
Felipe Corrêa*
Ο Φελίπε Κορέα είναι Βραζιλιάνος αναρχικός. Στο κείμενο που ακολουθεί και το οποίο έχει μεταφραστεί στα αγγλικά από τον Paul Sharkey, υποστηρίζει ότι η μόνη βιώσιμη εναλλακτική λύση στη συμβατική κομματική πολιτική είναι μια αναρχική πολιτική άμεσης δράσης που βασίζεται στις αρχές της αυτοδιεύθυνσης, του φεντεραλισμού και της ελευθεριακής ηθικής. Το κείμενο δημοσιεύθηκε αρχικά με τον τίτλο “Μια αναρχική απάντηση για την πολιτική κρίση στη χώρα", στην εφημερίδα Protesta! Αριθ. 1, VIII του 2005, σε απάντηση στο σκάνδαλο δωροδοκίας Mauricio Marinho που συγκλόνισε τη Βραζιλία. Μετεφράστηκε και δημοσιεύεται θεωρώντας ότι τα γραφόμενα του συντρόφου εξακολουθούν να ισχύουν.
Είναι καιρός να συμφωνήσουμε ότι οι θεσμικές κομματικές πολιτικές δεν έχουν τύχει απαντήσεων που να προσφέρουν μια απτή άποψη ή μια λύση στα πιο πιεστικά προβλήματα της κοινωνίας, αυτά που περιστρέφονται γύρω από την ευημερία, την ευτυχία, την ελευθερία και την ισότητα για όλους μας. Γι’ αυτό μπορούμε να δούμε ότι η ελευθεριακή σοσιαλιστική εναλλακτική λύση μπορεί να είναι στο σωστό δρόμο. Το συμπέρασμά μας είναι ότι η πολιτική πρέπει να διεξάγεται εκτός του κοινοβουλευτικού πεδίου, από τους ίδιους τους ανθρώπους, στους δρόμους, μέσω της άμεσης δράσης. Με αυτό τον τρόπο, ως κίνημα, θα πρέπει να αποτελέσουμε κάτι που να προσφέρει μια πραγματική εναλλακτική λύση στη θεσμική πολιτική που έχει ήδη κουρελιαστεί.
Τρεις βασικές αρχές, οι οποίες εκτίθενται ως ακολούθως, μπορούν να σχηματίσουν ένα πλαίσιο δράσης σε αντίθεση με την κοινοβουλευτική πολιτική:
1. Αυτοδιεύθυνση. Η αυτοδιεύθυνση είναι μια κατάσταση που επιδιώκει να εξαλείψει την ιεραρχία από τον χώρο εργασίας και την ίδια την κοινότητα, εξασφαλίζοντας ότι όλοι λαμβάνουν τους καρπούς των προσπαθειών τους και μπορούν να έχουν λόγο σε θέματα που τους επηρεάζουν. Είναι αυτο-οργάνωση, μια εναλλακτική λύση στην μισθωτή εργασία και την πολιτική των πολιτικών. Οι αποφάσεις παίρνονται από όσους θίγονται από κάθε θέμα, μέσω οριζόντιων συνελεύσεων που διευκολύνουν την πλήρη συμμετοχή (στις πραγματικές συζητήσεις) από όλους. Η αυτοδιεύθυνση επιτρέπει στους ανθρώπους να έχουν αυτοί τον έλεγχο της ζωής τους, να οργανώνουν και να συζητούν για την πολιτική, με στόχο να απομακρύνουν τη διαδικασία λήψης αποφάσεων από μερικούς πολιτικούς και να τη δώσουν πίσω στον λαό. Αυτό ισοδυναμεί με την ανάκτηση της αυτοεξουσίας χάραξης πολιτικής που μας την είχαν κλέψει μέσω του είδους της κοινοβουλευτισμής πολιτικής.
