Σε όλη τη χώρα (ΗΠΑ) οι απολύσεις και οι κατασχέσεις επιχειρήσεων αυξάνονται. Κι ενώ όλοι στεναχωριόμαστε για τους μισθούς και τα σπίτια μας, η κυβέρνηση δίνει χρήματα στις τράπεζες που είναι “πολύ πιθανόν να καταρρεύσουν”, ζητώντας τους να προλάβουν την ενδεχόμενη κατάρρευσή τους μέσω του δανεισμού. Δεν ασκούμε κανέναν έλεγχο στην Wall Street, αλλά οτιδήποτε κι αν κάνουμε για να προλάβουμε τις κατασχέσεις και τις εξώσεις από το Main Street ώς το Martin Luther King Way θα επιδράσει κατευθείαν στην τοπική οικονομία.
Λοιπόν, πώς φτάσαμε ώς εδώ; Στη δεκαετία του 1990 το ελεγχόμενο από την τότε ρεπουμπλικανική κυβέρνηση Κογκρέσο αποδόμησε τον τραπεζικό τομέα. Για χρόνια οι τράπεζες έκαναν επικίνδυνες δανειοδοτήσεις, χρεοκοπούσαν και πουλιούνταν σε άλλες τράπεζες με όλα τους τα προβλήματα. Αρκετοί δανειστές δεν γνώριζαν τους πραγματικούς όρους των δανείων τους καθώς και τον τρόπο αποπληρωμής τους. Και καθώς οι τιμές των κατοικιών ανέβαιναν οι τράπεζες ήταν αρκετά ευχαριστημένες να κερδοσκοπήσουν μέσω των στεγαστικών υποθηκών και όλων των συναφών δραστηριοτήτων.
Αλλά όταν τα επιτόκια άρχισαν να ανεβαίνουν και οι τιμές των κατοικιών να πέφτουν, αρκετοί ιδιοκτήτες δεν μπορούσαν να αντέξουν τις πιο υψηλές υποθήκες τους, ενώ δεν μπορούσαν επίσης να πουλήσουν τα σπίτια τους. Και το χειρότερο, ο νόμος περί χρεοκοπίας και προστασίας του καταναλωτή (Bankruptcy Abuse Prevention and Consumer Protection Act – BAPCPA) εισήχθηκε με τη διαδικασία του κατεπείγοντος στο Κογκρέσο το 2005, κάνοντας πιο δύσκολο το να προλάβει κανείς την κατάσχεση.
Όταν οι τράπεζες άρχισαν τις κατασχέσεις σπιτιών, συνειδητοποίησαν ότι οι ασφάλειες των υποθηκών που αγόρασαν δεν ήταν τόσο αξιόλογες όσο νόμιζαν. Και καθώς οι τράπεζες είδαν την αξία των κεφαλαίων τους να πέφτει προσπάθησαν όλες να πουλήσουν την ίδια στιγμή κάτι το οποίο προκάλεσε την αξία των κεφαλαίων τους αυτών να κάνει κατακόρυφη βουτιά προς τα κάτω. Το επόμενο βήμα ήταν, το γνωρίζετε, η κατάρρευση των τραπεζών και το σχέδιο της κυβέρνησης να τις χρηματοδοτήσει με εγγύηση.
Αρκετοί εργαζόμενοι οι οποίοι εξαρτιόνταν από όλα αυτά για να επιβιώσουν είναι αρκετά και δικαιολογημένα σκεπτικοί για τη χρηματοδότηση αυτή.
Γιατί πρέπει να ενδιαφερόμαστε για την κατάρρευση των τραπεζών και γιατί οι ενοικιαστές πρέπει να ενδιαφέρονται για τα προβλήματα των ιδιοκτητών;
Η απάντηση βρίσκεται στο ότι τα οικονομικά μας προβλήματα είναι όλα συνδεδεμένα μεταξύ τους. Η κακή διαχείριση του χρηματοπιστωτικού τομέα έχει οδηγήσει σε μια κρίσιμη στιγμή των πιστώσεων κατά την οποία αρκετές επιχειρήσεις είναι ανίκανες να πάρουν κοντοπρόθεσμα δάνεια τα οποία φυσικά τα χρειάζονται για να ανταπεξέλθουν. Χωρίς τα δάνεια αυτά, οι εταιρίες πρέπει να αγωνιστούν σκληρά για να αποκτήσουν ρευστό ή να απολύσουν τους υπαλλήλους τους. Ένα ακόμα ανησυχητικό στοιχείο είναι ότι οι εργαζόμενοι, αισθανόμενοι ανασφάλεια για το εισόδημά τους και χωρίς πρόσβαση στην καταναλωτική πίστη, θα ξοδέψουν λιγότερα προκαλώντας την απόλυση εργατών και υπαλλήλων από τις εταιρίες για να σώσουν κεφάλαια.
Στο μεταξύ, οι κατασχέσεις σπιτιών αναγκάζουν τους πρώην ιδιοκτήτες να γίνουν ενοικιαστές. Ενώ αρκετά σπίτια είναι ακόμα άδεια, οι ενοικιάσεις διαμερισμάτων...
Του Philippe Pelletier
Η γεωγραφία και ο αναρχισμός συνδέονται ιστορικά μέσω μιας ελάχιστα γνωστής αλλά ουσιαστικής ιστορίας που χρονολογείται στο δεύτερο μισό του δέκατου ένατου αιώνα και περιλαμβάνει γεωγράφους όπως ο Elisée Reclus και ο Pierre Kropotkine, που ήταν επίσης κορυφαίοι υποστηρικτές και στοχαστές του αναρχισμού. Μαζί με άλλους αναρχικούς γεωγράφους, όπως ο Leon Metchnikoff, ο Charles Perron ή ο Mikhail Dragomanov, συμμετείχαν στη συγκρότηση του αναρχικού κινήματος στη δεκαετία του 1880 στην Ευρώπη, μετά τη διάλυση της πρώτης Διεθνούς Ένωσης Εργαζομένων.
Αυτή η σύμπτωση δεν είναι τυχαία γιατί η αναρχική θεωρία και πρακτική έχουν κοινά σημεία με τη γεωγραφία, αλλά δεν...
Ως άτομα έχοντας μια κοινή εξέλιξη στη θεωρία και την πρακτική καθώς και μια εμπειρία αγώνων, έχουμε αρχίσει να κάνουμε τα πρώτα βήματα προς μια επαναστατική, αναρχική κομοουνιστική οργάνωση με μια ιδεολογική σαφήνεια.
Ως αποτέλεσμα διαλόγου τον οποίο έχουμε κάνει ως απαραίτητο μέρος της οργανωτικής μας διαδικασίας, έχουμε, πρώτα απ’ όλα, αναπτύξει μια κοινή άποψη όσον αφορά ζητήματα, τα οποία θεωρούμε πρωταρχικά, όπως οργάνωση, επανάσταση, καταπίεση και εκμετάλλευση και πατριαρχία και αγώνας των γυναικών, για τα οποία έχουμε παράγει ένα κείμενο. Με το κείμενο αυτό, από τη μια πλευρά, αυτοπροσδιοριζόμαστε και, από την άλλη πλευρά, στοχεύουμε να...
Στο κτήριο της Ελληνικής κοινότητας της Μελβούρνης στις 18/07/2019
Με τον Ελευθεριακό στο Αυτοδιαχειριζόμενο Στέκι Πέρασμα, 22/01/2018

