
Paul Goodman*
Αυτό που είναι πιο σημαντικό, κατά τη γνώμη μου, είναι η προσοχή που δίνεται στα παιδιά και την οικογένεια ως ένα συγκεκριμένο θέμα, η επιθυμία των γονέων να ενημερώνονται και να κάνουν το καλύτερο που μπορούν, με αποτέλεσμα να μην ακολουθούν το μυαλό και τον αυθορμητισμό τους. Για να το πω με άλλο τρόπο, αυτό που είναι σημαντικό είναι η βαρύτητα που δίνεται στην Ψυχολογία στην κοινωνία μας. Γιατί η Ψυχολογία είναι κατά το μεγαλύτερο μέρος της όπως την έχει φτιάξει ο Φρόιντ και ασχολείται με προβλήματα ζήλιας, βρεφικών εξαρτήσεων, την εξουσία, υποταγή και επαναστατικότητα, και ανταγωνισμός ανάμεσα στα αδέρφια. Προβλήματα μίσους, ηθικών προκαταλήψεων και άλλους αντιδραστικούς μηχανισμούς που απορρέουν από την έλλειψη ενστίκτων. Αυτό το ενδιαφέρον για τα Παιδιά είναι φυσικά ελπιδοφόρο, γιατί η αύξηση της σοφίας δε μπορεί πάρα να βοηθήσει στην επανόρθωση καταχρήσεων, κάτι το οποίο μέχρι τώρα έχει ήδη κάνει.
Ωστόσο αυτό το ενδιαφέρον είναι επίσης από μόνο του ένα σύμπτωμα μιας ατυχούς κοινωνικής περίστασης. Ο κόσμος δίνει τόση μεγάλη προσοχή στα παιδιά, και γενικότερα στις διαπροσωπικές του σχέσεις γιατί δεν υπάρχουν άλλα πράγματα που να τους προκαλούν το ενδιαφέρον. Όχι ότι δεν υπάρχουν καθόλου, απλώς στην παρούσα κοινωνική κατάσταση δεν υπάρχουν αρκετά συναρπαστικά, διαθέσιμα και αναμφισβήτητα αυτό-αιτιολογούμενες ασχολίες, μέσω των οποίων τα άτομα μπορούν να εξασκούν την ικανότητα της πρωτοβουλίας και να χρησιμοποιούν τις ψυχικές και φυσικές δυνάμεις τους στο έπακρο. Αυτό το πρόβλημα, νομίζω, είναι βαθύτερο από τις υπάρχουσες πολιτικές και οικονομικές συνθήκες και δε νομίζω πως υπάρχει κάποια άμεση λύση που να μπορεί να το ανακουφίσει.
Διανύουμε μια φάση συλλογικών επιχειρήσεων, στην οποία αυτόνομα και προικισμένα όντα όπως οι άνθρωποι (-παιδιά) δεν έχουν ερεθίσματα, και ειδικότερα αν λάβουμε υπόψη τα χρόνια πριν ο άνθρωπος “σκουριάσει” και αποθαρρυνθεί. Επίσης το ίδιο συμβαίνει και με τις γνώσεις και την τεχνολογία της κοινωνίας μας. Επομένως, όλο και περισσότεροι είναι πιθανό να εκτονωθούν μέσω θρησκευτικών αναζητήσεων με αποτέλεσμα το φορτίο να πέφτει στην ενασχόληση με τα παιδιά και τις διαπροσωπικές σχέσεις, διότι αυτά είναι τα μόνα πράγματα για τα οποία μπορεί κανείς ατομικά να ενεργήσει και πετύχει κάτι.
Οι καλοί γονείς προσπαθούν να δώσουν όση περισσότερη ενέργεια μπορούν για τα παιδιά τους, ενώ τα παιδιά με τη σειρά τους όταν μεγαλώσουν βλέπουν ότι δεν έχουν κάπου αλλού να διοχετεύσουν αυτή την ενέργεια παρά μόνο στα δικά τους παιδιά.
Η βοήθεια προς τα παιδιά έχει το καλό ότι μπορεί να είναι ανιδιοτελής, συμπονετική και είναι υποχρέωση των προνομιούχων, ότι πιο κοντινό στον ιπποτισμό. Το πρόβλημα είναι πως πέραν αυτών που έχουν γεννηθεί δάσκαλοι, το επάγγελμα υποβαθμίζεται-γελοιοποιείται ως απλά μια σταθερή εργασία.
Ωστόσο κάπως πρέπει να κινηθούν τα γρανάζια της κοινωνίας και να παραχθούν προϊόντα. Ένας φίλος μου είπε πως η καλύτερη φροντίδα που μπορείς να δώσεις στα παιδιά είναι να τα αφήσεις ελεύθερα και απλά να είσαι δίπλα τους. Με την έκφραση “να είσαι δίπλα τους” φαντάζομαι εννοεί να προσφέρεις ασφάλεια, να τα ακούς, να παρέχεις υλικό ώστε να κάνουν το επόμενο βήμα και να απαντάς στα ερωτήματά τους. Αυτή η συμβουλή όμως είναι τόσο απλή που...
Evan Smith*
Η οργάνωση της ακροδεξιάς στην Αυστραλία δεν είναι κάτι καινούργιο. Αλλά επανειλημμένα συνασπισμοί αντιφασιστών, συνδικαλιστών αγωνιστών και κοινοτικών οργανώσεων έχουν εμποδίσει την άνοδο της ακροδεξιάς. Αυτή η ιστορία αποτελεί μια πηγή από την οποία μπορεί να αντλήσει η (γενικότερη) Αριστερά από σήμερα.
Αν υπήρχε οποιαδήποτε αμφιβολία, το 2021 κατέστησε σαφές ότι το γενικότερο αριστερό κίνημα στην Αυστραλία πρέπει να λάβει σοβαρά υπόψη του την απειλή της ακροδεξιάς. Τα μέσα ενημέρωσης εξέθεσαν τις δραστηριότητες της ακροδεξιάς σε εθνικό επίπεδο, καθώς και τους δεσμούς τους με νεοναζί στο εξωτερικό. Η αστυνομία συνέλαβε ακροδεξιούς ακτιβιστές σε σχέση με βίαια εγκλήματα...

Μου ζήτησαν να δώσω μια ομιλία στο σεμινάριο του Professor William Kolb για την κοινωνιολογία του πολεοδομικού σχεδιασμού στο Carleton College. Το παρακάτω είναι η επεξεργασμένη απομαγνητοφώνηση της ομιλίας και της συζήτησης που ακολούθησε, όπως τυπώθηκε στο CARLETON MISCELLANY, το καλοκαίρι του 1962. Το πιο ενδιαφέρον κομμάτι είναι, σίγουρα, η συζήτηση με τους φοιτητές, οι οποίοι ήταν ευφυείς και μαχητικοί.
Όλες οι περιοχές που περιλαμβάνει ο σχεδιασμός πρέπει να γίνονται αντιληπτές σαν ενότητα. Δεν γίνεται αλλιώς. Αν έχετε σκοπό να κάνετε κάποιον καλό υλικό ή κοινωνικό σχεδιασμό θα βρείτε ότι οι περιοχές είναι ενωμένες γιατί τα ανθρώπινα ζώα είναι...
Στο κτήριο της Ελληνικής κοινότητας της Μελβούρνης στις 18/07/2019
Με τον Ελευθεριακό στο Αυτοδιαχειριζόμενο Στέκι Πέρασμα, 22/01/2018

