
Αυτή η σύντομη ιστορία καλύπτει την περίοδο από το 1956, όταν ιδρύθηκε η Sydney Anarchist Group (SAG - Αναρχική Ομάδα του Σίδνεϊ) η πρώτη αναρχοσυνδικαλιστική οργάνωση στην Αυστραλία. Η SAG αποτελούνταν από μέλη του βουλγαρικού τμήματος της IWA (International Workers’ Association - Διεθνής Ένωση Εργατών), που ονομαζόταν επίσης Εθνική Συνομοσπονδία Εργασίας- και ήταν γνωστή στα αγγλικά με το ακρωνύμιο CNT-B (Bulgaria). Πολλά από τα μέλη της είχαν πολεμήσει εναντίον των ναζιστικών στρατευμάτων κατοχής σε οργανωμένες αντάρτικες ομάδες της CNT-B.
Η SAG έθεσε ως στόχο της τη δημιουργία ενός αναρχοσυνδικαλιστικού συνδικάτου ξεχωριστά και σε αντίθεση με τα ρεφορμιστικά συνδικάτα που εξαρτώνται από τα πολιτικά κόμματα. Η πρώτη δημόσια δραστηριότητά της ήταν η διανομή ενός φυλλαδίου σε πορεία για την Εργατική Πρωτομαγιά από το New South Wales Trades and Labour Council (Εργατικό Κέντρο Νέας Νότιας Ουαλίας), το οποίο περιέγραφε την πρακτική και τη μεθοδολογία του αναρχοσυνδικαλισμού.
Η SAG ασχολήθηκε με το έργο της αλληλεγγύης προς τα εξόριστα μέλη της CNT-B σε όλο τον κόσμο, ιδίως στη Γαλλία, όπου η πλειοψηφία των μελών της CNT-B αναζήτησε καταφύγιο από τις διώξεις της υποστηριζόμενης από τη Σοβιετική Ένωση κυβέρνησης του Πατριωτικού Μετώπου. Η SAG εξέδιδε το έντυπο «Our Road» (Ο Δρόμος μας) στη βουλγάρικη γλώσσα μέχρι το 1991. Η Γραμματεία της εξόριστης CNT-B μεταφέρθηκε από το Παρίσι στο Σίδνεϊ το 1968.
Η SAG συνεργάστηκε, επίσης, ενεργά με ριζοσπάστες και ακτιβιστές που συμπαθούσαν τον αναρχισμό στα τέλη της δεκαετίας του '50 και στις αρχές της δεκαετίας του '60, που σχετίζονταν με τη γενικότερα ελευθεριακή πρωτοβουλία «Sydney Push» και ίδρυσε το «Anarchist Cellar» (Αναρχικό Κελλάρι) στο Paddington το 1966, κυρίως ως χώρο για συναντήσεις και ομάδες ανάγνωσης για την προώθηση των μεθόδων του αναρχοσυνδικαλισμού.
Μέλη της SAG, ιδιαίτερα ο Georg Hristov και ο Alex Boneff, έπαιξαν καθοριστικό ρόλο στην οργάνωση της Αναρχοσυνδικαλιστικής Διάσκεψης που ίδρυσε την Anarcho-Syndicalist Federation (ASF - Αναρχοσυνδικαλιστική Ομοσπονδία) το 1986. Με την ίδρυση της ASF Sydney, η SAG διαλύθηκε επίσημα και τα μέλη της εντάχθηκαν σε αυτήν.
Τον Δεκέμβριο του 1965, μια ομάδα Ισπανών εξόριστων της CNT που είχαν μεταναστεύσει στην Αυστραλία ως πρόσφυγες υπό την αιγίδα της Ύπατης Αρμοστείας των Ηνωμένων Εθνών για τους Πρόσφυγες (UNHCR), συγκροτήθηκαν σε ομάδα με την ονομασία Grupo Cultural Etudios Sociales de Melbourne (Ομάδα Πολιτιστικών και Κοινωνικών Σπουδών Μελβούρνης) και είχαν ως αρχικό κύριο μέλημα της δραστηριότητάς τους την αλληλεγγύη και την υποστήριξη των φυλακισμένων μελών της CNT.
