Λεπτομέρειες

Yuri Glushakov

Ιστορία Διεθνούς Αναρχικού Κινήματος

13 Ιουλίου 2020

• ιστορία αναρχικού κινήματος
• αναρχικό κίνημα
• κοινωνικοί αγώνες
• Ρωσία
• κομμουνισμός

Yuri Glushakov

Το 1925, η GPU (Κεντρική Πολιτική Διεύθυνση) του Gomel συνέλαβε τον εργαζόμενο συντήρησης σιδηροδρόμων Korostelev στο τμήμα διπλής γραμμής Yakimovka (στο 446 χιλιόμετρο του Δυτικού Σιδηροδρόμου). Η πρώτη σελίδα του αρχειοθετημένου φακέλου του εν λόγω κρατούμενου είναι βασικά ένα κομμάτι ενός φύλλου χαρτιού με την αρχή μιας χειρόγραφης βιογραφίας ενός F. D. Korostelev. Το φύλλο είναι τσαλακωμένο και καλυμμένο από καφέ κηλίδες, πιθανώς ίχνη αίματος, το οποίο μας επιτρέπει να υποθέσουμε ότι χρησιμοποιήθηκε η «φυσική ενεργή μέθοδος ανάκρισης» (όπως ήταν γνωστή τότε). Το επόμενο φύλλο περιέχει μαρτυρία-κατάθεση του V. V. Kolyada, ενός αναρχικού που κρυβόταν με το όνομα Korostelev.

Ο Vasily Varfolomeyevich Kolyada γεννήθηκε το Φλεβάρη του 1892 στο χωριό Tevli της περιφέρειας Volost Muravichskaya του Pruzhansky της Λευκορωσίας, σε μια οικογένεια αγροτών. Αποφοίτησε από ένα λαϊκό σχολείο. Η οικογένεια, η οποία είχε τρία παιδιά, υπέφερε από έλλειψη γης. Έτσι το 1910 ο Vasily μετανάστευσε παράνομα στην Αμερική χρησιμοποιώντας χρήματα που μάζεψαν τα αδέλφια του. Εργάστηκε στους σιδηροδρόμους. Στη Βαλτιμόρη ο Vasily προσχώρησε σε μια σοσιαλδημοκρατική οργάνωση. Ωστόσο, το 1914 προσχώρησε στην Αναρχική Ένωση Ρώσων Εργατών στην Αμερική, μετά από μια διάλεξη των αναρχοσυνδικαλιστών που παρακολούθησε. Κατά τη διάρκεια της μετανάστευσής του, ο Kolyada διατήρησε στενές σχέσεις με εξέχοντες αναρχοσυνδικαλιστές όπως τους Vladimir Shatov και Vsevolod Volin  - επικεφαλής του Επαναστατικού Στρατιωτικού Συμβουλίου του Επαναστατικού Επαναστατικού Στρατού της Ουκρανίας (Μαχνό).

Το 1917, μετά την επανάσταση του Φλεβάρη, επέστρεψε στη Ρωσία μέσω του Βλαδιβοστόκ. Τον κάλεσαν στο στρατό και έτσι ο πρώην μετανάστης βρέθηκε στο εφεδρικό 175ο σύνταγμα και στη συνέχεια στην πρώτη γραμμή κοντά στη Ρίγα. Ο Kolyada δεν ήθελε να συμμετάσχει στον ιμπεριαλιστικό πόλεμο που τον ένιωθε ξένο γι’ αυτόν, οπότε λιποτάκτησε από τον στρατό τον Αύγουστο του 1917. Έφτασε στο Πέτρογκραντ (τώρα Αγία Πετρούπολη), όπου η Προσωρινή Κυβέρνηση είχε ήδη ξεκινήσει μαζικές διώξεις των αναρχικών. Συνελήφθη και στάλθηκε ξανά στο στρατό. Στάλθηκε στην πόλη Vitsebsk guberniya της επαρχίας Dvinsk (τώρα Daugavpils) της Λετονίας και στη συνέχεια στο 118 σύνταγμα πεζικού, στα χαρακώματα. Εκεί τραυματίστηκε σε μια μάχη και του δόθηκε άδεια ενός μήνα μετά τη θεραπεία του. Πριν από την Οκτωβριανή Επανάσταση βρισκόταν στο Πέτρογκραντ, όπου συμμετείχε ενεργά στα γεγονότα. Λίγο αργότερα ταξίδεψε στο Γεκατερίνοσλαβ (τώρα Ντνιπροπετρόφσκ) στην Ουκρανία, όπου συνδέθηκε με την τοπική αναρχική ομάδα, μερικά από τα μέλη της οποίας ήταν, όπως τους έλεγε ο ίδιος,  «οι σύντροφοι Kabas, Anatolyev και Semenov» [Αρχείο της Διεύθυνσης KGB για την Περιφέρεια Gomel. Υπόθεση 574997. Φύλλο 7.]

Ως μέλος των Ερυθρών Φρουρών, το 1918 ο Kolyada υποχώρησε από το Γεκατερίνοσλαβ στο Rostov-on-Don (ο Νέστορ Μάχνο έκανε το ίδιο δρομολόγιο την ίδια εποχή). Αργότερα, βρέθηκε στο Chelyabinsk και το Omsk. Προσφέρθηκε εθελοντικά να υπηρετήσει στον Κόκκινο Στρατό και έγινε χειριστής πολυβόλων. Πέρασε στην παρανομία κατά τη διάρκεια της εξέγερσης της Τσεχοσλοβακικής Λεγεώνας.

Όταν ήρθαν οι κόκκινοι, ο Kolyada εργαζόταν ως πολιτοφύλακας της πόλης Novonikolayevsk (τώρα Novosibirsk) στη Ρωσία, από την οποία και απολύθηκε. Υπέγραψε για να εργαστεί σε μπριγάδα ανακατασκευής σιδηροδρόμων και μετά εργάστηκε στο μεταλλουργικό εργοστάσιο Chusovskoy (στο Chusovoy, του Perm), όπου συνάντησε ξανά μια ομάδα αναρχικών...

Περισσότερα …