
Την Πέμπτη, 27 Οκτωβρίου 2022, πέθανε ο Claudio Venza, βετεράνος αναρχικός αγωνιστής και καθηγητής Ιστορίας στο Πανεπιστήμιο Τεργέστης.
Γεννημένος το 1946 στην Τεργέστη. Μέλος της Ιταλικής Αναρχικής Ομοσπονδίας (FAI) , ήταν εμψυχωτής της Ομάδας Germinal της Τεργέστης και υποστηρικτής της ομώνυμης αναρχικής και ελευθεριακής εφημερίδας. Μεγάλο ήταν το πάθος του για τη σύγχρονη ιστορία, ιδιαίτερα για την Ισπανία και την Ισπανική Επανάσταση. Με πρωτοβουλία του εισήχθη το 1985 στο Πανεπιστήμιο της Τεργέστης η διδασκαλία της σύγχρονης Ισπανίας, η οποία διατηρήθηκε μέχρι το 2016) καθώς και για την ιστορία του αναρχικού κινήματος στην περιοχή του Friuli.
Σημαντική φυσιογνωμία του ιταλικού αναρχισμού από τον Μάη του '68 και μετά. Στη ζωή του συνδύασε το θεωρητικό έργο με την κινηματική δράση συμμετέχοντας στην Αναρχική Ομάδα Germinal (Gruppo Anarchico Germinal) στην Τεργέστη. Ήταν καθηγητής στο πανεπιστήμιο της Τεργέστης διδάσκοντας "Σύγχρονη ισπανική ιστορία". Ανάμεσα σε πολλές άλλες δραστηριότητές του υπήρξε μέλος της επιστημονικής επιτροπής του εξαμηνιαίου περιοδικού “Rivista Storica dell’Anarchismo”, το οποίο εκδίδεται στην Πίζα από τη Βιβλιοθήκη "Biblioteca Franco Serantini" και του περιοδικού Acronia - studi di storia dell' anarchismo e dei movimenti radicali.
Ήραν μεγάλη και καθοριστική η δέσμευσή του στην προφορική ιστορία και τη μνήμη του αναρχικού κινήματος. Κατά τη διάρκεια των περασμένων δεκαετιών ο Claudio πραγματοποίησε εκατοντάδες συνεντεύξεις με Ιταλούς και Ευρωπαίους αναρχικούς αγωνιστές, συμπεριλαμβανομένων πολλών συμμετεχόντων στην Ισπανική Επανάσταση, όπως και αγωνιστές (ιδιαίτερα ο Umberto Tommasini) από τις περιοχές Friuli και Carnia.
Από ελληνικής πλευράς υπήρξε μια σύντομη ανταλλαγή μηνυμάτων για την έκδοση στα ελληνικά του βιβλίου του “Anarchia e potere nella guerra civile spagnola (1936-1939)” (“Αναρχία και εξουσία στον ισπανικό εμφύλιο πόλεμο (1936-1939)”, το οποίο έχει χαρακτηριστεί ως μια από τις καλύτερες εργασίες για την ισπανική επανάσταση. Η εξιστόρηση των γεγονότων ξεκινάει από τα τέλη του 19ου αιώνα λίγο πριν το ταξίδι του Φανέλι στην Ισπανία.


"Δεν πειράζει που με καταδικάζουν και που αντί να με ρίξουν στα θηρία, με ρίχνουν στον πάτο ενός σκοτεινού μπουντρουμιού, γιατί σήμερα, περισσότερο από ποτέ, επαναστατώ ενάντια σε αυτό το σιδερόφρακτο καθεστώς που μας επιβάλλουν, και στη μοναξιά της φυλακής μου επικαλούμαι την ομορφιά της μελλοντικής κοινωνίας: αυτοκρατορία της ελευθερίας, βασίλειο της αγάπης, της εργασίας και της αρμονίας. Στο σκοτάδι της αιχμαλωσίας μου, βλέπω, σε μια όχι μακρινή κοινωνία, τον εργατικό, συνειδητό και ευτυχισμένο άνθρωπο, με την πιο πλήρη αρμονία, υψώνοντας ύμνους αγάπης στο μεγάλο ιδανικό της αναρχίας." Manoel Perdigão Saavedra. Δημόσια Φυλακή Saints, 1914.
Αυτό και άλλα κείμενα...

Στις 25 Οκτώβρη 1886, γεννήθηκε στην Gijón της Ισπανίας ο Eleuterio Quintanilla Prieto, ένας από τους σημαντικότερους αναρχικούς και παιδαγωγούς της Αστούριας.
Δάσκαλος και κατόπιν διευθυντής του Escuela Neutra και συνεργάτης του ελευθεριακού Τύπου. Το 1910 φυλακίστηκε μετά την καταστολή κατά των αναρχικών.
Στο ξέσπασμα του Α' Παγκοσμίου Πολέμου, υποστηρίζει τη γραμμή του Κροπότκιν και του Ζαν Γκραβ ενάντια στην ουδέτερη θέση της CNT. Εκπρόσωπος των Αστουριανών αναρχικών σε συνέδριο στη Βαρκελώνη το 1918.
Το 1939 εξορίστηκε στη Γαλλία και εγκαταστάθηκε στο Μπορντό όπου πέθανε στις 18 Ιανουαρίου 1966.
...
Στο κτήριο της Ελληνικής κοινότητας της Μελβούρνης στις 18/07/2019
Με τον Ελευθεριακό στο Αυτοδιαχειριζόμενο Στέκι Πέρασμα, 22/01/2018