2. Φεντεραλισμός. Δεδομένων των πολλαπλώνελλείψεων των δομών της αντιπροσωπευτικής δημοκρατίας το σύστημα που πρέπει να πάρει τη θέση του είναι ο φεντεραλισμός. Ο φεντεραλισμός είναι μια πολιτική ρύθμιση που αποσκοπεί στην αντικατάσταση της πολιτικής εκπροσώπησης του κόμματος από κάτι διαφορετικό, χτισμένη από τη βάση και ριζωμένη στις πραγματικές ανάγκες του λαού. Με βάση αυτή τη ρύθμιση, τα άτομα ομοσπονδιοποιούνται σε κοινότητες, οι κοινότητες σε ευρύτερες οργανώσεις και ούτω καθεξής. Στο εσωτερικό αυτών των ομοσπονδιών δεν υπάρχει ιεραρχία, οι αποφάσεις λαμβάνονται σε μη ιεραρχικές συνελεύσεις και οι εκλεγμένοι αντιπρόσωποι -εκ περιτροπής και με ανακλητότητα- μεταφέρουν απλώς τις αποφάσεις που λαμβάνονται σε αυτές τις συνελεύσεις σε πιο ευρείες ομάδες. Ο φεντεραλισμός είναι, σε αυτή τη βάση μιλώντας, αυτοδιεύθυνση στην πολιτική. Δεν αναγνωρίζει κανένα όριο και παρέχει πλήρη αυτονομία στα μέλη, δημιουργώντας ένα πολιτικό πλαίσιο στο οποίο ο...

Α. Εισαγωγή
1. Το παρόν ντοκουμέντο περιγράφει τη συλλογικά συμφωνηθείσα πολιτική του WSM όσον αφορά ολόκληρο το καταπιεστικό σύστημα των φύλων, που στο εξής ονομάζεται «Πατριαρχία», αλλά το οποίο μπορεί να αναφερθεί πιο τεχνικά ως «Cis-Ετεροθετμητική Πατριαρχία» ή «Cis-Ετεροσεξουαλική-Ανδρική Υπεροχή».
2. Σκοπός του παρόντος ντοκουμέντου είναι να περιγράψει τι πιστεύουμε ότι είναι η πατριαρχία, πώς έχει αναπτυχθεί και ποια θα μπορούσε να είναι η ελευθερία πέρα από την πατριαρχία.
3. Η Πατριαρχία είναι ένα εξαιρετικά ολοκληρωτικό, απηρχαιωμένο σύστημα που ρυθμίζει τη ζωή μας με τους πιο ιδιωτικούς, επεμβατικούς, ύπουλους και ασυνήθιστους τρόπους. Αυτός ο έλεγχος ασκείται σε όλη την...

Υπάρχουν άνθρωποι που, καλοπροαίρετα, θέτουν αυτό το ερώτημα: πώς θα ήταν δυνατόν να ζήσουμε χωρίς κυβέρνηση; Και καταλήγουν λέγοντας ότι ένας ανώτατος επικεφαλής, ένα πλήθος αξιωματούχων, μεγάλων και μικρών, όπως υπουργοί, δικαστές, νομοθέτες, στρατιώτες, οι φυλακισμένοι, οι αστυνομικοί και οι εκτελεστές είναι απαραίτητοι. Αυτοί οι καλοί άνθρωποι πιστεύουν ότι χωρίς την εξουσία θα λειτουργούσαμε αυθαίρετα, με αποτέλεσμα ο αδύναμος να είναι πάντα θύμα των ισχυρών.
Αυτό θα μπορούσε να συμβεί μόνο στην εξής περίπτωση: όταν οι επαναστάτες, μέσα από μια αδυναμία της γκιλοτίνας, θα έβγαζαν κοινωνική ανισότητα. Η κοινωνική ανισότητα είναι η πηγή όλων των αντικοινωνικών πράξεων που ο νόμος...
Στο κτήριο της Ελληνικής κοινότητας της Μελβούρνης στις 18/07/2019
Με τον Ελευθεριακό στο Αυτοδιαχειριζόμενο Στέκι Πέρασμα, 22/01/2018

