
Η bell hooks (γεννημένη ως Gloria Jean Watkins, 25 Σεπτεμβρίου 1952 – 15 Δεκεμβρίου 2021) ήταν μια σημαντική αμερικανίδα συγγραφέας, ακτιβίστρια και καθηγήτρια. Έγινε γνωστή για τη συμβολή της πάνω στην φεμινιστική πράξη και θεωρία, με αναλύσεις της σχετικά με τη φυλή, την τάξη και την πολιτική ταυτότητα άνοιξε δρόμους στα κινήματα για νέους φεμινιστικούς πειραματισμούς. Το έργο της επηρέασε θεμελιωδώς τις σπουδές φύλου, την κοινωνική θεωρία και την εκπαίδευση, ενώ συνέβαλε στη διαμόρφωση σύγχρονων αντιλήψεων γύρω από τη δικαιοσύνη και τη χειραφέτηση. Το ονοματεπώνυμό της το έγραφε πάντα χωρίς κεφαλαία.
Μερικά από τα κεντρικά θέματα που επεξεργάστηκε ήταν η αλληλεξάρτηση του φεμινισμού με τη φυλή και τη φτώχεια, καθώς και η ανάγκη για μια πιο διευρυμένη αντίληψη της φεμινιστικής θεωρίας, η οποία θα περιλάμβανε τις εμπειρίες των μαύρων γυναικών. Στην κεντρική της δουλειά, όπως στο βιβλίο «Ain’t I a Woman? Black Women and Feminism» (1981), ανέδειξε την εμπειρία των μαύρων γυναικών στην αμερικανική κοινωνία και την αλληλεπίδραση της φυλής με τον φεμινισμό.
Η φεμινιστική αγάπη
Η hooks υπογράμμισε επίσης την ανάγκη για «φεμινιστική αγάπη». Σύμφωνα με την ίδια θα μπορούσε να απελευθερώσει τους ανθρώπους από τις καταπιεστικές κοινωνικές δομές. Για την hooks η αγάπη δεν είναι απλώς ένα συναίσθημα, αλλά μια πολιτική πράξη που προϋποθέτει τον σεβασμό και την αλληλεγγύη. Η αγάπη πρέπει να είναι μια πολιτική πράξη που διέπει τις προσωπικές και κοινωνικές σχέσεις, με την έννοια ότι η αγάπη είναι συνυφασμένη με τη διαμόρφωση υγιών και ισότιμων σχέσεων, τόσο σε ατομικό όσο και σε κοινωνικό επίπεδο. Η αγάπη μέσα στην οικογένεια και στην κοινότητα, υποστηρίζοντας ότι η δημιουργία υγιών, υποστηρικτικών σχέσεων σε αυτές τις δομές μπορεί να αποτελέσει την αφετηρία για την κοινωνική αλλαγή και την προσωπική απελευθέρωση και για την ανατροπή των καταπιεστικών συστημάτων και τη δημιουργία μιας πιο δίκαιης κοινωνίας.
Το oppositional gaze
Το «oppositional gaze» είναι μια στρατηγική που δημιούργησε η Hooks, η οποία επιτρέπει στους καταπιεσμένους να μην αποδέχονται αδιαμαρτύρητα τις εικόνες που προβάλλονται από τους κυρίαρχους πολιτισμικούς και κοινωνικούς θεσμούς, αλλά αντίθετα να τις αμφισβητούν και να τις ανατρέπουν. Το βλέμμα αυτό δεν είναι παθητικό, αλλά ενεργό και αντιστασιακό, και προσφέρει τη δυνατότητα αναγνώρισης και αμφισβήτησης των κυρίαρχων αφηγήσεων που συνήθως περιθωριοποιούν ή υποτιμούν τις εμπειρίες των μαύρων και των γυναικών.
Το oppositional gaze είναι επίσης συνδεδεμένο με την έννοια της αντίστασης στην υποτιμητική αναπαράσταση των μαύρων σωμάτων στον κινηματογράφο και στην κοινωνία γενικότερα. Η hooks τονίζει ότι το βλέμμα μπορεί να είναι μια μορφή εξουσίας και ότι οι καταπιεσμένες κοινότητες μπορούν να επανακαθορίσουν τη σχέση τους με τις εικόνες που τους αφορούν, ανακτώντας την ελευθερία να ερμηνεύουν και να βλέπουν διαφορετικά τον κόσμο γύρω τους.
*Αναδημοσίευση από εδώ: https://adespotos.org/2024/12/15/san-simera-bell-hooks/ Ο τίτλος έχει αλλάξει από εμάς.
Στη φωτογραφία η bell hooks τον Δεκέμβριο του 1996 στη Νέα Υόρκη. Φωτογραφία: Karjean Levine/Getty Images
...
Βυθιστείτε στον υποβλητικό κόσμο της Käthe Kollwitz, μιας οραματικής Γερμανίδας χαράκτριας, το έργο της οποίας μιλά στην καρδιά του ανθρώπινου πόνου και της ανθεκτικότητας.
Γεννημένη το 1867, η μαεστρία της Kollwitz στη χαρακτική, τη λιθογραφία και τις ξυλογραφίες αποτύπωσε με γλαφυρό τρόπο τους αγώνες της εργατικής τάξης και την τραγωδία του πολέμου. Η βαθιά συναισθηματική και κοινωνικά συνειδητοποιημένη τέχνη της ξεπερνά τον χρόνο, καθιστώντας την μια από τις σημαντικότερες μορφές της σύγχρονης χαρακτικής.
Ως καλλιτέχνης και ακτιβίστρια, η Kollwitz αφιέρωσε τη ζωή της στην υπεράσπιση της ειρήνης και της κοινωνικής δικαιοσύνης.


Wayne Price*
Μετά τις εθνικές εκλογές του Νοεμβρίου του 2024 υπήρξε ένα βουνό από επανεκτιμήσεις, αλληλοκατηγορίες, αναθεωρήσεις και απελπισίες - από φιλελεύθερους και ριζοσπάστες. Κάποιοι κατηγορούν τον λαϊκό ρατσισμό και σεξισμό για την ήττα μιας μαύρης υποψήφιας γυναίκας. Άλλοι σημειώνουν ότι ένας ρατσιστικός νατιβισμός (σ.τ.μ.: nativism, δηλαδή τοπικισμός) οδήγησε σε έναν υστερικό φόβο για τους Μεξικανούς και άλλους μετανάστες. Αυτός ήταν ένας φόβος που οι Ρεπουμπλικάνοι ανέδειξαν, αλλά και οι Δημοκρατικοί εκμεταλλεύτηκαν. Έχει αναφερθεί η αλαζονεία και ο ελιτισμός των Δημοκρατικών. Άλλοι εστιάζουν στην οικονομική δυστυχία των ανθρώπων της εργατικής τάξης, στους καθηλωμένους μισθούς τους, στις επιπτώσεις του πληθωρισμού, στην...
Στο κτήριο της Ελληνικής κοινότητας της Μελβούρνης στις 18/07/2019
Με τον Ελευθεριακό στο Αυτοδιαχειριζόμενο Στέκι Πέρασμα, 22/01/2018

