
Από τον Πρόλογο της 1ης έκδοσης (του ίδιου του συγγραφέα)
Σε όλες τις συναντήσεις των CNT και FAI προωθείται η μελέτη των γενικών βάσεων πάνω στις οποίες θα χτιστεί η νέα κοινωνία, χωρίς κράτος και καπιταλισμό. Τολμάμε να διατυπώνουμε και να συνοψίζουμε διαρκώς τις απόψεις και τις προτάσεις μας, όχι με το βλέμμα σ’ ένα μακρινό μέλλον ή προς ένα υπερβατικό ιδεώδες αλλά με το σκεπτικό μιας άμεσης προοπτικής και με τους ανθρώπους, τα τεχνικά μέσα και τις γεωγραφικές συνθήκες έτσι όπως σήμερα υφίστανται.
Ίσως η δουλειά αυτή να ήταν ελκυστικότερη αν αφοσιωνόμασταν στο να σκιαγραφήσουμε την κοινωνία του 2000, της οποίας η μορφή θα μπορούσε να ερεθίσει περισσότερο τη φαντασία. Παρά ταύτα, θεωρούμε πως είναι χρησιμότερο να ρίξουμε μια ματιά στον τρόπο που ζούμε και να διερευνήσουμε τον τρόπο που θα μπορούσαμε να ζούμε στο Εδώ και στο Τώρα – με ανοιχτό πάντως μυαλό απέναντι σε κάθε μεταγενέστερη οικονομική, κοινωνική και ηθική ανάπτυξη.
Ενώ λοιπόν περιορίζουμε την οπτική μας στο άμεσο, επικείμενο μέλλον, έχουμε παρά ταύτα ασχοληθεί μόνο με τις γενικές μορφές που θα μπορούσε να πάρει ο οικονομικός μηχανισμός της νέας κοινωνίας, χωρίς ακόμα να ‘χουμε κάνει το ίδιο και για ό,τι θα μπορούσαμε να ονομάσουμε ευρύτερα πολιτική και κοινωνική συμβίωση. Πιστεύουμε πως είναι σημαντικότερο να βρούμε λύσεις για τις απαράκαμπτες ανάγκες της σύγχρονης ανθρωπότητας. Δε θ’ ανακαλύψουμε όλες τις λύσεις, τουλάχιστον όμως θα πρόκειται για την αρχή μιας νέας εποχής, το σημείο εκκίνησης ενός νέου κεφαλαίου στην Ιστορία.
Στο πλαίσιο της δουλειάς αυτής θα συναντήσουμε πολλές ενστάσεις, θα κάνουμε διορθώσεις και προσθήκες. Όπως και να ́χει, μας οδηγεί μία και μόνη λαχτάρα: η έξοδος από την κόλαση του κράτους και του καπιταλισμού. Μακάρι κι άλλοι, εμπνευσμένοι από τις σελίδες αυτές, να φτάσουν σε απώτερα επίπεδα συγκεκριμενοποίησης ενός τέτοιου σχεδίου! πάντως, ένα κακό αλλά θετικό δημιουργικό σχέδιο, είναι προτιμότερο από κανένα: αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο προβαίνουμε στο τολμηρό αυτό εγχείρημα.
Γ ́ Μέρος: «Η Ελευθεριακή Επανάσταση»
Κεφάλαιο 1: «Οικονομία κι Ελευθερία»
Η αναρχία, δηλαδή η ελευθερία, είναι συμβατή με τις πιο ποικιλόμορφες οικονομικές συνθήκες, αρκεί οι συνθήκες αυτές να μην εμπεριέχουν την ίδια τους την άρνηση, όπως συμβαίνει στον καπιταλισμό. Μπορεί κανείς να είναι αναρχικός τόσο με το ρωμαϊκό αλέτριόσο και με το σύγχρονο τρακτέρ· μ’ ένα πρωτόλειο καλλιτεχνικό εργαστήρι ή μ’ ένα εργοστάσιο που λειτουργεί ορθολογικά· απολαμβάνοντας την αφθονία ή υποφέροντας στερήσεις· σ’ ένα άνετο παλάτι ή σε μια φτωχική παράγκα.Η αναρχία είναι μια πνευματική στάση απέναντι στη ζωή και μπορεί να εκδηλώνεται σε όλες τις μη μονοπωλιακές οικονομικές συνθήκες, διότι σ’ αυτές ο άνθρωπος μπορεί να είναι κύριος του εαυτού του, να εκφράζει τη δική του θέληση και ν’ αντικρούει κάθε εξωτερική επιβολή.
Η άρνηση της κυριαρχίας ανθρώπου πάνω σε άνθρωπο δε συνδέεται με την επίτευξη ενός συγκεκριμένου οικονομικού επιπέδου (αντίθετα με όσα ευαγγελίζεται ο μαρξισμός, που επιδιώκει να πραγματώσει το όραμά του ως απόρροιατης καπιταλιστικής ανάπτυξης). Για τον αναρχισμό, αυτό που περισσότερο λείπει είναι ένα ορισμένο επίπεδο κουλτούρας, συνείδησης της δύναμής μας και της ικανότητάς μας να αυτοκυβερνώμαστε.
Ωστόσο, και...

Félix Población*
Έφυγε από το σπίτι της και, μαζί με τον σύντροφό της Juan López Carvajal, κατατάχθηκε στη Φάλαγγα Ascaso, για να βρει το θάνατο στο μέτωπο της Huesca την πρώτη κιόλας μέρα που συμμετείχε σε μάχη
Αρκεί να δει κανείς τη λάμψη νοημοσύνης και αποφασιστικότητας στα μάτια της και την αποφασιστική έκφραση του προσώπου της για να καταλάβει ότι η Pepita Laguarda Batet ήταν μια γυναίκα με αφοσίωση, καθοδηγούμενη από μια ξεκλαθαρη, παρορμητική και ριζοσπαστική νοοτροπία. Όταν ένα πρόσωπο ξεχωρίζει ανάμεσα στα χιλιάδες των νεκρών ενός πολέμου όπως ο εμφύλιος πόλεμος στην Ισπανία, δεν μπορεί κανείς να μην...

Του Ρενόφ*
Από την ίδρυση (το Νοέμβρη του 1910) μέχρι τη θέση της εκτός νόμου, στα 1923, μετά την παλινόρθωση της δικτατορίας του Πρίμο δε Ριβέρα, η Εθνική Συνομοσπονδία Εργασίας (C.N.T.), δεν είχε ποτέ χρειαστεί ν’ αντιμετωπίσει το πρόβλημα των εκλογών. Αυτές δεν ενδιέφεραν παρά μόνο τη δεξιά που νόθευε φανερά τ’ αποτελέσματα χάρη στους τοπικούς κομματάρχες της (καθικίσμο) ή χάρη στους υποταγμένους σ’ αυτή δημόσιους υπάλληλους (πουτσεράθο). (Ή αριστερά έκανε, συνοπτικά, τα ίδια πράγματα, αλλά σε μικρότερη κλίμακα).
Η πτώση του Πρίμο δε Ριβέρα, στα 1927, και το μεταβατικό καθεστώς του Μπερενγκέρ, οδήγησαν στις εκλογές για την...
Στο κτήριο της Ελληνικής κοινότητας της Μελβούρνης στις 18/07/2019
Με τον Ελευθεριακό στο Αυτοδιαχειριζόμενο Στέκι Πέρασμα, 22/01/2018