Τα εξόριστα Τμήματα της IWA στην Αυστραλία 1956-1985
1956: Το εξόριστο Τμήμα της CNT-B (Βουλγαρία) ιδρύεται στο Σίδνεϊ και λειτουργεί με το όνομα Sydney Anarchist Group (SAG). Ξεκινά η έκδοση της εφημερίδας «Our Road» της CNT-B στην Αυστραλία.
1965: Το εξόριστο Τμήμα της CNT (Ισπανία) ιδρύεται στη Μελβούρνη.
1966: Οι σύντροφοι της CNT-B ιδρύουν το «Anarchist Cellar» στην Glenmore Rd., στο Paddington του Σίδνεϊ. Ιδρύεται η (ισπανόφωνη) ομάδα Cruz Negra Anarquista (Αναρχικός Μαύρος Σταυρός) στη Μελβούρνη, η οποία ξεκινά την έκδοση του «Acracia».
1968: Η Γραμματεία της CNT-B μεταφέρεται από το Παρίσι στο Σίδνεϊ.
1973: Η «Acracia» αρχίζει να εκδίδεται δίγλωσση στα ισπανικά και στα αγγλικά.
1975 Ιανουάριος: Ιδρύεται η...

Ο αναρχισμός, ακόμη και όταν εξετάζεται σοβαρά, μπορεί να σημαίνει διαφορετικά πράγματα για διαφορετικούς ανθρώπους. Ανάλογα με την αντίληψή τους για τον όρο, η ύπαρξη των αναρχικώ στην Αυστραλία το 1970 θα φανεί ως μια εκδήλωση της εξωτερικής ανθρώπινης φύσης, μια ρομαντική αντίδραση στην «αξιοσέβαστη ή αστική» κοινωνία μας, ένας αναχρονισμός ή απλώς ένας απόλυτος παραλογισμός. Έτσι, πριν δώσουμε την ιστορία του κινήματος στη σύγχρονη Αυστραλία, ίσως είναι πολύτιμο να περιγράψουμε εν συντομία διάφορους τρόπους θεώρησης του αναρχισμού.
Ορισμένοι ιστορικοί του αναρχισμού τον βλέπουν ως μια ιδέα παρούσα ή δυνητικά παρούσα σε όλες τις πολιτισμένες κοινωνίες. Αυτή η...

«Τα οκτώ χρόνια και οκτώ μήνες που πέρασα στη φυλακή, κατά τη διάρκεια των οποίων ήμουν αλυσοδεμένος χειροπόδαρα (ως «ισοβίτης») και υπέφερα από μια σοβαρή ασθένεια, δεν κατάφεραν να κλονίσουν την πίστη μου στην ορθότητα του αναρχισμού. Για μένα αναρχισμός σήμαινε τον αγώνα ενάντια στο κράτος ως μορφή οργάνωσης της κοινωνικής ζωής και ως μορφή εξουσίας πάνω σε αυτή την κοινωνική ζωή. Αντιθέτως, με πολλούς τρόπους η θητεία μου στη φυλακή βοήθησε στην ενίσχυση και ανάπτυξη των πεποιθήσεών μου. Εξαιτίας τους με είχαν συλλάβει οι αρχές και με είχαν κλείσει “ισόβια” στη φυλακή. Πεπεισμένος ότι η ελευθερία, η ελεύθερη εργασία,...
Στο κτήριο της Ελληνικής κοινότητας της Μελβούρνης στις 18/07/2019
Με τον Ελευθεριακό στο Αυτοδιαχειριζόμενο Στέκι Πέρασμα, 22/01/2018

