Λεπτομέρειες

Stergios

Ιστορία Διεθνούς Αναρχικού Κινήματος

25 Φεβρουαρίου 2016

• ιστορία αναρχικού κινήματος
• Ισπανία,
• αναρχοσυνδικαλισμός
• αναρχική-θεωρία

Του Αργύρη Αργυριάδη

Με αφορμή την επανέκδοση του ιστορικού βιβλίου του Μάρει Μπούκτσιν «Ισπανοί Αναρχικοί τα ηρωικά χρόνια 1868 – 1936» από τις Εκδόσεις Βιβλιοπέλαγος και την συμπλήρωση 80 χρόνων από την ισπανική επανάσταση, «το σύντομο καλοκαίρι της αναρχίας» συνεχίζει να εμπνέει μέχρι και σήμερα τον αγώνα για την ανθρώπινη χειραφέτηση. Το κείμενο αυτό αποτελεί σύνθεση των παρουσιάσεων του Μιχάλη Κορακιανίτη και Αργύρη Αργυριάδη που έγιναν το 2011-12 για την παρουσίαση της πρώτης έκδοσης του Βιβλίου μαζί με τον αείμνηστο Μιχάλη Πρωτοψάλτη, στο οποίο και αφιερώνεται στη μνήμη του αλλά και στα εκατομμύρια των Αναρχικών που έδωσαν την ζωή τους για την Αναρχία και τον Ελευθεριακό Κομμουνισμό.

Σύμφωνα με τον Έγκελς:  «Η ιστορική αποστολή  του σύγχρονου προλεταριάτου είναι να πραγματώσει την κοσμοαπελευθερωτική πράξη της μετατροπής της ατομικής ιδιοκτησίας των μέσων παραγωγής σε κοινωνική». Πέρα όμως από το οικονομικό, οι ισπανοί αναρχικοί έθεσαν επιπλέον ως κύριο ζήτημα κατά πόσον μπορούν οι άνθρωποι να αποκτήσουν πλήρη και άμεσο έλεγχο της καθημερινής τους ζωής, να διαχειριστούν την κοινωνία με το δικό τους τρόπο –όχι σαν μάζες που καθοδηγούνται από επαγγελματίες ηγέτες αλλά ως πλήρως χειραφετημένα άτομα σε ένα κόσμο χωρίς καθοδηγητές – καθοδηγούμενους, χωρίς αφέντες και σκλάβους.  Αυτό ήταν το περιεχόμενο και η «ΙΔΕΑ» που συνεπήρε τους Ισπανούς εργάτες και αγρότες 150 χρόνια πριν, και δεν είναι άλλη από την Αναρχία πάντα συνυφασμένη με τον Αναρχισμό.

 Η Αναρχία λοιπόν ως η «ΙΔΕΑ» οργάνωσης, είναι η ιστορία των αγώνων που πραγματεύεται το βιβλίο «Ισπανοί Αναρχικοί τα ένδοξα χρόνια» Μια ιστορία 68 χρόνων αγώνων που κατέληξε στο πιο όμορφο και σημαντικό κατά τη γνώμη μου κοινωνικό πείραμα του 20ου αιώνα και έλαβε χώρα στον Ισπανικό εμφύλιο την 3ετία 1936-1939 κατά την οποία οι Ακτήμονες αγρότες της Ισπανίας υπό την σκέπη του αναρχοσυνδικαλιστικού συνδικάτου της CNT προχώρησαν στην επίτευξη της κολεκτιβοποίησης, δηλαδή της κοινωνικοποίησης της αγροτικής παραγωγής εφάρμοσαν το όραμα του ελευθεριακού κομουνισμού κατέδειξαν ότι ο Αναρχισμός δεν είναι ουτοπία και μετά από 3 χρόνια έντιμου αγώνα μπορεί να ηττήθηκαν, αλλά άφησαν ανεξίτηλα την σφραγίδα τους ως παρακαταθήκη για τον μέλλον ότι η εξουσία δεν είναι αήττητη.

Σήμερα 80 χρόνια από την έναρξη του ισπανικού εμφυλίου και σχεδόν 150 χρόνια από την ίδρυση της CNT πολλά έχουν αλλάξει και ίσως αναρωτηθεί κάποιος  για το ποια είναι η αξία της επανέκδοσης ενός τέτοιου βιβλίου. Κατά την γνώμη μου το βιβλίο αυτό είναι επίκαιρο σήμερα διότι έρχεται να εξιστορήσει και να επαναφέρει μια ξεχασμένη μνήμη όχι της ιστορίας αλλά του νοήματος ότι τα κοινωνικά κινήματα και οι ιδέες δεν δημιουργούνται ξαφνικά – ούτε εν κενό, αλλά είναι αποτέλεσμα μακρόχρονου αγώνα.

Πιστεύω ότι το βιβλίο αυτό δεν θα πρέπει να το δούμε για να ηρωοποιήσουμε το παρελθόν και να δούμε το μέλλον με όρους παλιού διότι έτσι κινδυνεύουμε απλά να καταλήξουμε γραφικοί τιμητές ενός παρελθόντος που πέρασε ανεπιστρεπτί. Αντίθετα να στοχασθούμε από ότι έγινε και να κάνουμε την ιστορία μια δημιουργική εμπειρία που θα...

Περισσότερα …