαλιστικής ομάδας της δεκαετίας του 1960", σύμφωνα με τα λόγια του Richard Walter και των Les éditions du Grand Tamanoir, "μετά από μια έντονη, ασυμβίβαστη ζωή και πιστή στις ιδέες της, έφυγε σε ηλικία 92 ετών”.

Ποιήτρια, ζωγράφος, αυτόματη σκιτσογράφος και σαμποτέρ της εργασίας και της ηθικής της, η Giovanna μπήκε στον υπερρεαλισμό ολοταχώς με εμβληματικό και ηχηρό τρόπο με τις ποιητικές δράσεις "La carte absoluta" και "La crest del fire", που πραγματοποίησε με τον σύντροφο της ζωής της Jean-Michel Goutier, και στο πλαίσιο των διεθνών υπερρεαλιστικών εκθέσεων το 1965 στο Παρίσι και το 1967 στο Σάο Πάολο.

We give the floor to Abigail Susik and her must-have Surrealist Sabotage and the War on Work, to explain the first action, which inspired a Toyen photo montage:

Δίνουμε τον λόγο στην Abigail Susik και το must-have της Surrealist Sabotage and the War on Work, για να εξηγήσει την πρώτη δράση, η οποία ενέπνευσε ένα φωτομοντάζ της Toyen:

"Στη γραπτή πρότασή τους για το La Carte absolue, που παρουσιάστηκε στην υπερρεαλιστική ομάδα στο Παρίσι νωρίτερα εκείνη τη χρονιά, η Giovanna και ο Goutier όριζαν ότι θα επέκτειναν το παγκόσμιο αφιέρωμα της έκθεσης στον ουτοπικό σοσιαλιστή φιλόσοφο Charles Fourier (1772-1837), αναλογιζόμενοι τον τρόπο με τον οποίο το έργο του Fourier ασκεί κριτική σε ορισμένα έθιμα" Κοινωνική (... ) Η παράσταση ήταν μέρος αυτής της υπέρβασης των περιορισμών γι' αυτούς. Αναζητούσαν μια "καταστολή της σκηνής, των ηθοποιών, του παιχνιδιού, του σκηνικού, για μια εκρηκτική μονάδα, μια εντοπισμένη πηγή αναταραχής". Με αυτόν τον τρόπο αναδείχθηκε το θέμα που είχαν επιλέξει, το ανδρόγυνο, το οποίο αποτελούσε, κατά τη γνώμη τους, μια μορφή εκστατικής ενοποίησης που καταργούσε τον σεξουαλικό διμορφισμό και τη διαφορά φύλου. Η "εκρηκτική ενότητα" του σκηνικού μέσου απηχούσε την αντιδυαδική φύση του ανδρόγυνου που οι καλλιτέχνες σκόπευαν να επικαλεστούν”.

Και το ανακτούμε για να υπογραμμίσουμε την άποψη του Richard Walter όταν λέει ότι η Giovanna ήταν "ένας από τους τελευταίους μάρτυρες της υπερρεαλιστικής ομάδας της δεκαετίας του '60" και όχι ο "τελευταίος υπερρεαλιστής", όπως συνηθίζεται γραφειοκρατικά, γιατί υπήρξαν, υπάρχουν, θα υπάρξουν, περισσότερες πόλεις, περισσότερες γενιές, περισσότεροι μάρτυρες.
Αυτό που ήταν, είναι, θα είναι.

*Πηγή: Ediciones De La Torre Magnética