
Απόσπασμα από την απολογία του Gustave Herve στο δικαστήριο κατά τη διάρκεια της δίκης του στα 1905 για «αντιμιλιταριστικές» δραστηριότητες
Οι σημαίες είναι μονάχα εμβλήματα· δεν έχουν καμία αξία πέραν αυτού που αντιπροσωπεύουν. Τι, λοιπόν, εννοούμε με τον όρο πατρίδα ή έθνος; Τι είναι όλες οι πατρίδες σήμερα; Επιτρέψτε μου, κύριοι του δικαστηρίου, να δώσω ένα παράδειγμα, ένα είδος παραβολής, που θα σας επιτρέψει να κατανοήσετε καλύτερα τα συναισθήματα μας.
Οι πατρίδες – όλες οι πατρίδες ή έθνη, όποια κι αν είναι η κυβερνητική ετικέτα με την οποία επισημαίνονται – αποτελούνται από δύο ομάδες ανθρώπων, η μία μακράν η λιγότερο πολυάριθμη, η άλλη αγκαλιάζει την τεράστια πλειοψηφία του λαού.
Η πρώτη ομάδα βρίσκεται σε ένα μεγάλο τραπέζι, όπου τίποτα δεν λείπει. Στην κεφαλή του τραπεζιού, στην τιμητική θέση, κάθονται οι μεγάλοι χρηματοδότες. Μερικοί είναι Εβραίοι, ναι· άλλοι είναι Καθολικοί· άλλοι, πάλι, είναι Προτεστάντες ή Ελευθερόφρονες. Μπορεί να διαφωνούν σε ορισμένα θρησκευτικά ή φιλοσοφικά ζητήματα, ακόμα και σε ζητήματα που παρουσιάζουν ενδιαφέρον, αλλά, όσον αφορά εναντίον της μεγάλης μάζας του λαού, δουλεύουν από κοινού σαν κλέφτες στη μοιρασιά.
Στα δεξιά και στα αριστερά τους βρίσκονται οι υπουργοί, οι υψηλοί αξιωματούχοι όλων των κρατικών υπηρεσιών, πολιτικών, θρησκευτικών και στρατιωτικών, χωρίς να ξεχνάμε τους γενικούς-ταμίες, με μισθούς τριάντα, σαράντα ή εξήντα χιλιάδων φράγκων το χρόνο· λίγο πιο μακριά, το Συμβούλιο του Τάγματος των Δικηγόρων (αυτός ο ένδοξος ερμηνευτής της «Παγκόσμιας Συνείδησης») και οι κύριοι των δικαστηρίων, συμπεριλαμβανομένων των πολύτιμων βοηθών τους, δικηγόρων, συμβολαιογράφων και δικαστικών επιμελητών.
Και μετά υπάρχουν οι μεγάλοι μέτοχοι των μεταλλείων, των εργοστασίων, των σιδηροδρόμων και των ναυτιλιακών εταιρειών, καθώς και των μεγάλων καταστημάτων, μεγάλοι τσιφλικάδες και μεγάλοι γαιοκτήμονες, είναι όλοι σε αυτό το τραπέζι· όλοι εκείνοι που έχουν μονάχα μερικά φραγκοδίφραγκα υπάρχουν επίσης, στο τέλος του τραπεζιού· είναι τα μικρά ψαράκια, που έχουν, ωστόσο, όλες τις προκαταλήψεις και όλα τα συντηρητικά ένστικτα των μεγάλων καπιταλιστών.
Αχ! κύριοι του δικαστηρίου, είμαι σίγουρος ότι βρίσκεστε ανάμεσα σε εκείνους τους προνομιούχους που κάθονται στο τραπέζι. Δεν είναι σε δεινή κατάσταση κανείς εκεί, για να είμαι ειλικρινής. Ως αντάλλαγμα της εργασίας του – όταν κάποιος κάνει τη δουλειά – εργασία που είναι συχνά πνευματικού χαρακτήρα, συχνά ευχάριστη, και που αφήνει πάντα άφθονο ελεύθερο χρόνο· διευθυντικό έργο που κολακεύει την περηφάνεια και ματαιοδοξία ενός ανθρώπου, απολαμβάνει κανείς μια πλήρη, πλούσια ζωή, στολισμένη με όλες τις ανέσεις και την πολυτέλεια που η πρόοδος της επιστήμης τοποθετεί στην υπηρεσία των προνομιούχων αυτού του κόσμου.
