Λεπτομέρειες

Stergios

Αναρχικές Αναλύσεις - Παρεμβάσεις

04 Οκτωβρίου 2011

Λόγος ενάντια στους νεοφώτιστους “αμεσοδημοκράτες” γέρους της συστημικής κυριαρχίας

Ολοένα και περισσότερο ακούγεται από τα χείλη νεοφώτιστων κρατιστών, εθνικιστών, όψιμων υπερεπαναστατών της αριστεράς να κλείνεται σε όλες τις πτώσεις η έννοια της άμεσης δημοκρατίας, της αυτονομίας κλπ. Κομματικοί μηχανισμοί, και ηγετικά παράσιτα οσμιζόμενοι την αηδία του κόσμου απέναντι στη κυνοβουλευτική αντιπροσώπευση, την ιεραρχική διαχείριση της ζωή του (πολιτική, οικονομία, παραγωγή και κατανάλωση, σχολείο κλπ) αλλά και την αναζήτηση νέων δρόμων κοινωνικής δημουργίας, συμμετοχής και απόφασης μπολιάζουν τους εξουσιαστικούς τους λόγους και πρακτικές με ένα νέο αίτημα: άμεση δημοκρατία, συμμετοχική δημοκρατία, πραγματική δημοκρατία.

Σε όλες τις περιπτώσεις οι νεοθιασώτες της Άμεσης Δημοκρατίας, διαχωρίζοντας το πολιτικό πεδίο από το ευρύτερο κοινωνικό οικονομικό πλαίσιο μέσα στο οποίο αναδύεται, προτείνουν μικρότερες ή μεγαλύτερες παρεμβάσεις πάντα μέσα στα πλαίσια δράσης του εθνικού κράτους, των υπερδιεθνικών θεσμών, του κομματισμού, της σε τελική ανάλυση αντιπροσώπευσης. Το πρόταγμα της Άμεσης Δημοκρατίας δεν μπορεί να πραγματοποιηθεί σε μία κοινωνία όπου Κράτος, Κεφάλαιο και Μμε καθοδηγούν το σύνολο της καθημερινής ζωής μας με σκοπό την παραγωγή και αναπαραγωγή της δύναμης τους (ισχύς για το κράτος, κέρδος για το κεφάλαιο, επιρροή κέρδος και ισχύς για τα μμε) Όσο υπάρχουν αφεντικά και εργάτες, όσο υπάρχουν πολιτικοί αντιπρόσωποι και υπήκοοι, θεατές και θέαμα, όσο ο λόγος και η πράξη των αγανακτισμένων μεσολαβείται από κόμματα, ηγέτες, ιεραρχικές δομές και σχέσεις, τόσο το πρόταγμα για άμεση δημοκρατία θα λειτουργεί ως ένα νέο κοινωνικό συμβόλαιο ανάμεσα στους δυνάστες μας και εμάς. Φυσικά κανένας από το σινάφι των ηγετών της άμεσης δημοκρατίας (ο αντεξουσιαστής Παπανδρέου, ο αμεσο-δημοκράτης εθνικιστής Μίκυς, ο αριστερούλης Τσίπρας, κλπ παρατρεχάμενοι της παραδοσιακής αριστεράς) δεν θα αμφισβητούσε το ρόλο τους ως ηγέτη-αρχηγού στο νέο κοινωνικό συμβόλαιο, και την προσπάθεια των κομματικών τους μηχανισμών να ηγεμονέψουν στη νέα κοινωνική κατάσταση που φαίνεται να αναδεικνύεται μέσα από την όξυνση του κοινωνικού πολέμου. Ο εθνικιστικός παραλληρηματικός λόγος του Μικυ μάους, ο θεσμολαγνικός λόγος του Τσίπρα, ο δικτατορικός λόγος του Γιωργάκη δεν αμφισβητεί σε καμία περίπτωση τους κυρίαρχους θεσμούς που είναι υπεύθυνοι για την κρίση. Κεφάλαιο, κράτος και Μμε.

Αντίθετα αναπαράγουν μερικά ή ολικά τα παραδοσιακά ιδεολογήματα που χρύσωναν για αιώνες τις αλυσίδες μας (εθνική ενότητα, κοινωνική συναίνεση, κράτος πρόνοιας, δημοκρατία κλπ).

Το πρόταγμα της άμεσης δημοκρατίας προϋποθέτει επομένως την ρήξη με τους κυρίαρχους ιεραρχικούς θεσμούς, και όχι το μπόλιασμα τους με αυτή. Είναι γνωστό ότι η ιεραρχική δομή στην λήψη των αποφάσεων ευνοεί τη συγκέντρωση της δύναμης στα χέρια των κυρίαρχων. Επιχειρήσεις, κράτη, υπερεθνικοί οργανισμοί, και θεσμοί λειτουργούν με σκοπό πάντα αυτή τη συγκέντρωση συσσώρευση. Στα πλαίσια αυτής της λογικής η άμεση δημοκρατία χρειάζεται ένα διαφορετικό μοντέλο οργάνωσης της κοινωνίας, που θα βασίζεται στην αυτονομία ατόμων και συλλογικοτήτων, σε όλα τα επίπεδα της καθημερινότητας μας. Εάν θέλουμε να πράξουμε την υπέρβαση του καπιταλισμού και του κρατισμού, οφείλουμε να διαλύσουμε κάθε πυραμίδα, κάθε γραφειοκρατία, κάθε συγκεντρωτική οργάνωση, μέσα από τη δημιουργία αυτοοργανωμένων θεσμών και σχέσεων σε κάθε στιγμή της ζωής μας. Οικογένειες, γειτονιές, σχολεία, εργοστάσια, κοινότητες, υπηρεσίες, θέατρα, κινηματογράφοι, ομάδες κλπ να λειτουργούν στη βάση της αυτοδιεύθυνσης, της ισότιμης συμμετοχής τόσο στη λήψη των αποφάσεων όσο...

Περισσότερα …