Μακριά από αυτό το τραπέζι διακρίνω ένα κοπάδι υποζύγια, καταδικασμένα σε απειλητικό, βρώμικο, επικίνδυνο και ανόητο μόχθο, χωρίς ανάπαυλα ή ανάπαυση, και, πάνω από όλα, χωρίς ασφάλεια για το αύριο· μικροεπαγγελματίες, καρφωμένοι στους πάγκους τους Κυριακές και αργίες, και όλο και περισσότερο συνθλίβονται κάθε μέρα από τον ανταγωνισμό των μεγάλων καταστημάτων· μικροί βιομηχανικοί εργοδότες, γονατισμένοι από τον ανταγωνισμό των ιδιοκτητών των μεγάλων εργοστασίων· μικροί χωριάτες ιδιοκτήτες, κακοποιημένοι από τις πολλές ώρες δουλειάς, 16 έως 18 ώρες τη μέρα, και δουλεύοντας μονάχα για να πλουτίζουν τους μεγάλους μεσάζοντες, εμπόρους αλευριού, πρακτορεία κρασιού και ζαχαρουργεία. Ακόμα πιο μακριά από το τραπέζι των ευκατάστατων βλέπω τη μεγάλη μάζα των προλετάριων, εκείνων...

Αναρχικό Στέκι Φιλοσοφικής
Στις 8 Φεβρουαρίου 2021 συμπληρώθηκαν 100 χρόνια από τον θάνατο του ηθικού φιλοσόφου, επιστήμονα γεωγράφου, πολιτικού διανοητή και αναρχικού επαναστάτη Πιοτρ Αλεξέγιεβιτς Κροπότκιν. Ο Κροπότκιν ανήκει στην γενιά των κλασικών μας στοχαστών και είναι ένας εκ των θεμελιωτών του αναρχισμού. Σε όλη του την ζωή αγωνίστηκε για τα ιδανικά του κινήματος μας, για την αποκρυστάλλωση των αξιών και των προταγμάτων του, καθώς και για την συστηματοποίηση του αναρχισμού σε μια συνεκτική κοσμοθεωρία και εφαρμοστική αντιπρόταση για την κοινωνική πρόοδο και ευημερία.
Ο Π.Α.Κροπότκιν γεννήθηκε στην Μόσχα στις 27 Νοεμβρίου του 1842. Ήταν γιός αστικής οικογένειας και κατείχε...

Περίπου δύο χρόνια αφότου γράφτηκε, το βιβλίο του Λουίτζι Φάμπρι (Δικτατορία και Επανάσταση, Luigi Fabbri 1921) σε σχέση με τη ρωσική επανάσταση, διατηρεί αναλλοίωτη τη φρεσκάδα του και παραμένει το πιο ολοκληρωμένο και οργανικό έργο που γνωρίζω σχετικά με αυτό το ζήτημα. Και μάλιστα, ήταν τα τελευταία γεγονότα στη Ρωσία που ήρθαν να επιβεβαιώσουν την αξία αυτού του βιβλίου, προσφέροντας μια έσχατη και πιο εμφανή εμπειρική απόδειξη τόσο στα συμπεράσματα που έ- βγαλε ο Φάμπρι μέσα από τα τώρα πια γνωστά γεγονότα όσο και στις γενικές αρχές που προκρίνουν οι αναρχικοί.
Το βασικό υλικό του βιβλίου αφορά μια συγκεκριμένη περίπτωση...
Στο κτήριο της Ελληνικής κοινότητας της Μελβούρνης στις 18/07/2019
Με τον Ελευθεριακό στο Αυτοδιαχειριζόμενο Στέκι Πέρασμα, 22/01/2018

